III KK 341/26

III KK 341/26 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
  
Dnia 4 sierpnia 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Jacek Błaszczyk 
  
w sprawie K. K.  
skazanego z art. 288 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu  
w dniu 4 sierpnia 2026 r,  
kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego 
od wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 19 grudnia 2025 r., sygn. akt IX Ka 
1262/25 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Jędrzejowie  
z dnia 9 czerwca 2025 r., sygn. akt II K 152/22  
na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k.  
  
1. pozostawia kasację bez rozpoznania;  
2. obciąża skazanego kosztami sądowymi postępowania 
kasacyjnego.  
  
  
  
UZASADNIENIE 
 
Wyrokiem z 9 czerwca 2025 roku, sygn. akt II K 152/22, Sąd Rejonowy w 
Jędrzejowie uznał oskarżonego K. K. za winnego popełnienia dwóch przestępstw z 
art. 288 § 1 k.k. i wymierzył mu karę łączną grzywny w wysokości 200 stawek 
dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50zł. Sąd nałożył 
również obowiązek naprawienia szkody oraz orzekł o kosztach procesu. 
Wyrok ten został zaskarżony przez obrońcę oskarżonego K. K.. Rozpoznając 
apelację Sąd Okręgowy w Kielcach wyrokiem z 19 grudnia 2025 r., sygn. akt IX Ka 
1262/25, zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. 
Kasację od powyższego wyroku sądu II instancji wniósł obrońca skazanego, 
który zaskarżył wyrok w całości. Obrońca zarzucił obrazę szeregu przepisów 

III KK 341/26              
2 
 
 
postępowania oraz prawa karnego materialnego, w tym art. 433 § 1 k.p.k. oraz art. 
457 § 3 k.p.k., a także art. 288 § 1 k.k.  
Prokurator w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie jako 
oczywiście bezzasadnej.  
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 
Wniesiona w niniejszej sprawie kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy, a 
ponieważ została przez Sąd odwoławczy błędnie przyjęta, konieczne było 
pozostawienie jej bez rozpoznania, stosownie do dyspozycji art. 531 § 1 k.p.k. w zw. 
z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 in fine k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k. 
Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie 
w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę 
pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie 
to nie dotyczy jedynie kasacji wniesionej przez stronę z powodu uchybień 
wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.) oraz kasacji jednego z 
podmiotów wymienionych w art. 521 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 2 k.p.k.) 
Zapadłym w tej sprawie wyrokiem Sądu Rejonowego w Jędrzejowie 
wymierzono jedynie kary grzywny, w tym majątkową karę łaczną. Nie został zatem 
spełniony warunek ustawowy w postaci wymierzenia oskarżonemu kary 
pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, co 
uprawniałoby obrońcę do wniesienia ndzwyczajnego srodka zaskarżenia. W 
przytoczonych w skardze kasacyjnej zarzutach, jak również z części motywacyjnej, 
nie wskazano natomiast na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k. Tak 
zredagowana kasacja strony w świetle jednoznacznej treści art. 523 § 2 k.p.k. jest 
niedopuszczalna ex lege. W związku z tym konieczne było orzeczenie przez Sąd 
Najwyższy o pozostawieniu jej bez rozpoznania w oparciu o przepis art. 531 § 1 
k.p.k., ponieważ przyjęta kasacja nie odpowiada warunkom formalnym (por. 
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2013 r., IV KZ 55/13). 
Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak w części dyspozytywnej, 
rozstrzygając także o kosztach sądowych postępowania kasacyjnego. 
 
 

III KK 341/26              
3 
 
 
[JJ.] 
[r.g.]