III K 172/26

Sygn. akt III K 172/26
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 września 2026 r.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu III Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Magdalena Bielecka
Ławnicy: Elżbieta Pol – Lichocka, Andrzej Szczerkowski
Protokolant: Kacper Gąsiorowski
przy udziale Prokuratora Alicji Stypułkowskiej
po rozpoznaniu w dniach 16 lipca 2026 r., 25 sierpnia 2026 r.
sprawy
S. A. (2) ((...))
syna A. i L. z d. V.
urodzonego (...) w E.
PESEL (...)
oskarżonego o to, że:
I. w okresie od czerwca 2024 r. do marca 2026 r. w E., w okolicach składu budowlanego (...) oraz Z., wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wielokrotnie udzielał małoletniej S. A. (1) substancji psychotropowych, w tym w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czterokrotnie udzielił małoletniej S. A. (1) odpłatnie substancji psychotropowej w postaci metaamfetaminy w ilości łącznej 4 porcji za kwotę łączną 400 zł, a nadto dwukrotnie udzielił bezpłatnie środek odurzający w postaci ziela konopi innych niż włókniste w nieustalonej ilości oraz jednokrotnie bądź dwukrotnie bezpłatnie substancji psychotropowej w postaci metaamfetaminy w ilości łącznej 2 porcji, a nadto co najmniej dwukrotnie udzielił małoletniej S. D. środki psychotropowe, a nadto ułatwił małoletniej S. D. użycie środków psychotropowych w ten sposób, że udzielał je małoletniej S. A. (1), która w jego obecności częstowała tymi środkami małoletnią S. D.
tj. o czyn z art. 59 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zb. z art. 58 ust. 2 cyt. ustawy w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.
II. w dniu 31 marca 2026 r. w E. przy ulicy (...), na parkingu przed blokiem, w samochodzie marki G. (...) o numerze rejestracyjnym (...), wbrew przepisom ustawy, posiadał substancję odurzającą w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości 2,84 grama
tj. o czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
o r z e k a:
I. oskarżonego S. A. (2) uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku, tj. czynu z art. 59 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zb. z art. 58 ust. 2 cyt. ustawy w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to na podstawie 59 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 57 b k.k. w zw. z art. 33 § 1, § 2 i § 3 kk wymierza mu karę 3 (trzech) lat i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości 1 (jednej) stawki na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;
II. na podstawie art. 70 ust. 4a ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 39 pkt 7 k.k. orzeka wobec oskarżonego S. A. (2) w związku ze skazaniem za czyn opisany w pkt I części wstępnej wyroku świadczenie pieniężne w kwocie 5000 zł (pięciu tysięcy złotych) na rzecz (...),
III. na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego S. A. (2) przepadek korzyści osiągniętej z popełnienia przestępstwa opisanego w pkt I części wstępnej wyroku w kwocie 400 zł (czterystu złotych);
IV. oskarżonego S. A. (2) uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku, tj. czynu z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i za to na podstawie 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;
V. na podstawie art. 70 ust. 4a ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 39 pkt 7 k.k. orzeka wobec oskarżonego S. A. (2) w związku ze skazaniem za czyn opisany w pkt II części wstępnej wyroku świadczenie pieniężne w kwocie 2000 zł (dwóch tysięcy złotych) na rzecz (...),
VI. na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. łączy oskarżonemu S. A. (2) wymierzone mu w pkt I i IV kary pozbawienia wolności i wymierza mu karę łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności;
VII. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej w pkt VI kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu S. A. (2) okres jego zatrzymania i tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 31 marca 2026 r. godz. 09.00 do dnia 8 września 2026 r. przyjmując, iż 1 (jeden) dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważny 1 (jednemu) dniowi orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności;
VIII. na podstawie art. 70 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego ujętego pod poz. 1 wykazu dowodów rzeczowych na k. 458 akt sprawy i zarządza jego zniszczenie;
IX. na podstawie art. 230 § 2 k.p.k. zwraca oskarżonemu S. A. (2) dowód rzeczowy ujęty pod poz. 1 wykazu dowodów rzeczowych na k. 454 akt sprawy oraz zwraca (...) w E. dowody rzeczowe ujęte pod poz. 2-4 wykazu dowodów rzeczowych na k 456 akt sprawy;
X. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia oskarżonego S. A. (2) od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych i na podstawie art. 17 ust. 1 Ustawy o opłatach w sprawach karnych odstępuje od wymierzenia mu opłaty.
Sędzia Magdalena Bielecka
Ławnik Elżbieta Pol – Lichocka Ławnik Andrzej Szczerkowski
UZASADNIENIE
Formularz UK 1
Sygnatura akt
III K 172/26
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.
USTALENIE FAKTÓW
Fakty uznane za udowodnione
Lp.
Oskarżony
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)
1.1.1.
S. A. (2)
I. w okresie od czerwca 2024 roku do marca 2026 roku w E., w okolicach składu budowlanego (...) oraz Z., wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wielokrotnie udzielał małoletniej S. A. (1) substancji psychotropowych, w tym w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czterokrotnie udzielił małoletniej S. A. (1) odpłatnie substancji psychotropowej w postaci metamfetaminy w ilości łącznej 4 porcji za kwotę łączną około 400 złotych a nadto dwukrotnie udzielił bezpłatnie środek odurzający w postaci ziela konopi innych niż włókniste w nieustalonej ilości oraz jednokrotnie bądź dwukrotnie bezpłatnie substancji psychotropowej w postaci metamfetaminy w ilości łącznej 2 porcji a nadto co najmniej dwukrotnie udzielił małoletniej S. D. środki psychotropowe a nadto ułatwił małoletniej S. D. użycie środków psychotropowych w ten sposób, że udzielał je małoletniej S. A. (1), która w jego obecności częstowała tymi środkami małoletnią S. D..
II. w dniu 31 marca 2026 roku w E. przy ulicy (...), na parkingu przed blokiem, w samochodzie marki G. (...) o numerze rejestracyjnym (...). wbrew przepisom ustawy, posiadał substancję odurzającą w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości 2,84 grama.
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione
Dowód
Numer karty
Oskarżony S. A. (2) poznał S. A. (1) w czerwcu 2024 r. za pośrednictwem komunikatora (...). W tym czasie S. A. (1) miała (...) i przebywała w (...) w E.. Początkowo kontaktowali się za pośrednictwem komunikatora, a następnie zaczęli się spotykać. Tematem ich rozmów były między udostępnienie i sprzedaż narkotyków. S. A. (1) była zainteresowana uzyskaniem metamfetaminy.
W okresie od czerwca 2024 r. do marca 2026 r. S. A. (2) wielokrotnie spotykał się z S. A. (1) w E., w tym w rejonie składu budowlanego (...) oraz Z.. Podczas tych spotkań przekazywał jej metamfetaminę oraz marihuanę. Kontakty te nie miały charakteru jednorazowego, lecz trwały przez dłuższy czas. Sama S. A. (1) określiła okres znajomości i spotkań na około dwa lata.
W ramach tych kontaktów oskarżony S. A. (2) czterokrotnie udzielił S. A. (1) odpłatnie metamfetaminy, w łącznej ilości czterech porcji, uzyskując z tego tytułu łącznie 400 zł. Odpłatne przekazywanie metamfetaminy nie stanowiło jednak jedynej formy udzielania jej narkotyków. Oskarżony S. A. (2) również bezpłatnie przekazywał S. A. (1) środki odurzające i substancje psychotropowe. Dwukrotnie udzielił jej bezpłatnie marihuany w nieustalonej ilości, a ponadto co najmniej dwukrotnie przekazał jej bezpłatnie metamfetaminę w łącznej ilości dwóch porcji. S. A. (1) płaciła oskarżonemu za część otrzymywanej metamfetaminy, jeżeli dysponowała pieniędzmi. Jednocześnie wielokrotnie otrzymywała od niego narkotyki bez zapłaty. Zdarzały się również sytuacje, w których wydanie metamfetaminy było uzależnione od dokonania zapłaty. W trakcie rozprawy przed Sądem S. A. (1) wskazywała, że przypadków nieodpłatnego otrzymywania od oskarżonego narkotyków było więcej niż przypadków odpłatnych.
S. A. (2) miał świadomość, że S. A. (1) nie jest osobą pełnoletnią. Wprawdzie S. A. (1) wraz z S. D. zawyżały swój rzeczywisty wiek i S. A. (1) podawała oskarżonemu nieprawdziwe informacje dotyczące szkoły i klasy, do której uczęszcza, jednak nie przedstawiały się jako osoby, które ukończyły 18 lat. S. A. (1) wskazała wprost, że oskarżony S. A. (2) wiedział, że nie ma ona ukończonych niż 18 lat.
Za pośrednictwem S. A. (1) oskarżony S. A. (2) poznał również S. D., która przebywała w tej samej placówce opiekuńczo-wychowawczej i była od S. A. (1) o rok starsza. Podczas pierwszego spotkania S. A. (1) przedstawiła S. D. oskarżonemu i poinformowała go wprost, że ma ona 15 lat. Tym samym A. od początku kontaktu z S. wiedział, że jest ona małoletnia.
Do pierwszego spotkania S. D. z oskarżonym doszło z inicjatywy S. A. (1). Oskarżony przyjechał samochodem po dziewczęta, po czym udali się w okolice lasu. Tam S. A. (2) przygotował metamfetaminę w postaci tzw. „kresek”, którą następnie zażyli. S. A. (3) przyjęła substancję donosowo. W chwili tego zdarzenia miała ukończone 15 lat.
W dalszym okresie dochodziło do kolejnych spotkań oskarżonego z S. D., w części z udziałem S. A. (1). Podczas jednego z kolejnych spotkań S. A. (1) i S. D. skontaktowały się z oskarżonym S. A. (2), pytając, czy posiada narkotyki. Oskarżony potwierdził ich dostępność, przyjechał na umówione miejsce, po czym przekazał dziewczętom metamfetaminę. Do kolejnego podobnego spotkania doszło w parku. S. D. wskazała na trzy przypadki otrzymania od oskarżonego metamfetaminy i wskazała, że zdarzeń takich mogło być więcej.
Oskarżony S. A. (2) co najmniej dwukrotnie udzielił bezpłatnie S. D. metamfetaminy. Nie żądał od niej za te substancje pieniędzy ani innego świadczenia. S. D. nie płaciła mu wówczas za otrzymywane narkotyki. Oskarżony ponadto ułatwiał S. D. używanie substancji psychotropowych, przekazując metamfetaminę S. A. (1), która następnie, w jego obecności, częstowała nią S. D.. S. A. (1) również poza takimi wspólnymi spotkaniami przekazywała S. D. metamfetaminę uzyskaną wcześniej od oskarżonego S. A. (2). Kontakty oskarżonego S. A. (2) z wymienionymi miały charakter utrwalony i obejmowały zarówno osobiste spotkania, jak i kontakty za pomocą komunikatorów internetowych. W rozmowach umawiano spotkania oraz poruszano kwestie związane z dostępnością narkotyków. Zabezpieczona korespondencja pozostawała zgodna z ustalonym charakterem kontaktów oskarżonego z S. A. (1) i S. D..
W marcu 2026 r. doszło do ujawnienia używania narkotyków przez S. D., która po powrocie do ośrodka po przepustce zasłabła. W placówce wykonano jej test na obecność narkotyków, który wykazał zażycie przez nią amfetaminy. W rozmowie z pedagogiem X. D. (2) wskazała na S. A. (2) jako osobę, od której uzyskiwała narkotyki oraz podała, że zażywała je także wspólnie z S. A. (4), która potwierdziła kontakty z oskarżonym.
częściowo wyjaśnienia S. A. (2)
k.64-65v., 70-71, 460-461, 526v.527
zeznania świadka X. D. (1)
k.2-3, 528-528v.
zeznania świadka S. D.
k.14-16, 548-550
zeznania świadka S. A. (1)
k.19-20, 527-528
zeznania świadka S. P.
k.134
dokumentacja medyczna S. D.
k.7-8
protokół zatrzymania rzeczy
k.23-27
protokół oględzin rzeczy
k.28-29, 30-31, 32-34
protokół użycia wagi
k.35
protokół użycia testera narkotykowego
k.36
protokół zatrzymania osoby
k.38
protokół przeszukania osoby
k.46-48
opinia z zakresu fizykochemii
k.124
dane od operatora- płyta CD
k. 139
opinia biegłego z zakresu informatyki
k. 141-161, 162-210, 211-231, 239-264,232-238, 266-306, 307-346, 347-418, 419-431
protokół oględzin telefonu oskarżonego wraz z załącznikami
k.51-56
W dniu 31 marca 2026 r. podczas czynności zatrzymania i przeszukania w E. przy ul. (...), na parkingu przed blokiem, w samochodzie marki G. (...) o numerze rejestracyjnym (...) użytkowanym przez oskarżonego S. A. (2) ujawniono należące do niego 2,84 grama ziela konopi innych niż włókniste. Zabezpieczona substancja została poddana badaniom, które potwierdziły jej charakter jako środka odurzającego.
protokół przeszukania samochodu m-ki G. (...) nr rej. (...)
k.41-43
protokół przeszukania ul. (...) E.
k.44-45
Oskarżony S. A. (2) (...) (...), uzyskując wynagrodzenie w wysokości około 5.000 zł miesięcznie. Jest rozwiedziony, nie ma dzieci ani innych osób pozostających na jego utrzymaniu. Nie leczył się psychiatrycznie, neurologicznie ani odwykowo. Według informacji przekazanych kuratorowi przez rodziców oskarżonego pracę traktował priorytetowo i wykonywał ją sumiennie. Nie odnotowano konfliktów oskarżonego w środowisku sąsiedzkim. S. A. (2) był uprzednio karany sądownie. Wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z dnia 2 grudnia 2025 r., sygn. akt (...), został skazany m.in. za przestępstwo z art. 62 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, polegające na posiadaniu substancji psychotropowej oraz środka odurzającego, a także za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. Za przypisane mu przestępstwa wymierzono mu karę łączną grzywny w wysokości 400 stawek dziennych po 10 zł każda.
kwestionariusz wywiadu środowiskowego
k.449-450, 451-452
dane o karalności
k.49
odpis wyroku Sądu Rejonowego w (...) sygn. (...)
k.114-115
dane osobopoznawcze
k.64,526v.
Fakty uznane za nieudowodnione
Lp.
Oskarżony
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione
Dowód
Numer karty
OCena DOWOdów
Dowody będące podstawą ustalenia faktów
Lp. faktu z pkt 1.1
Dowód
Zwięźle o powodach uznania dowodu
1.1.1
częściowo wyjaśnienia S. A. (2)
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie, w jakim przyznał, że znał S. A. (1) i S. D., wiedział, że są niepełnoletnie, spotykał się z nimi oraz udzielał im środków odurzających i substancji psychotropowych. Oskarżony na rozprawie przyznał, że przekazywał S. A. (1) marihuanę i metamfetaminę, a S. D. metamfetaminę. Przyznał się również do posiadania narkotyków objętych zarzutem z punktu II. Wyjaśnienia te w powyższym zakresie znajdują potwierdzenie zarówno w zeznaniach małoletnich, jak i w zabezpieczonej korespondencji oraz dowodach rzeczowych. Sąd nie dał natomiast wiary oskarżonemu w zakresie, w jakim twierdził, że wszystkie narkotyki przekazywał nieodpłatnie, nie działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz pozostawał w przekonaniu, że S. A. (1) i S. D. są pełnoletnie. Na rozprawie oskarżony wskazywał: „Ja udzielałem im narkotyków, ale nieodpłatnie” oraz „myślałem, że są pełnoletnie”. Wyjaśnienia te pozostają w sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym, w szczególności z zeznaniami S. A. (1) dotyczącymi odpłatnego uzyskiwania metamfetaminy oraz z zeznaniami obu małoletnich odnoszącymi się do wiedzy oskarżonego o ich wieku. W trakcie przesłuchania w dniu 1 kwietnia 2026 r. bezpośrednio po zatrzymaniu oskarżony wyjaśnił, że wiedział na pewno, że S. A. (1) jest niepełnoletnia, bo przebywała w placówce. Podczas posiedzenia w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania w dniu 1 kwietnia 2026 r. stwierdził, że S. A. (1) mówiła mu, że ma 16 lat, wiedział, że nie ma ukończonych 18 lat i z tego co wie, S. D. „ma mieć w tym roku 17 lat”. Twierdzenia te pozostają w oczywistej sprzeczności z równoczesnym utrzymywaniem, że uważał je za osoby pełnoletnie. Okoliczność ta ma istotne znaczenie dla oceny wiarygodności przyjętej przez oskarżonego linii obrony.
