III KK 440/13

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację wniesioną przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść skazanego J. M. od wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 22 grudnia 2008 r., który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Z. z dnia 3 lipca 2008 r. Skazanie dotyczyło popełnienia przestępstwa oszustwa (art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k.) w warunkach ciągu przestępstw, za co orzeczono karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania oraz grzywnę. Rzecznik Praw Obywatelskich zarzucił zaskarżonemu wyrokowi rażące naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., polegające na utrzymaniu w mocy wyroku mimo zaistnienia negatywnej przesłanki procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej. Sąd Najwyższy stwierdził, że w przedmiocie podobnej działalności przestępczej toczyło się równolegle postępowanie wobec J. M. przed Sądem Rejonowym w H. (sygn. IV K …/08), które zakończyło się prawomocnym wyrokiem z dnia 2 października 2008 r. skazującym za czyn ciągły obejmujący okres od 3 października do 12 grudnia 2007 r. Sąd Najwyższy uznał, że czyny przypisane w postępowaniu zaskarżonym, popełnione w dniach 18 października, 25 października, 8 listopada, 15 listopada i 6 grudnia 2007 r., mieściły się w ramach czasowych czynu ciągłego osądzonego już prawomocnie w sprawie IV K …/08. W związku z tym, utrzymanie w mocy wyroku Sądu Rejonowego w Z. przez Sąd Okręgowy w Z. stanowiło naruszenie powagi rzeczy osądzonej (art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.), będące bezwzględną przyczyną odwoławczą. W konsekwencji, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok oraz wyrok Sądu I instancji i umorzył postępowanie, obciążając kosztami procesu Skarb Państwa.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający