III KK 124/26

SN
III KK 124/26
POSTANOWIENIE
Dnia 5 maja 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Grubba
na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k.
po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2026r.
w sprawie
J. C.
skazanego z
a przestępstwo z
art. 280§1 k.k. w zb. z art. 158§1 k.k. w zw.
z art. 11§2 k.k. w zw. z art. 64§1 k.k. i inne
z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazane
go
od wyroku Sądu Okręgowego
w Koszalinie
z dnia 24 lipca 2025r., sygn. akt V Ka 272/25,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu
Rejonowego
w Białogardzie
z dnia 15 stycznia 2025r., sygn. akt II K 317/24
postanowił:
1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną,
2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz
adw. J. P. –
Kancelaria Adwokacka w K. –
kwotę 885,60 zł (osiemset
osiemdziesiąt pięć złotych i 60/100), w tym 23% VAT, tytułem
wynagrodzenia dla obrońcy wyznaczonego z urzędu za
sporządzenie i wniesienie kasacji
,
3. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych
postępowania kasacyjnego obciążając nimi Skarb Państwa
.
UZASADNIENIE
Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna w stopniu oczywistym.
Sformułowano w niej trzy rodzaje zarzutów, a mianowicie rażącego naruszenia przepisów prawa materialnego (pkt 1, 3, 5), rażącej niewspółmierności kary (pkt 2 i 4) oraz naruszenia prawa procesowego, a konkretnie art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. (pkt 6 i 7).
Zauważyć w związku z tym należy, że Sąd II instancji nie mógł naruszyć prawa materialnego, bowiem go nie stosował. Orzeczenie tego Sądu ograniczyło się do utrzymania w mocy zaskarżonego wyroku, zaś w toku postępowania odwoławczego nie dokonywał on samodzielnej, niezależnej oceny materiału dowodowego, nie czynił ustaleń faktycznych ani nie stosował prawa materialnego. Powyższe czynił Sąd Rejonowy i postawione w kasacji zarzuty skierowane są pod jego adresem, co w postępowaniu kasacyjnym jest zabiegiem ze wszech miar nieprawidłowym.
Tym samym zarówno zarzuty naruszenia prawa materialnego, jak też naruszenia art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k. należało ocenić jako oczywiście bezzasadne.
Wobec treści uzasadnienia kasacji przypomnieć nadto wymaga, że
zarzut naruszenia prawa materialnego musi wskazywać na błąd w subsumpcji lub wykładni prawa. Zawsze zatem bazą dla niego są niekwestionowane ustalenia faktyczne, które są przez skarżącego nie tylko podważane, ale także, w jego ocenie, to nieprawidłowe ich ustalenie stanowiło podstawę do niewłaściwego zastosowania przepisów prawa materialnego. Skarżący zatem, przy takiej argumentacji, winien podnieść zarzut błędu w ustaleniach faktycznych (co jednak na etapie postępowania kasacyjnego jest niedopuszczalne), nie zaś formułować zarzuty naruszenia prawa materialnego.
Równie nietrafionym zabiegiem w postępowaniu kasacyjnym jest stawianie zarzutów
rażącej niewspółmierności kary, a to z uwagi na treść art. 523§1 k.p.k. W świetle dyspozycji wskazanego przepisu zarzuty z pkt 2 i 4 należało uznać za niedopuszczalne.
Dodać wypada ponadto, że w zakresie zarzutów z pkt 6 i 7 kasacji nie można uznać aby wolą skarżącego było wywiedzenie zarzutu naruszenia art. 433§2 k.p.k. poprzez dokonanie przez Sąd Odwoławczy nieprawidłowej kontroli odwoławczej zaskarżonego orzeczenia. Pomijając fakt, że obrona formalnie nie postawiła takiego zarzutu, znaczenie ma także i to, że w uzasadnieniu kasacji nie wskazała żadnych konkretnych uchybień po stronie Sądu Okręgowego, koncentrując się na wykazaniu „nieprawidłowości” w ocenie materiału dowodowego, które to uchybienia, jak już wskazano wyżej, mogły leżeć wyłącznie po stronie Sądu Rejonowego, nie zaś Sądu Odwoławczego.
Mając wszystko powyższe na względzie należało dojść do wniosku, że autor kasacji nie wykazał, by Sąd Odwoławczy dopuścił się uchybienia o charakterze rażącego naruszenia prawa, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia i które winno skutkować orzeczeniem o charakterze kasatoryjnym.
Konsekwencją powyższych wniosków było uznanie kasacji za bezzasadną w stopniu oczywistym.
Skazanego, uwzględniając jego sytuację materialną, zwolniono od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego. Obrońcy wyznaczonemu z urzędu przyznano natomiast wynagrodzenie według norm przypisanych.
[J.J.]
[a.ł]
‎