Pełny tekst orzeczenia

III KK 246/24

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

SN
III KK 246/24
POSTANOWIENIE
Dnia 3 lipca 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Eugeniusz Wildowicz
w sprawie
P. S.
skazanego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 3 lipca 2024 r.
wniosku obrońcy o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k
. a contrario
postanowił
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Obrońca skazanego P. S. we wniosku z dnia 26 czerwca 2024 r. domagał się wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacjami obrońców wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 28 lutego 2019 r., sygn. akt II AKa 233/18, którym, po rozpoznaniu apelacji – zmieniono wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 28 maja 2018 r., sygn. akt III K 230/15, skazujący oskarżonego na karę łączną 5 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 500 stawek dziennych po 200 zł każda.
We wniosku wskazano, że z uwagi na udział w składzie orzekającym Sądu Apelacyjnego w Szczecinie SSA X.Y., w sprawie wystąpiły dwie bezwzględnej przyczyny odwoławcze:
1.
z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. – wynikająca z naruszenia zasady niezmienności składu sądu, określonej w art. 47b § 1 i 2 ustawy o sądach powszechnych,
2.
z art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. – z uwagi na udział w orzekaniu sędziego, który nie miał możliwości zapoznać się ze sprawą.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Jakkolwiek ranga sygnalizowanych uchybień, nominalnie stanowiących bezwzględne przyczyny odwoławcze, jest poważna, to jednak ich zaistnienie w niniejszej sprawie nie jest już tak oczywiste. W szczególności budzi wątpliwości trafność poglądu wnioskodawcy, że udział w składzie orzekającym w tej sprawie sędziego X.Y. prowadził zarówno do naruszenia zasady niezmienności składu sądu, jak również do zaistnienia uchybienia z art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k.
Tak więc, pomimo charakteru podniesionych zarzutów, wniosek obrońcy nie zasługiwał na uwzględnienie. Wstrzymanie wykonania orzeczenia uzasadnione jest bowiem nie tyle treścią zarzutów, co rysującą się perspektywą uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia wobec niego postępowania, na skutek uwzględnienia kasacji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18). Innymi słowy, rozstrzygnięcie w tym przedmiocie zależy przede wszystkim od stopnia prawdopodobieństwa uwzględnienia wniesionej kasacji, które w niniejszej sprawie nie jest ponadprzeciętnie duże.
Nie znajdując podstaw do uwzględnienia złożonego przez obrońcę wniosku, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
[PGW]
[a.ł.]
‎