Pełny tekst orzeczenia

III KK 360/24

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

SN
III KK 360/24
POSTANOWIENIE
Dnia 26 września 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Michał Laskowski
na posiedzeniu bez udziału stron
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 26 września 2024 r.
sprawy
A. Z.
skazanej za popełnienie czynu z art. 300 § 1 k.k. i in
kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez obrońcę
od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie
z dnia 13 listopada 2023 r., sygn. akt IV Ka 1284/23,
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego dla Krakowa - Krowodrzy w Krakowie
z dnia 13 marca 2023 r., sygn. akt II K 1074/21
p o s t a n o w i ł:
1) pozostawić kasację bez rozpoznania;
2) obciążyć skazaną kosztami sądowymi za postępowanie
kasacyjne;
3) zasądzić od skazanej na rzecz oskarżyciela posiłkowego
spółki A. Sp. z.o.o. z siedzibą w K. kwotę 720 zł
tytułem zwrotu wydatków poniesionych w związku
ze sporządzeniem przez jego pełnomocnika odpowiedzi
na kasację.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Krakowie, wyrokiem z 13 listopada 2023 r. zmienił zaskarżony apelacją obrońcy wyrok Sądu Rejonowego dla Krakowa - Krowodrzy w Krakowie  z 13 marca 2023 r. i ostatecznie A. Z. została uznana za winną popełnienia dwóch występków, za które wymierzono jej następujące kary jednostkowe: 7 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 300 § 1 k.k. w zw. z art. 300 § 3 i § 2 k.k. i 2 miesiące pozbawienia wolności za czyn z art. 302 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i orzeczono karę łączną 8 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 2 lat próby oraz grzywnę z art. 71 § 1 k.k.
W kasacji od wyroku Sądu odwoławczego obrońca podniósł zarzuty rażącego i mającego istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenia prawa procesowego, tj. art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. polegające na zaakceptowaniu przez Sąd odwoławczy dokonanej przez Sąd pierwszej instancji błędnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego szczególności zeznań świadków; art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. i art. 5 § 2 k.p.k. przez zaakceptowanie powierzchownej i dowolnej oceny dowodów Sądu pierwszej instancji, której wadliwość przeniknęła następnie do uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego, co skutkowało brakiem powzięcia wątpliwości odnośnie poczynionych przez Sąd
meriti
ustaleń; art. 547 § 3 k.p.k. w zw. z art. 424 § 1 k.p.k. w zw. z art. 458 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k., art. 434 § 1 k.p.k. i art. 410 k.p.k. polegających  na przeprowadzeniu nienależytej kontroli odwoławczej przejawiającej się w naruszeniu zasady
in dubio pro reo.
Przy tak sformułowanych zarzutach obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie skazanej ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Krakowie.
Pisemne odpowiedzi na kasację wnieśli Prokurator Rejonowy w Skarżysku – Kamiennej i pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego i obaj postulowali odmówienie przyjęcia kasacji jako niedopuszczanej z mocy ustawy a pełnomocnik pokrzywdzonej spółki alternatywnie wniósł o oddalenie jej jako oczywiście bezzasadnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja okazała się niedopuszczalna i  należało pozostawić ją bez rozpoznania.
Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to nie obejmuje tylko kasacji wywiedzionej przez podmiot szczególny lub z powodu bezwzględnych przyczyn odwoławczych (art. 523 § 4 pkt 1 i 2 k.p.k.). W niniejszej sprawie doszło do sytuacji, w której obrońca, nie wskazując żadnej z przyczyn, o których mowa w art. 439 § 1 k.p.k., wniósł kasację od prawomocnego wyroku skazującego z warunkowym zawieszeniem wykonania kary. Oznaczało to, że wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia był niedopuszczalny, a zatem zachodziła okoliczność, o której mowa w art. 429 § 1 k.p.k., co implikowało pozostawienie go bez rozpoznania na podstawie art. 531 § 1 k.p.k.
Z tych powodów Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.
O kosztach za postępowanie kasacyjne zadecydowała treść przepisu art. 636 § 1 k.p.k., art. 637 k.p.k. i art. 637a k.p.k.
[PGW]
[ms]
‎