zeznania świadka X. D. (1)
Sąd uznał za wiarygodne zeznania X. D. (1), pedagoga Placówki Opiekuńczo-Wychowawczej w E.. Świadek nie była uczestnikiem spotkań oskarżonego z małoletnimi i nie posiadała bezpośredniej wiedzy o poszczególnych przypadkach udzielania narkotyków, jednak jej zeznania mają istotne znaczenie dla odtworzenia okoliczności ujawnienia procederu. Po zasłabnięciu S. D. podczas przepustki i jej powrocie do placówki wykonano test na obecność narkotyków, który wykazał zażycie przez nią amfetaminy. Podczas późniejszej rozmowy ze świadkiem S. D. wskazała oskarżonego S. A. (2) jako osobę związaną z uzyskiwaniem przez nią narkotyków oraz podała, że zażywała je wspólnie z S. A. (1), co następnie potwierdziła. Świadek X. D. (1) wskazywała również, że z uwagi na wygląd, sposób ubierania się i prezentowania w mediach społecznościowych dziewczęta mogły sprawiać wrażenie starszych. Okoliczność ta została przez Sąd uwzględniona, jednak nie mogła przesądzać o stanie świadomości oskarżonego, skoro z innych dowodów wynika, że został on poinformowany o wieku S., a w odniesieniu do obu dziewcząt miał świadomość ich małoletniości.
zeznania świadka S. D.
Sąd dał wiarę zeznaniom S. D. w zakresie, w jakim opisała okoliczności poznania oskarżonego S. A. (2), kolejne spotkania z nim, otrzymywanie od niego metamfetaminy oraz nieodpłatny i odpłatny charakter udzielania tej substancji przez oskarżonego. Na rozprawie S. D. przedstawiła trzy konkretne sytuacje związane z otrzymaniem od oskarżonego metamfetaminy. Świadek podała, że podczas pierwszego spotkania oskarżony przyjechał samochodem, w którym znajdowała się już S. A. (1), po czym udali się do lasu, gdzie przygotował metamfetaminę w postaci tzw. kresek, którą następnie zażyli. Świadek opisała również kolejne spotkanie, podczas którego wraz z S. A. (1) zapytała oskarżonego o dostępność narkotyków, który przyjechał i przekazał im metamfetaminę, oraz następne spotkanie w parku. Jednocześnie zastrzegła, że takich sytuacji mogło być więcej. Relacja S. D. w zakresie nieodpłatności udzielanych jej narkotyków jest stanowcza i pozostaje zgodna z zeznaniami S. A. (1). S. D. wskazała, że sama nigdy nie płaciła oskarżonemu, który nie żądał od niej zapłaty ani nie uzależniał przekazania narkotyków od jakiegokolwiek innego świadczenia. Szczególnie istotne dla ustalenia strony podmiotowej czynu były zeznania S. A. (3) dotyczące jej wieku. Świadek zarówno podczas postępowania przygotowawczego, jak i w trakcie rozprawy przed Sądem stanowczo wskazała, że podczas pierwszego spotkania S. A. (1) przedstawiła ją oskarżonemu i powiedziała mu, że ma 15 lat. Zeznania te korespondują z relacją S. A. (1), zgodnie z którą dziewczęta, choć zawyżały swój wiek, nie podawały oskarżonemu S. A. (2), że są pełnoletnie. W zestawieniu z własnym stwierdzeniem oskarżonego, że uważał S. D. za osobę mającą 17 lat, materiał ten nie pozostawia podstaw do przyjęcia, że oskarżony nie obejmował świadomością ich małoletniości. Sąd uwzględnił również, że S. D. używała narkotyków przed poznaniem oskarżonego, a po jego zatrzymaniu uzyskiwała je także z innego źródła. Świadek sama ujawniła te okoliczności, wskazując między innymi, że pierwsze doświadczenia z narkotykami miała w wieku około 12–13 lat, a po zatrzymaniu oskarżonego S. A. (2) trzykrotnie otrzymała metamfetaminę od partnera swojej matki i dzieliła się nią z S. A. (1). Okoliczności te nie podważają w żadnym stopniu jej relacji dotyczącej konkretnych zachowań oskarżonego. Przeciwnie, fakt, że świadek nie próbowała przypisać oskarżonemu całego swojego kontaktu z narkotykami i wyraźnie oddzielała substancje otrzymywane od niego od narkotyków pochodzących od innych osób, przemawia za konkretnym i rzeczowym charakterem jej relacji. W zakresie odpłatnego udzielania narkotyków S. A. (1) zeznania S. D. mają natomiast wyłącznie znaczenie uzupełniające, nie była ona bowiem świadkiem przekazywania oskarżonemu S. A. (2) pieniędzy ani uzgadniania ceny. Wiedzę, że S. A. (1) płaciła oskarżonemu „kilka razy”, posiadała od niej samej. Dlatego Sąd nie traktował tej części jej zeznań jako samodzielnej podstawy ustalenia liczby i wartości odpłatnych udzieleń środków odurzających
zeznania świadka S. A. (1)
