III KK 519/25

III KK 519/25 
 
 
 
 
  
WYROK 
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 
  
Dnia 23 stycznia 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Zbigniew Puszkarski (przewodniczący) 
SSN Michał Laskowski (sprawozdawca) 
SSN Andrzej Stępka 
Protokolant Kamila Zacharz 
  
Przy udziale Prokuratora Prokuratury Krajowej Roberta Tarsalewskiego 
w sprawie M. M. 
skazanej z art. 224 § 2 k.k. 
po rozpoznaniu w Izbie Karnej  
na rozprawie w dniu 23 stycznia 2026 r., 
kasacji wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich 
od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie 
z dnia 27 lutego 2025 r., sygn. akt IV Ka 1975/24 
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Suchej Beskidzkiej 
z dnia 18 lipca 2024 r., sygn. akt II K 161/23,  
  
1. uchyla zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie w 
części z punktu I ppkt 4 oraz punktu II w zakresie, w jakim 
utrzymano w mocy nawiązki z punktu III wyroku Sądu Rejonowego 
w Suchej Beskidzkiej oraz uchyla punkty II i III wyroku Sądu 
Rejonowego;  
2. kosztami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa.  
  

III KK 519/25              
2 
 
Michał Laskowski   Zbigniew Puszkarski   Andrzej Stępka 
  
UZASADNIENIE 
Sąd Rejonowy w Suchej Beskidzkiej, wyrokiem z dnia 18 lipca 2024 r., sygn. 
II K 161/23, uznał M. M. za winną tego, że „w krótkich odstępach czasu, z 
wykorzystaniem takiej samej sposobności, działając ze skutkiem w [...]: 
1. 
04 listopada 2020 r. w wiadomości mejlowej kierowała groźbę bezprawną 
spowodowania postępowania karnego wobec Z. M. Sekretarza Gminy [...], w 
celu zmuszenia go do udzielenia informacji w ramach czynności służbowych, 
czym wywierała wpływ - poprzez dezorganizację pracy - na czynności 
urzędowe organu samorządu terytorialnego Gminy [...], jednocześnie 
znieważając Z. M., jako funkcjonariusza publicznego podczas i w związku z 
pełnieniem obowiązków służbowych Sekretarza Gminy, zarzucając mu 
zachowanie przestępcze, co stanowi występek z art. 224 § 2 k.k., art. 224 § 1 
k.k. i art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.; 
2. 
15 listopada 2020 r. w wiadomości mejlowej kierowała wobec Z. M. Sekretarza 
Gminy [...] groźbę bezprawną spowodowania postępowania karnego o 
przestępstwo z art. 231 k.k. wobec funkcjonariuszy publicznych Urzędu 
Miasta w [...] w celu zmuszenia adresata do udzielenia informacji w ramach 
czynności służbowych, czym wywierała wpływ - poprzez dezorganizację pracy 
- na czynności urzędowe organu samorządu terytorialnego Gminy [...], 
jednoczenie znieważając Z. M., jako Sekretarza Gminy i S. 1. L. jako 
Burmistrza Miasta podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków 
służbowych zarzucając im zachowania przestępcze na swoją szkodę, co 
stanowi występek z art. 224 § 2 k.k., art. 224 § 1 k.k. i art. 226 § 1 k.k. w zw. 
z art. 11 § 2 k.k.; 
3. 
25 listopada 2020 r. w wiadomości mejlowej kierowała wobec Z. M. Sekretarza 
Gminy [...] groźbę bezprawną spowodowania postępowania karnego o 
przestępstwo z art. 231 k.k. i inne w celu zmuszenia adresata do udzielenia 
informacji w ramach czynności służbowej, czym wywierała wpływ - poprzez 
dezorganizację pracy - na czynności urzędowe organu administracji 

