Pełny tekst orzeczenia

III KO 142/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

III KO 142/26 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
  
Dnia 29 lipca 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Jerzy Grubba 
  
w sprawie J.S.  
po rozpoznaniu w Izbie Karnej  
na posiedzeniu w dniu 29 lipca 2026r.  
sygnalizacji  
o potrzebie wszczęcia z urzędu postępowania o wznowienie postępowania 
zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie  
z dnia 20 maja 2026r., sygn. akt II AKo 79/26,  
stwierdzającym brak podstaw do wznowienia z urzędu postępowania  
w sprawie zakończonej postanowieniem Sądu Okręgowego w Rzeszowie  
z dnia 4 marca 2026r., sygn. akt II Ko 38/26  
na podstawie art. 542§3 k.p.k.  
  
                           p o s t a n o w i ł:  
1/ - stwierdzić brak podstaw do wszczęcia z urzędu 
postępowania o wznowienie postępowania,  
2/ - kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa.  
  
  
  
UZASADNIENIE 
 
J.S. złożył w dniu 6 czerwca 2026 r. pismo, w którym zasygnalizował 
konieczność wznowienia postępowania z urzędu w związku z możliwością 
zaistnienia w sprawie bezwzględnej przesłanki odwoławczej z art. 439§1 pkt 2 
k.p.k., a więc konieczność zbadania przez Sąd Najwyższy, czy podczas 

III KO 142/26              
2 
 
 
rozpoznawania sprawy przed Sądem Apelacyjnym w Rzeszowie sąd ten był 
należycie obsadzony. 
Sednem wniosku jest wskazanie w jego uzasadnieniu, że Sąd rozpoznający 
sprawę w przedmiocie rozważenia potrzeby wszczęcia z urzędu postępowania 
o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego 
w Rzeszowie z dnia 4 marca 2026r., sygn. akt II Ko 38/26, był nienależycie 
obsadzony, gdyż w jego składzie zasiadały osoby, które otrzymały nominację 
sędziowską na wniosek tzw. Krajowej Rady Sądownictwa w składzie, który został 
ukształtowany ustawą z dnia 8 grudnia 2017r. (Dz. U. z 2018r., poz. 3). 
Na wstępie zasadne jest wskazanie, że przed Sądem Rejonowym w 
Rzeszowie, na skutek zażalenia J.S. na postanowienie prokuratora Prokuratury 
Rejonowej dla miasta Rzeszów z dnia 20 października 2025r. o odmowie 
wszczęcia śledztwa w sprawie o czyn z art. 231§1 k.k., zawisła sprawa o sygn. akt 
X Kp 971/25. 
W związku ze złożeniem przez Wiceprezesa Sądu Rejonowego w 
Rzeszowie wniosku z dnia 18 lutego 2026r. o rozważenie przekazania sprawy 
innemu sądowi równorzędnemu, w dniu 4 marca 2026r., orzekając w sprawie o 
sygn. akt II Ko 38/26, Sąd Okręgowy w Rzeszowie rozstrzygnął w przedmiocie 
wyłączenia wszystkich sędziów i asesorów Sądu Rejonowego w Rzeszowie od 
udziału w sprawie tego Sądu o sygn. akt X Kp 971/25 i przekazaniu jej Sądowi 
Rejonowemu w Przeworsku.  
Owo postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie, wydane w trybie art. 
43 k.p.k., miało charakter niezaskarżalny (jedyną drogę do jego zaskarżenia mogła 
stanowić ewentualna apelacja – art. 447§4 k.p.k.). Nie dotyczyło ono też żadnej 
problematyki związanej z głównym nurtem postępowania karnego. Zgodnie z 
treścią art. 540§1 k.p.k. nie było zatem możliwe skuteczne złożenie wniosku o 
wznowienie postępowania ani też pisma stanowiącego tzw. sygnalizację do 
wznowienia postępowania z urzędu (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 
5 listopada 2025r., sygn. akt I KO 82/25). Pomimo tego wniosek złożony przez 
skazanego w sprawie II Ko 38/26 został przyjęty do rozpoznania jako sygnalizacja 
potrzeby wszczęcia z urzędu postępowania o wznowienie postępowania, której 
nadano bieg. W efekcie, postanowieniem z dnia 20 maja 2026r. wydanym w 

III KO 142/26              
3 
 
 
sprawie o sygn. akt II AKo 79/26 Sąd Apelacyjny w Rzeszowie stwierdził brak 
podstaw do wznowienia z urzędu postępowania w sprawie zakończonej 
postanowieniem Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 4 marca 2026r., sygn. akt 
II Ko 38/26. 
I chociaż w sprawie toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w Rzeszowie 
pod sygn. akt II AKo 79/26 w istocie mogłyby powstać uzasadnione wątpliwości co 
do należytej obsady tego sądu, to okoliczność ta pozostaje bez znaczenia wobec 
faktu, że postępowania o wznowienie postępowania w sprawie II Ko 38/26 nie 
można było w ogóle prowadzić. Tym samym, jedynym słusznym rozstrzygnięciem 
w niniejszej sprawie było stwierdzenie braku podstaw do wszczęcia z urzędu 
postępowania o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu 
Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 20 maja 2026r. o sygn. akt II AKo 79/26. 
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. 
 
[WB] 
[r.g.]