III FZ 711/25

III FZ 711/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-01-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-12-29
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Wojciech Stachurski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Koszty sądowe
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 230 par 1 i 2, art. 231
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 28 lipca 2025 r., sygn. akt I SA/Ke 333/25 w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 8 maja 2025 r., nr SKO.PO-41/1366/616/2025 w przedmiocie podatku rolnego, podatku leśnego i podatku od nieruchomości za 2025 r. p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Zarządzeniem z 28 lipca 2025 r., I SA/Ke 333/25, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: ,,p.p.s.a."), wezwał Z. S. (dalej: ,,Skarżący") do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z 8 maja 2025 r., nr SKO.PO-41/1366/616/2025, w przedmiocie podatku rolnego, podatku leśnego i podatku od nieruchomości za 2025 r.
Na powyższe zarządzenie, Skarżący złożył zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Kwestię wysokości wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy wykonawcze, zawarte w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535, dalej: ,,rozporządzenie").
W tej sprawie Skarżący wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach, wydaną w przedmiocie podatku rolnego, leśnego i od nieruchomości za 2025 r. Mając tak określony przedmiot sprawy, prawidłowo zastosowano do określenia wysokości wpisu § 1 pkt 1 rozporządzenia. Przepis ten wskazuje, że wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi do 10 000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł. Taki właśnie wpis został określony w zaskarżonym zarządzeniu przez Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kiecach.
Odnosząc się zatem do samej zasadności zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że nie narusza ono obowiązujących przepisów prawa. Zarządzenie to wskazuje na właściwe podstawy prawne jego wydania, prawidłowo określa wysokość żądanego wpisu z wyznaczeniem odpowiedniego terminu na jego uiszczenie, a także zawiera pouczenie o konsekwencjach prawnych niewykonania tego obowiązku w terminie zakreślonym przez sąd.
W złożonym zażaleniu nie wskazano żadnego zarzutu naruszenia przepisów prawa, a samo niezadowolenie strony skarżącej z podjętych przez sąd czynności, nie stanowi podstawy do uchylenia zaskarżonego zarządzenia. Dodatkowo należy podkreślić, że wyjątek od obowiązku uiszczania kosztów sądowych stanowią podmioty wymienione w art. 239 i n. p.p.s.a. oraz podmioty, które zwolnione zostały od obowiązku uiszczenia kosztów wskutek udzielonego prawa pomocy. Skarżący nie zalicza się do żadnej z wymienionych grup.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.