III KK 519/25              
3 
 
samorządu terytorialnego Gminy [...], jednocześnie znieważając Z. M. 
podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych 
zarzucając mu zachowanie przestępcze, co stanowi występek z art. 224 § 2 
k.k., art. 224 § 1 k.k. i art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.; 
4. 
11 maja 2021 r. w wiadomości mejlowej kierowała wobec Z. M. Sekretarza 
Gminy [...] i W. C. Inspektora Urzędu Miasta [...] groźbę bezprawną 
spowodowania postępowania karnego w celu zmuszenia adresatów do 
udzielenia informacji w ramach czynności służbowej, czym wywierała wpływ - 
poprzez dezorganizację pracy - na czynności urzędowe organu administracji 
samorządu terytorialnego Gminy [...], jednocześnie znieważając Z. M. i W. C. 
podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych, 
zarzucając im zachowanie przestępcze, a nadto W. C. nienależyte i 
propagandowe wykonywanie obowiązków służbowych, co stanowi występek 
z art. 224 § 2 k.k., art. 224 § 1 k.k. i art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.; 
5. 
11 maja 2021 r. w wiadomości mejlowej kierowała wobec Z. M. Sekretarza 
Gminy [...] groźbę bezprawną spowodowania postępowania karnego z art. 
231 k.k. oraz ustawy Prawo prasowe w celu zmuszenia adresata do udzielenia 
informacji w ramach czynności służbowej, 
czym wywierała wpływ - poprzez dezorganizację pracy - na czynności urzędowe 
organu administracji samorządu terytorialnego Gminy [...], jednocześnie znieważając 
Z. M. podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych 
zarzucając mu zachowanie przestępcze, co stanowi występek z art. 224 § 2 k.k., art. 
224 § 1 k.k. i art. 226 § 1 k.k. w z w. z art. 11 § 2 k.k.; 
6. 
17 maja 2021 r. w wiadomości mejlowej kierowała wobec Z. M. Sekretarza 
Gminy [...] i W. C. Inspektora Urzędu Miasta [...] groźbę bezprawną 
spowodowania postępowania karnego w celu zmuszenia adresatów do 
udzielenia informacji w ramach czynności służbowych, czym wywierała wpływ 
- poprzez dezorganizację pracy - na czynności urzędowe organu administracji 
samorządu terytorialnego Gminy [...], co stanowi występek z art. 224 § 2 k.k., 
art. 224 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.; 
. 

III KK 519/25              
4 
 
7. 
31 maja 2021 r. w wiadomości mejlowej kierowała wobec Z. M. Sekretarza 
Gminy [...] groźbę bezprawną spowodowania postępowania karnego w celu 
zmuszenia adresata do udzielenia informacji w ramach czynności służbowej, 
czym wywierała wpływ - poprzez dezorganizację pracy - na czynności 
urzędowe organu administracji samorządu terytorialnego Gminy [...], co 
stanowi występek z art. 224 § 2 k.k. i art. 224 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.; 
8. 
01 czerwca 2021 r. w wiadomości mejlowej kierowała wobec Z. M.  
Sekretarza Gminy [...] groźbę bezprawną spowodowania postępowania karnego w 
celu zmuszenia adresata do udzielenia informacji w ramach czynności służbowej, 
czym wywierała wpływ - poprzez dezorganizację pracy - na czynności urzędowe 
organu administracji samorządu terytorialnego Gminy [...], co stanowi występek z art. 
224 § 2 k.k. i art. 224 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.; 
9. 
17 grudnia 2021 r. w wiadomości mejlowej kierowała wobec Z. M.  
Sekretarza Gminy [...] groźbę bezprawną spowodowania postępowania karnego, w 
celu zmuszenia adresata do udzielenia informacji w ramach czynności służbowej, 
czym wywierała wpływ - poprzez dezorganizację pracy - na czynności urzędowe 
organu administracji samorządu terytorialnego Gminy [...], jednocześnie znieważając 
Z. M. podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych Sekretarza Gminy, 
zarzucając mu działanie w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu 
utrzymanie 
władzy, 
a 
nadto 
nazywając 
chaotycznym, 
niezrozumiałym, 
nietransparentnym i mataczącym przed opinią publiczną, co stanowi występek z art. 
224 § 2 k.k., art. 224 § 1 k.k. i art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., 
10. 
20 grudnia 2021 r. w wiadomości mailowej kierowała do Z. M. Sekretarza 
Gminy i W. C. Inspektora Urzędu Miasta [...] groźbę bezprawną 
spowodowania postępowania karnego, w celu zmuszenia adresata do 
udzielenia informacji w ramach czynności służbowej, czym wywierała wpływ - 
poprzez dezorganizację pracy - na czynności urzędowe organu administracji 
samorządu terytorialnego Gminy [...], jednocześnie znieważając W. C. 
podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych Inspektora Urzędu 
Gminy, zarzucając mu działalność przestępczą oraz nieuczciwą konkurencję 