Sąd uznał zeznania świadka S. A. (1) za wiarygodne w zasadniczej części dotyczącej charakteru jej kontaktów z oskarżonym, wielokrotnego otrzymywania od niego metamfetaminy i marihuany, odpłatności części przypadków udzielania metamfetaminy oraz wspólnego z S. D. używania substancji pochodzących od oskarżonego S. A. (2). Świadek zarówno podczas postępowania przygotowawczego, jak i w trakcie rozprawy przed Sądem w sposób stanowczy wskazywała, że poznała oskarżonego za pośrednictwem komunikatora (...), kiedy miała 13 lat, a ich kontakt trwał następnie około dwóch lat. Świadek opisała zarówno pierwsze spotkanie, jak i kolejne kontakty, podczas których oskarżony przekazywał jej metamfetaminę i marihuanę. S. A. (1) podała, że za metamfetaminę płaciła oskarżonemu wówczas, gdy posiadała pieniądze, natomiast za marihuanę nie płaciła. Istotne znaczenie ma to, że na pytania obrońcy S. A. (1) wyjaśniła charakter odpłatnych przekazań w sposób wykluczający uznanie przekazywanych oskarżonemu pieniędzy za dobrowolny, niezwiązany z narkotykami datek. Wskazała, że kwoty były z oskarżonym uzgodnione, a zdarzały się przypadki, gdy bez zapłaty nie przekazałby jej metamfetaminy. Jednocześnie S. A. (1) zaznaczyła, że wielokrotnie otrzymywała narkotyki bezpłatnie i takich przypadków było więcej niż odpłatnych. Sąd miał na uwadze, że zeznania S. A. (1) składane na poszczególnych etapach postępowania nie były całkowicie jednolite w zakresie ceny, ilości poszczególnych porcji oraz liczby spotkań. Na rozprawie świadek podawała cenę 150 zł za pół grama metamfetaminy, podczas gdy we wcześniejszych relacjach opisywała poszczególne porcje i kwoty w odmienny sposób. Rozbieżności te nie podważają jednak zasadniczego rdzenia jej relacji, zgodnie z którym część metamfetaminy otrzymywała od oskarżonego S. A. (2) odpłatnie, a część narkotyków była jej przekazywana nieodpłatnie. Uwzględnić należało przy tym długi okres objęty zarzutem, wielość kontaktów oraz upływ czasu pomiędzy poszczególnymi zdarzeniami a przesłuchaniem świadka. Ostatecznie wartość kwoty przekazanej przez S. A. (1) oskarżonemu w zamian za środki odurzające ustalono na podstawie jej zeznań złożonych w trakcie postępowania przygotowawczego jako złożonych bezpośrednio po zdarzeniach będących przedmiotem postępowania.
W zakresie wiedzy oskarżonego o małoletniości S. A. (1) Sąd miał na względzie również te fragmenty jej zeznań, które pozornie mogły przemawiać na korzyść oskarżonego. S. A. (1) przyznała, że wraz z S. D. zawyżały swój wiek, oskarżony nie widział jej dokumentu tożsamości, a w mediach społecznościowych nie zamieszczała daty urodzenia. Podała także, że zdarzało się, iż inne osoby uważały ją za pełnoletnią. Okoliczności te nie oznaczają jednak, że oskarżony S. A. (2) pozostawał w błędzie co do samego faktu jej małoletniości. S. A. (1) jednoznacznie wskazała bowiem, że nie powiedziały oskarżonemu, że ukończyły 18 lat, a podany przez nie wiek był niższy. Świadek wskazała także, że oskarżony wiedział ponadto, że przebywały w placówce opiekuńczo-wychowawczej dla małoletnich.
zeznania świadka S. P.
Zeznania świadka miały znaczenie uzupełniające i zostały ocenione w powiązaniu z pozostałym materiałem dowodowym.
dokumentacja medyczna S. D.
Dokumentację medyczną Sąd uznał za wiarygodną. Stanowi ona obiektywny dokument dotyczący stanu S. D. i okoliczności, które doprowadziły do ujawnienia używania przez nią substancji psychoaktywnych.
protokół zatrzymania rzeczy
Dokument wiarygodny i niekwestionowany przez strony; potwierdza przebieg zabezpieczenia dowodów rzeczowych.
protokół zatrzymania osoby
Dokumenty wiarygodne i niekwestionowane przez strony; potwierdzają przebieg czynności procesowych przeprowadzonych wobec oskarżonego.
protokół przeszukania osoby
protokół użycia wagi
Dokument wiarygodny i niekwestionowany przez strony; potwierdza wynik ważenia zabezpieczonego w samochodzie oskarżonego suszu.
protokół użycia testera narkotykowego
Dokument wiarygodny i niekwestionowany przez strony; wynik testu wskazywał na obecność marihuany w zabezpieczonym suszu.
opinia z zakresu fizykochemii
Opinia została sporządzona przez osobę posiadającą wiadomości specjalne, jest jasna, pełna i wewnętrznie niesprzeczna. Potwierdza, że zabezpieczony w samochodzie G. (...) susz stanowił ziele konopi innych niż włókniste, będące środkiem odurzającym w rozumieniu ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Wnioski płynące z opinii korespondują z protokołem przeszukania pojazdu, protokołem użycia wagi i testera narkotykowego.
dane od operatora- płyta CD
W pełni wiarygodny dowód, niekwestionowany przez strony.
opinia biegłego z zakresu informatyki
Opinię biegłego z zakresu informatyki Sąd uznał za wiarygodną. Została ona sporządzona przez osobę posiadającą wiadomości specjalne, a jej wyniki pozwoliły na odtworzenie zabezpieczonej komunikacji elektronicznej. Dowód ten miał znaczenie pomocnicze, potwierdzając kontakty oskarżonego z małoletnimi i narkotykowy kontekst części prowadzonych rozmów; sam w sobie nie stanowił podstawy do ustalenia każdego z przypadków udzielenia narkotyków.
protokół oględzin telefonu oskarżonego wraz z załącznikami
Protokół oględzin telefonu wraz z załącznikami Sąd uznał za wiarygodny. Dokumentuje treść zabezpieczonej korespondencji, w której pojawiały się ustalenia dotyczące spotkań oraz określenia odnoszące się do narkotyków. Dowód ten koresponduje z zeznaniami S. A. (1) i S. D. co do charakteru ich kontaktów z oskarżonym.
protokół przeszukania samochodu m-ki G. (...) nr rej. (...)
