III KK 627/23

SN
III KK 627/23
POSTANOWIENIE
Dnia 30 stycznia 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Ryszard Witkowski
w sprawie
B. W.
skazanego z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 163 § 1 pkt 1 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k.
w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.,
po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2024 r.
w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w trybie art. 532 § 3 k.p.k.
wniosku obrońcy skazanego w przedmiocie wstrzymania wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie 19 lipca 2023 r. sygn. akt IV Ka 629/23, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Łobzie z 19 stycznia 2023 r. sygn. akt II K 7/22,
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k.
a contrario
p o s t a n o w i ł:
nie uwzględnić wniosku i odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją wyroku.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Szczecinie wyrokiem z 19 lipca 2023 r. sygn. akt zmienił zaskarżony apelacjami obrońców i pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych wyrok Sądu Rejonowego w Łobzie z 19 stycznia 2023 r. sygn. II K 7/22, którym oskarżony B. W. został uznany za winnego popełnienia przestępstwa z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 163 § 1 pkt 1 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2k.k. i za to na podstawie art. 163 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzono mu karę 8 (ośmiu) lat pozbawienia wolności. Ponadto, na podstawie art. 46 § 1 k.k., sąd I instancji zasądził od oskarżonych (B. W. i innego wskazanego w wyroku oskarżonego) solidarnie na rzecz E. i A. małżonków W. obowiązek częściowego naprawienia szkody w kwocie 311 240,52 (trzystu jedenastu tysięcy dwustu czterdziestu 52/100) złotych, a także orzekł solidarnie od oskarżonych B. W. i innego wskazanego w wyroku oskarżonego zadośćuczynienie:
- w kwocie 100 000 (sto tysięcy) złotych na rzecz E. W. (pkt VI wyroku),
‎
- w kwocie 100 000 (sto tysięcy) złotych na rzecz A. W. (pkt
‎
VII wyroku),
- w kwocie 50 000 (pięćdziesięciu tysięcy) złotych na rzecz B. W. (pkt VIII wyroku),
- w kwocie 50 000 (pięćdziesięciu tysięcy) złotych na rzecz K. W. (pkt IX wyroku).
Zmieniając powyższy wyrok, sąd II instancji obniżył kwotę obowiązku częściowego naprawienia szkody, określoną w pkt V orzeczenia do 235 954,00 (dwustu trzydziestu pięciu tysięcy dziewięciuset pięćdziesięciu czterech) zł (pkt
‎
I wyroku) w pozostałym zaś zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy (pkt
‎
II wyroku).
Kasacje od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie wywiedli obrońcy skazanego B.W. Adw. D. B. zarzucił zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. oraz naruszenie art. 6 k.p.k. w zw. z art. 169 § 2 k.p.k. i art. 170 § 3 k.p.k.
Wobec powyższych zarzutów obrońca adw. D. B. wniósł
‎
o: uchylenie zaskarżonego oraz wyroku go poprzedzającego i uniewinnienie skazanego B. W., a także o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia.
Natomiast adw. P. J. w wywiedzionej przez siebie kasacji zarzucił:
‎
- rażące naruszenie art. 4 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. w zw. z art. 2 § 1 k.p.k. w zw. z art. 2 § 2 k.p.k. oraz szereg innych naruszeń, a mianowicie:
‎
- art. 5 § 2 k.p.k. oraz - art. 7 k.p.k. i art. 170 § 1 pkt 6 k.p.k.
Podnosząc powyższe zarzuty, obrońca adw. P. J. wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie skazanego od zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylnie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
W odpowiedziach prokurator wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek obrońcy o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia wobec skazanego okazał się bezzasadny.
Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k., w przypadku wniesienia kasacji, Sąd Najwyższy ma możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego tym środkiem orzeczenia,
‎
jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od ewentualnego rozstrzygnięcia kasacji. Przywołana powyżej regulacja procesowa nie formułuje jednak przesłanek,
‎
od których uzależnione jest wstrzymanie wykonalności zaskarżonego kasacją orzeczenia przez Sąd Najwyższy. Mając na uwadze zasadę wynikającą z art. 9 k.k.w. niezwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, nie ulega wątpliwości,
‎
iż możliwość, o której mowa w art. 532 § 1 k.p.k., odnosi się do okoliczności
‎
o charakterze absolutnie wyjątkowym.
W zakresie możliwości wstrzymania wykonalności prawomocnego orzeczenia Sąd Najwyższy w niniejszym składzie podziela pogląd utrwalony w orzecznictwie, w którego świetle: „wstrzymanie wykonalności prawomocnego orzeczenia ze względu na swoją wyjątkowość powinno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne i w zasadzie nieodwracalne następstwa” [postanowienie Sądu Najwyższego (dalej SN) z 23 maja 2022 r. sygn. akt V KK 130/22; podobnie postanowienia SN: z 22 stycznia 2020 r. sygn. akt III KK 5/20; z 18 listopada 2003 r. sygn. akt IV KK 347/03]. Następstwo tego rodzaju mogłoby mieć miejsce w sytuacji, gdy już pobieżna analiza kasacji, nakazuje przewidywać ewentualność jej przyszłego uwzględnienia, czego natomiast autor wniosku w niniejszej sprawie nie wykazał. Sąd Najwyższy zauważa także,iż nadzwyczajny charakter kasacji i związane z nim skutki procesowe zastosowania instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k., czynią wstrzymanie wykonania orzeczenia możliwym, dopiero gdy ewentualność uwzględnienia kasacji jawi się jako wysoce prawdopodobna.
Analiza materiałów postępowania oraz wniosku obrońcy - adw. D.B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia
‎
- nie przesądzając w tym miejscu w żadnej mierze końcowej oceny zasadności wniesionych kasacji - w ocenie Sądu Najwyższego w niniejszym składzie, nie prowadzi do stwierdzenia okoliczności, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.
[J.J.]
[ał]