III KK 519/25              
5 
 
wydawniczą, co stanowi występek z art. 224 § 2 k.k., art. 224 § 1 k.k. i art. 226 
§ 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.; 
11. 
9 września 2022 r. w wiadomości mejlowej kierowała do S. 1. L. Burmistrza 
Miasta [...] groźbę bezprawną spowodowania postępowania karnego, w celu 
zmuszenia adresata do udzielenia informacji w ramach czynności służbowej, 
czym wywierała wpływ - poprzez dezorganizację pracy - na czynności 
urzędowe organu administracji samorządu terytorialnego Gminy [...], co 
stanowi występek z art. 224 § 2 k.k., art. 224 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.; 
12. 
23 września 2022 r. kierowała do S. 1. L. Burmistrza Miasta [...] i Z. M. 
Sekretarza Gminy [...] groźbę bezprawną spowodowania postępowania 
karnego, w celu zmuszenia adresatów do udzielenia informacji w ramach 
czynności służbowych, czym wywierała wpływ - poprzez dezorganizację pracy 
- na czynności urzędowe organu administracji samorządu terytorialnego 
Gminy [...], co stanowi występek z art. 224 § 2 k.k. i art. 224 § 1 k.k. w zw. z 
art. 11 § 2 k.k.; 
13. 
26 października 2022 r. kierowała do S. 1. L. Burmistrza Miasta [...] i Z. M. 
Sekretarza Gminy [...] oraz W. C. Inspektora Urzędu Miasta [...] groźbę 
bezprawną spowodowania postępowania karnego, w celu zmuszenia 
adresatów do udzielenia informacji w ramach czynności służbowych i do 
wycofania skierowania zawiadomienia o przestępstwie, czym wywierała 
wpływ - poprzez dezorganizację pracy - na czynności urzędowe organu 
administracji samorządu terytorialnego Gminy [...] ”, co stanowi występek z art. 
224 § 2 k.k. i art. 224 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.”  
i przyjmując, że czyny te stanowią ciąg przestępstw wymierzył jej karę 10 miesięcy 
ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej 
pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie. 
Na podstawie art. 72 § 1 pkt 2 k.k. Sąd zobowiązał oskarżoną do 
przeproszenia Z. M., S. 1. L. i W. C. na piśmie w terminie miesiąca od 
uprawomocnienia się wyroku (punkt II części dyspozytywnej wyroku). 

III KK 519/25              
6 
 
Na podstawie art. 46 § 2 k.k. Sąd orzekł ponadto od oskarżonej na rzecz 
pokrzywdzonych Z. M., S. 1. L. i W. C. nawiązki po 5000 złotych (punkt III części 
dyspozytywnej wyroku). 
Po rozpoznaniu apelacji obrońców oskarżonej, Sąd Okręgowy w Krakowie, 
wyrokiem z dnia 27 lutego 2025 r., sygn. IV Ka 1975/ 24, zmienił zaskarżony wyrok 
w ten sposób, że wyeliminował z ciągu przestępstw opisanego w punkcie I czyn 
opisany w podpunkcie 4 i na podstawie art. 414 § 1 k.p.k. w związku z art. 17 § 1 pkt 
7 k.p.k. umorzył postępowanie karne co do tego czynu, przy wyeliminowaniu z jego 
opisu zwrotów o wywieraniu wpływu na czynności urzędowe organu samorządu 
terytorialnego i znieważaniu Z. M. i zakwalifikował ten czyn jako występek z art. 224 
§ 2 k.k. i art. 226 § 1 k.k. w związku z art. 11 § 2 k.k. 
Sąd wyeliminował ponadto z opisu pozostałych czynów objętych ciągiem 
przestępstw w punkcie I zwroty o wywieraniu wpływu na czynności urzędowe organu 
samorządu terytorialnego i znieważaniu wskazanych w nim osób, precyzując przy 
tym czas popełnienia jednego z czynów i kwalifikując czyny te jako występki z art. 
224 § 2 k.k. 
Sąd Okręgowy w Krakowie przyjął nadto jako podstawę kary wymierzonej 
oskarżonej art. 224 § 2 k.k. w związku z art. 91 § 1 k.k. i art. 37a § 1 k.k., stosując 
brzmienie ustawy obowiązujące do dnia 30 września 2023 r. w związku z art. 4 § 1 
k.k. i wymierzoną karę ograniczenia wolności obniżył do 8 miesięcy. 
Sąd odwoławczy obniżył ponadto nawiązki orzeczone w punkcie III wyroku 
Sądu Rejonowego na rzecz Z. M. do 3000 złotych i na rzecz S. 1. L. i W. C. do kwot 
po 1500 złotych. W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymany został w mocy. 
Kasację od tego wyroku na korzyść M. M. wniósł Rzecznik Praw 
Obywatelskich. Zaskarżył wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie w zakresie: 
1. 
pkt I ppkt 4, którym orzeczone w punkcie III wyroku Sądu Rejonowego w 
Suchej Beskidzkiej z dnia 18 lipca 2024 r. o sygnaturze akt II K 161/23 
nawiązki obniżono: 
1. 
na rzecz Z. M. do kwoty 3. 000 złotych, 
2. 
na rzecz S. 1. L. i W. C. do kwot po 1.500 złotych; 