Protokół przeszukania samochodu G. (...) nr rej. (...) Sąd uznał za wiarygodny. Dokument ten potwierdza ujawnienie i zabezpieczenie w pojeździe suszu roślinnego, którego masa i charakter zostały następnie zweryfikowane przy użyciu wagi, testera narkotykowego oraz w badaniu fizykochemicznym.
dane o karalności
Odpis prawomocnego wyroku stanowi wiarygodny dokument urzędowy i potwierdza wcześniejsze skazanie S. A. (2) wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z dnia 2 grudnia 2025 r., sygn. akt (...), w tym za przestępstwo z art. 62 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Dowody nie były kwestionowane przez strony
odpis wyroku Sądu Rejonowego w (...) sygn. (...)
kwestionariusz wywiadu środowiskowe-go
W pełni wiarygodny dowód, niekwestionowany przez strony.
dane osobowe
Na podstawie notatki urzędowej z zebrania danych oraz informacji podanych przez samego oskarżonego podczas rozprawy, Sąd ustalił dane co do właściwości osobistych i stosunków majątkowych oskarżonego.
Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2
Dowód
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
1.1.1
protokół przeszukania ul. (...) E.
Protokół przeszukania lokalu przy ul. (...) nie miał znaczenia dla ustaleń faktycznych, albowiem w toku przeszukania nie ujawniono ani nie zabezpieczono przedmiotów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy.
PODSTAWA PRAWNA WYROKU
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Oskarżony
☒3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem
I.
S. A. (2)
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej
W świetle zebranego materiału dowodowego Sąd uznał, że zachowanie S. A. (2) wyczerpało znamiona przestępstwa z art. 59 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zbiegu z art. 58 ust. 2 tej ustawy, w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 12 § 1 k.k.
Odpowiedzialności z art. 59 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii podlega sprawca, który w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej udziela środka odurzającego, substancji psychotropowej lub nowej substancji psychoaktywnej małoletniemu, ułatwia albo umożliwia ich użycie bądź nakłania małoletniego do użycia takiego środka lub substancji. Z kolei art. 58 ust. 2 tej ustawy obejmuje kwalifikowany ze względu na małoletniość odbiorcy przypadek udzielania narkotyku albo ułatwiania lub umożliwiania jego użycia bez działania w celu osiągnięcia korzyści.
W okresie objętym aktem oskarżenia oskarżony S. A. (2) czterokrotnie odpłatnie udzielił małoletniej S. A. (1) metamfetaminy, osiągając z tego tytułu łącznie kwotę 400 zł. Zachowania te realizowały znamiona zbrodni z art. 59 ust. 2 ustawy. Odpłatność nie miała charakteru przypadkowego ani niezwiązanego z przekazywaniem substancji. X. stanowiły świadczenie za metamfetaminę, a zatem udzielając jej w tych przypadkach oskarżony działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.
Pozostałe zachowania polegające na nieodpłatnym udzielaniu S. A. (1) marihuany i metamfetaminy oraz udzielaniu metamfetaminy S. D. realizowały znamiona art. 58 ust. 2 ustawy. Oskarżony ułatwiał ponadto S. D. używanie metamfetaminy, przekazując ją S. A. (1), która w jego obecności dzieliła się substancją z S.. Oskarżony S. A. (2) miał świadomość takiego przeznaczenia przekazywanej substancji i swoim zachowaniem stwarzał S. realną możliwość jej użycia.
Dla przyjęcia kwalifikowanych typów z art. 58 ust. 2 i art. 59 ust. 2 konieczne było ustalenie, że świadomością oskarżonego objęta była małoletniość osób, którym udzielał narkotyków lub których używanie ułatwiał. Warunek ten został spełniony. W odniesieniu do S. D. materiał dowodowy wskazuje, że podczas pierwszego spotkania S. A. (1), przedstawiając ją oskarżonemu, podała jej wiek – S. D. miała wówczas 15 lat. Co więcej, sam oskarżony wskazał, że uważał S. za osobę mającą „co najmniej 17 lat”. Jego własna relacja pozostaje zatem nie do pogodzenia z twierdzeniem, że pozostawał w przekonaniu o jej pełnoletniości. W odniesieniu do S. A. (1) istotne pozostawało natomiast, że mimo zawyżania przez dziewczęta rzeczywistego wieku nie przedstawiały się one oskarżonemu jako osoby, które ukończyły 18 lat. A. wiedział również, że obie przebywały w placówce opiekuńczo-wychowawczej. W opisanych wcześniej wyjaśnieniach sam oskarżony przyznał, że miał pełną świadomość faktu, że S. A. (1) i S. D. są małoletnie. Okoliczności dotyczące ich wyglądu, makijażu czy sposobu prezentowania się w mediach społecznościowych nie mogły w tej sytuacji prowadzić do odmiennego ustalenia co do świadomości oskarżonego.
Zachowania objęte punktem I zostały podjęte w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru. O przyjęciu konstrukcji z art. 12 § 1 k.k. nie przesądza sam fakt ich wielokrotności ani długość całego okresu objętego przypisaniem. Istotny jest sposób działania oskarżonego: utrzymywał on kontakt z tymi samymi małoletnimi, dysponował narkotykami i w ramach tej relacji wielokrotnie udostępniał im substancje – odpłatnie lub nieodpłatnie. Poszczególne zachowania nie stanowiły zatem niezależnych, przypadkowych zdarzeń, lecz kolejne realizacje tego samego uprzednio podjętego zamiaru udostępniania małoletnim posiadanych narkotyków.
