III KK 191/26

III KK 191/26 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
  
Dnia 17 czerwca 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Michał Laskowski 
  
w sprawie S. L.  
skazanego za popełnienie przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. i in.  
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron  
(art. 532 § 3 k.p.k.),  
w dniu 17 czerwca 2026 r., wniosków obrońców  
o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie  
z dnia 5 listopada 2025 r., sygn. akt IV Ka 1732/24  
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego Szczecin - Centrum w Szczecinie  
z dnia 4 kwietnia 2024 r., sygn. akt IV K 113/21  
  
 
                             postanowił:  
               wniosków nie uwzględnić.  
  
  
  
UZASADNIENIE 
 
Obrońcy S.L. w dwóch nadzwyczajnych środkach zaskarżenia od 
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z 5 listopada 2025 r., 
niezależnie od uchybień kasacyjnych, zamieścili wnioski o wstrzymanie wykonania 
orzeczenia. 
Stwierdzić należy, że wnioski obrońców nie zasługiwały na uwzględnienie. 
Instytucja wstrzymania wykonania wyroku ma charakter wyjątkowy, dlatego 
potrzeby zastosowania wstrzymania wykonania kary nie może uzasadniać sama 

III KK 191/26              
2 
 
 
czynność procesowa - wniesienie kasacji. Potrzeba ta aktualizuje się dopiero 
wówczas, gdy charakter zarzutów kasacyjnych wskazuje na ich oczywistą 
zasadność, a nadto wystąpiły szczególne, wyjątkowe okoliczności pozwalające 
przyjąć, 
iż 
wykonanie 
orzeczenia 
mogłoby 
spowodować 
nieodwracalne, 
niekorzystne dla skazanego skutki. Analizując treść poszczególnych podniesionych 
w kasacjach zarzutów, w kontekście treści uzasadnienia zaskarżonego nimi wyroku 
Sądu 
odwoławczego, 
nie 
można 
obecnie 
- 
niezależnie 
od 
przyszłego 
rozstrzygnięcia w przedmiocie zasadności kasacji - przyjąć, że bardzo istotne 
względy przemawiają za ich oczywistą zasadnością. Tego stanu rzeczy nie zmienia 
fakt powołania w jednej z kasacji bezwzględnej przyczyny odwoławczej, którą w 
niniejszej sprawie jest art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., albowiem – nie przesądzając z góry 
wyniku postępowania kasacyjnego – samo wskazanie tego uchybienia nie czyni 
S.L. , który w obecnej sytuacji procesowej jest uznany prawomocnym wyrokiem 
sądowym za winnego popełnienia w czasie pełnienia zawodu adwokata szeregu 
poważnych przestępstw w tym: dwóch oszustw (art. 286 § 1 k.k.), co najmniej 
trzech czynów poplecznictwa w tym jednego popełnionego w ramach czynu 
ciągłego z fałszerstwem intelektualnym, którego dopuścił się w celu osiągnięcia 
korzyści majątkowej (art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 239 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 
k.k.) oraz kradzieży zwykłej (art. 278 § 1 k.k.), za co został skazany na karę łączną 
4 lat pozbawienia wolności i obowiązek naprawienia szkody z art. 46 § 1 k.k. – 
niewinnym, co miałoby prowadzić do wstrzymania  wykonania orzeczonej kary. 
Wobec powyższych argumentów, a także wskutek niewykazania przez 
skarżących żadnych wyjątkowych okoliczności uzasadniających zastosowanie art. 
532 k.p.k., wniosek obrońcy należało uznać za niezasadny. 
 
[J.J.] 
[a.ł] 
  
  
 
 
  

III KK 191/26              
3