III KK 519/25              
7 
 
3. 
pkt II, którym utrzymano w mocy orzeczony w punkcie II wyroku Sądu I 
instancji wobec oskarżonej obowiązek przeproszenia Z. M., S. L., W. C. na 
piśmie w terminie 1 miesiąca od uprawomocnienia się wyroku. 
Rzecznik Praw Obywatelskich zarzucił wyrokowi rażące i mające istotny 
wpływ na jego treść naruszenie przepisów postępowania, „to jest: 
1. 
art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. poprzez niewłaściwe 
przeprowadzenie przez Sąd odwoławczy kontroli instancyjnej i nienależyte 
rozważenie ujętego w apelacji obrońcy oskarżonej - adw. A. S. zarzutu 
„rażącej 
niewspółmierności 
kary" 
polegającego 
„na 
zasądzeniu 
niewspółmiernie wysokiej nawiązki w wysokości 5000 zł na rzecz każdego z 
pokrzywdzonych", co skutkowało jedynie obniżeniem wysokości nawiązek 
orzeczonych wobec M. M. na rzecz Z. M., S. 1. L. i W. C., podczas gdy 
prawidłowe rozpoznanie owego zarzutu doprowadziłoby do wniosku, iż nie 
jest dopuszczalne orzeczenie od oskarżonej nawiązek na rzecz tych osób, 
gdyż osoba fizyczna nie może być pokrzywdzonym przestępstwem z art. 224 
§ 2 k.k., co w konsekwencji zaowocowałoby uchyleniem pkt III zaskarżonego 
wyroku; 
2. 
art. 433 § 1 k.p.k. w zw. z art. 447 § 1 k.p.k. poprzez niewłaściwe 
przeprowadzenie przez Sąd odwoławczy kontroli instancyjnej zaskarżonego 
w całości na korzyść oskarżonej wyroku Sądu I instancji, co skutkowało 
utrzymaniem w mocy punktu II wyroku, którym orzeczono, na podstawie art. 
72 § 1 pkt 2 k.k., wobec M. M., obowiązek przeproszenia Z. M., S. L., W. C. 
na piśmie w terminie 1 miesiąca od uprawomocnienia się wyroku, w sytuacji 
gdy konieczne było uchylenie wyroku Sądu meriti w owym punkcie, albowiem 
orzeczenie powyższego środka probacyjnego nie było dopuszczalne z uwagi 
na to, iż na gruncie art. 224 § 2 k.k. osoba fizyczna nie może być 
pokrzywdzonym.” 
Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu 
II instancji w punkcie I ppkt 4 oraz w punkcie II w zakresie, w jakim utrzymał w mocy 
orzeczone nawiązki w punkcie III wyroku Sądu meriti, a także o uchylenie wyroku 
Sądu Rejonowego w Suchej Beskidzkiej w punktach II oraz III. 