Ponieważ w ramach jednego czynu ciągłego część zachowań realizowała znamiona art. 59 ust. 2, zaś pozostałe art. 58 ust. 2 ustawy, żaden z tych przepisów zastosowany samodzielnie nie oddawał całej zawartości kryminalnej przypisanego czynu. Zasadne było zatem zastosowanie art. 11 § 2 k.k., a zgodnie z art. 11 § 3 k.k. podstawę wymiaru kary stanowił art. 59 ust. 2 ustawy jako przepis przewidujący karę najsurowszą.
☒3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem
IV.
S. A. (2)
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej
Zachowaniem opisanym w punkcie II części wstępnej wyroku S. A. (2) wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Bez żadnych wątpliwości ustalono, że w dniu 31 marca 2026 r. w samochodzie marki G. (...) o nr rej. (...) oskarżony posiadał 2,84 g ziela konopi innych niż włókniste. Substancja ta stanowiła środek odurzający w rozumieniu ustawy. Posiadanie miało charakter faktycznego władztwa nad środkiem, umożliwiającego oskarżonemu swobodne nim dysponowanie.
Oskarżony w całej rozciągłości przyznał się do posiadania zabezpieczonego narkotyku, zaś jego wyjaśnienia w tym zakresie pozostawały zgodne z dokumentacją procesową dotyczącą ujawnienia, zabezpieczenia i zbadania substancji. Nie ujawniono żadnych okoliczności wskazujących na istnienie ustawowego uprawnienia do jej posiadania.
Uznać należało, że opisany czyn został popełniony umyślnie. Oskarżony wiedział, że posiada marihuanę, i chciał nią dysponować. Tym samym wypełnił wszystkie znamiona strony przedmiotowej i podmiotowej występku z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
☐3.3. Warunkowe umorzenie postępowania
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania
☐3.4. Umorzenie postępowania
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania
☐3.5. Uniewinnienie
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia
KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie
Oskarżony
Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku
Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu
Przytoczyć okoliczności
S. A. (2)
I.
I
Za czyn przypisany w punkcie I wyroku Sąd, na podstawie art. 59 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 3 k.k., art. 57b k.k. oraz art. 33 § 1, 2 i 3 k.k. wymierzył S. A. (2) karę 3 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 200 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 10 zł. Przy określaniu wymiaru kary Sąd kierował się dyrektywami wynikającymi z art. 53 k.k., uwzględniając stopień winy oskarżonego, stopień społecznej szkodliwości czynu oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie kara ma osiągnąć wobec sprawcy. Z uwagi na przypisanie oskarżonemu przestępstwa popełnionego w warunkach art. 12 § 1 k.k. zastosowanie znajdował art. 57b k.k., nakazujący wymierzenie kary przewidzianej za przypisane przestępstwo powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia. Stopień społecznej szkodliwości czynu był wysoki. Oskarżony działał wielokrotnie i przez długi okres, przekazując narkotyki dwóm małoletnim osobom. Przy ocenie tej okoliczności Sąd nie potraktował samej małoletniości pokrzywdzonych ponownie jako okoliczności obciążającej, gdyż stanowi ona znamię kwalifikowanych typów przypisanych oskarżonemu. Znaczenie dla wymiaru kary miał natomiast konkretny wiek dziewcząt – S. A. (1) w chwili nawiązania kontaktu z oskarżonym miała zaledwie 13 lat, natomiast S. D. podczas pierwszego spotkania 15 lat. Stopień zagrożenia dla ich prawidłowego rozwoju był zatem szczególnie wysoki. Na niekorzyść oskarżonego przemawiała również powtarzalność zachowań, udostępnianie nie tylko marihuany, lecz również metamfetaminy, a także odpłatny charakter części zachowań. Nie był to pojedynczy przypadek przekazania narkotyku, lecz utrzymywana przez dłuższy czas relacja, w ramach której oskarżony wielokrotnie zapewniał małoletnim dostęp do substancji. Istotne znaczenie miała także uprzednia karalność oskarżonego S. A. (2). Wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z dnia 2 grudnia 2025 r., sygn. (...), został on skazany m.in. za przestępstwo z art. 62 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Wcześniejsza reakcja karna dotycząca przestępstwa z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii nie powstrzymała go zatem od ponownego naruszenia przepisów tej ustawy. Okoliczność ta przemawia za negatywną oceną dotychczasowej postawy oskarżonego wobec porządku prawnego. Na korzyść oskarżonego Sąd uwzględnił jego częściowe przyznanie się do winy i opisanie okoliczności czynu, w szczególności potwierdzenie samego faktu udzielania narkotyków, a także wyrażony przez oskarżonego żal. Uwzględniono również jego ustabilizowaną sytuację zawodową przed zatrzymaniem, pozytywne informacje dotyczące funkcjonowania w miejscu zamieszkania oraz wsparcie ze strony rodziny. Bilans powyższych okoliczności uzasadniał wymierzenie kary 3 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności. Kara ta uwzględnia zwiększone granice wynikające z art. 57b k.k., a zarazem nie przekracza stopnia winy i pozostaje proporcjonalna do społecznej szkodliwości czynu. Grzywna została wymierzona w związku z działaniem oskarżonego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Ustalając jej wymiar na 200 stawek dziennych, a wysokość jednej stawki na minimalną kwotę 10 zł, Sąd uwzględnił zarówno charakter odpłatnej części działalności oskarżonego, jak i jego sytuację osobistą i majątkową oraz perspektywę odbywania długoterminowej kary pozbawienia wolności.
IV.
II.
Za czyn z art. 62 ust. 1 ustawy Sąd wymierzył oskarżonemu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności. Na korzyść oskarżonego przemawiała przede wszystkim niewielka ilość posiadanej marihuany – 2,84 g – oraz jego jednoznaczne przyznanie się do tego czynu. Okolicznością przemawiającą przeciwko łagodniejszej reakcji była natomiast jego wcześniejsza karalność, w tym skazanie za przestępstwo z art. 62 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Ponowne popełnienie przestępstwa polegającego na bezprawnym posiadaniu środków odurzających wskazuje, że wcześniejsza reakcja karna nie była wystarczająca dla powstrzymania oskarżonego od ponownego naruszenia porządku prawnego. W tych warunkach kara 3 miesięcy pozbawienia wolności pozostaje proporcjonalna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, nie prowadząc zarazem do nadmiernego zaostrzenia represji ze względu na niewielką ilość posiadanego środka.
VI.
I i II
Na podstawie art. 85 § 1 i art. 86 § 1 k.k. Sąd połączył kary 3 lat i 10 miesięcy oraz 3 miesięcy pozbawienia wolności i wymierzył S. A. (2) karę łączną 4 lat pozbawienia wolności. Granice kary łącznej wynosiły powyżej 3 lat i 10 miesięcy do 4 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności. Art. 86 § 1 k.k. przewiduje bowiem wymierzenie kary łącznej powyżej najwyższej z kar jednostkowych do ich sumy. Przy określaniu jej wysokości Sąd miał na względzie przede wszystkim cele zapobiegawcze i społeczne kary łącznej oraz relacje zachodzące pomiędzy przypisanymi przestępstwami. Oba czyny pozostawały w związku przedmiotowym – dotyczyły środków odurzających lub substancji psychotropowych – oraz czasowym, skoro posiadanie marihuany ujawniono 31 marca 2026 r., bezpośrednio po końcowym okresie czynu przypisanego w punkcie I. Okoliczności te przemawiały za wymierzeniem kary łącznej w rozmiarze zbliżonym do najwyższej kary jednostkowej. Z drugiej strony czyny stanowiły odrębne zachowania i realizowały odmienne znamiona – jeden polegał na udzielaniu narkotyków małoletnim i ułatwianiu ich używania, drugi zaś na posiadaniu środka odurzającego. Pełna absorpcja nie oddawałaby zatem całokształtu przestępczej działalności oskarżonego. Kara łączna 4 lat pozbawienia wolności, a więc jedynie o 2 miesiące wyższa od najsurowszej kary jednostkowej i o miesiąc niższa od ich sumy, właściwie odzwierciedla bliski związek między czynami, a zarazem ich odrębność.
II.
I.
Na podstawie art. 70 ust. 4a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 39 pkt 7 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 zł na rzecz (...). Przy określaniu jego wysokości uwzględniono charakter i rozmiar przestępczej działalności oskarżonego, długotrwałość przypisanego mu zachowania, fakt udzielania narkotyków osobom małoletnim, a jednocześnie sytuację majątkową i osobistą oskarżonego.
III.
I.
Na podstawie art. 45 § 1 k.k. Sąd orzekł wobec S. A. (2) przepadek korzyści majątkowej w kwocie 400 zł, odpowiadającej korzyści osiągniętej przez niego z odpłatnego udzielania metamfetaminy S. A. (1). Kwota ta odpowiada łącznej wartości korzyści uzyskanej przez oskarżonego z czterech odpłatnych przypadków udzielenia substancji psychotropowej. Skoro korzyść pochodziła bezpośrednio z popełnienia przestępstwa, podlegała przepadkowi.
V.
II.
Na podstawie art. 70 ust. 4a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 39 pkt 7 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 2.000 zł na rzecz (...). Wysokość tego świadczenia została dostosowana do mniejszego ciężaru czynu z art. 62 ust. 1 ustawy w porównaniu z przestępstwem przypisanym w punkcie I wyroku, przy uwzględnieniu sytuacji osobistej i majątkowej oskarżonego.
VII.
I i II
Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności Sąd zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w niniejszej sprawie od 31 marca 2026 r. godz. 09:00 do 8 września 2026 r., przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności odpowiada jednemu dniowi kary pozbawienia wolności.
Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU
Oskarżony
Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku
Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu
Przytoczyć okoliczności
S. A. (2)
VIII.
II
Na podstawie art. 70 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii Sąd orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego ujętego pod poz. 1 wykazu dowodów rzeczowych na k. 458 akt sprawy i zarządził jego zniszczenie. Przedmiot ten stanowił zabezpieczony środek odurzający, którego dalsze przechowywanie po zakończeniu postępowania było zbędne.
IX.
I i II
Na podstawie art. 230 § 2 kpk zwrócono zatrzymane w sprawie telefony komórkowe - oskarżonemu S. A. (2) dowód rzeczowy ujęty pod poz. 1 wykazu dowodów rzeczowych na k. 454 akt sprawy, zaś (...) w E. dowody rzeczowe ujęte pod poz. 2–4 wykazu na k. 456 akt sprawy, albowiem po zakończeniu postępowania przedmioty te stały się zbędne dla postępowania, a brak było podstaw prawnych do dalszego ich zatrzymywania.
inne zagadnienia
W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę
KOszty procesu
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
X.
Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. Sąd zwolnił S. A. (2) od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, mając na uwadze jego aktualną sytuację wynikającą z pozbawienia wolności, wymierzenie mu długoterminowej kary pozbawienia wolności, grzywny oraz świadczeń pieniężnych. Z tych samych przyczyn, na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych, Sąd odstąpił od wymierzenia oskarżonemu opłaty. Dalsze obciążenie go kosztami postępowania byłoby w tych warunkach nadmiernie uciążliwe i mało realne do wykonania.
Podpis
Sędzia Magdalena Bielecka