III KK 519/25              
8 
 
W odpowiedzi na kasację obrońca skazanej wniosła o uwzględnienie kasacji. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 
Kasacja Rzecznika Praw Obywatelskich jest zasadna. Sąd Okręgowy przyjął, 
że M. M. popełniła ciąg 12 przestępstw z art. 224 § 2 k.k. w warunkach art. 91 § 1 
k.k. Powoduje to, że niezasadnie uznano Z. M., S. 1. L. i W. C. za pokrzywdzonych. 
Przedmiotem ochrony czynu z art. 224 § 2 k.k. nie jest bowiem dobro osób fizycznych 
a prawidłowość funkcjonowania instytucji, a także prawidłowość realizowania 
czynności funkcjonariusza publicznego. Nie mieści się w tym przedmiocie wolność 
osobista, lecz swoboda związana wyłącznie ze sprawowaniem funkcji i jej wyłącznie 
dotycząca. Sąd Najwyższy orzekający w przedmiotowej sprawie podziela pogląd w 
tej materii wyrażony w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 2021 r., sygn. II 
KK 273/21. Uznano wtedy, że chociaż przedmiotem czynności wykonawczej jest 
osoba funkcjonariusza, to przedmiot ochrony (zamachu) przestępstwa z art. 224 § 2 
k.k. nie obejmuje osoby fizycznej, lecz funkcjonowanie instytucji i swobodę wyboru 
postępowania jej funkcjonariusza i to wyłącznie w zakresie sprawowanej funkcji. O 
ile zatem sprawca oddziałuje na osobę funkcjonariusza, to funkcjonariusz ten nie 
może być pokrzywdzonym. Pokrzywdzoną w wypadku przestępstwa z art. 224 § 2 
k.k. jest jedynie instytucja, której dobro naruszono. 
Skoro Sąd Rejonowy niezasadnie uznał Z. M., S. 1. L. i W. C. za 
pokrzywdzonych, to niezasadnie również zasądził na ich rzecz nawiązki i zobowiązał 
oskarżoną do ich przeproszenia, przeprosiny na podstawie art. 72 § 1 pkt 2 k.k. 
(podstawa rozstrzygnięcia z punktu II wyroku Sądu Rejonowego) adresowane być 
bowiem mogą wyłącznie w stosunku do pokrzywdzonego. 
Wyrok Sądu pierwszej instancji został zaskarżony w całości przez obu 
obrońców M. M.. Zobowiązywało to Sąd odwoławczy do rozpoznania sprawy nie tylko 
w granicach podniesionych zarzutów, ale także w zakresie szerszym, biorąc pod 
uwagę między innymi treść art. 440 k.p.k. Sąd Okręgowy, zmieniając zaskarżony 
wyrok, rozważyć powinien czy wobec zakwalifikowania zachowań oskarżonej 
wyłącznie z art. 224 § 2 k.k. trafnie uznano Z. M., S. 1. L. i W. C. za pokrzywdzonych, 
a w związku z tym, czy zasadne było orzeczenie nawiązek na ich rzecz i 
zobowiązanie do ich przeproszenia. Tymczasem po korekcie kwalifikacji prawnej 

III KK 519/25              
9 
 
przypisanych M. M. czynów, obniżeniu wymierzonej kary ograniczenia wolności i 
wysokości zasądzonych kosztów, Sąd odwoławczy zmienił jedynie wymiar 
orzeczonych nawiązek, w pozostałej części utrzymując zaskarżony wyrok w mocy. 
Rozstrzygnięcie takie stanowiło rażące naruszenie przepisów prawa 
wskazanych w zarzucie kasacji i wywarło istotny wpływ na treść zaskarżonego nią 
wyroku. Obligowało to Sąd Najwyższy do uwzględnienia kasacji i uchylenia 
wadliwych orzeczeń zawartych w wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie i wyroku 
Sądu Rejonowego w Suchej Beskidzkiej. Nie zachodziła przy tym potrzeba wydania 
orzeczenia następczego. Sama eliminacja wadliwych rozstrzygnięć z obrotu 
prawnego doprowadziła bowiem do sanacji zaistniałych naruszeń prawa. 
 
[J.J.]  
  
Michał Laskowski   Zbigniew Puszkarski   Andrzej Stępka