III FZ 675/25

III FZ 675/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-03-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-12-12
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Krzysztof Winiarski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 61 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 listopada 2025 r., sygn. akt I SA/Łd 481/25, w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 23 czerwca 2025 r., nr 1001-IEW-1.4261.5.2025.28.DP, w przedmiocie ulgi płatniczej postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 6 listopada 2025 r., sygn. akt I SA/Łd 481/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyniku rozpoznania wniosku J. J. odmówił wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 23 czerwca 2025 r., nr 1001-IEW-1.4261.5.2025.28.DP, w przedmiocie ulgi płatniczej.
W uzasadnieniu postanowienia WSA w Łodzi wskazał, że zaskarżony akt nie nosi znamion wykonalności, a w związku z tym niemożliwe jest orzekanie o wstrzymaniu jego wykonania.
Nie zgadzając się z zapadłym orzeczeniem, pismem z 14 listopada 2025 r. Skarżący złożył zażalenie, wnosząc o jego uchylenie i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w zakresie dotyczącym wszczętej egzekucji z ruchomości – pojazdu [...].
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie jako niezasadne podlegało oddaleniu.
Wstrzymanie wykonania na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.) może dotyczyć wyłącznie aktów lub czynności nadających się do wykonania i wymagających wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają nań nałożone określone obowiązki, jak również aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do określonego zachowania zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania, co przekłada się bezpośrednio na ocenę, że nie każdy może podlegać ochronie tymczasowej wynikającej z przywołanej regulacji. Cechy wykonalności polegającej na możliwości spowodowania lub doprowadzenia do stanu rzeczy zgodnego z rozstrzygnięciem nie mają w szczególności decyzje odmowne.
Skoro zasadą pozostaje, że z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne, wniosek złożony w rozpoznawanej sprawie o wstrzymanie wykonania decyzji o odmowie rozłożenia na raty oraz umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług jest w istocie rodzajem decyzji, który nie mieści się w katalogu aktów lub czynności nadających się do wykonania i tego wymagających. Zaskarżona decyzja nie nakłada na stronę obowiązku zapłaty zaległości podatkowej, lecz odmawia przyznania uprawnienia w postaci rozłożenia jej na raty i umorzenia. Nie dotyka zatem bezpośrednio należności pieniężnych, które wszak wynikają z innych decyzji określających. Z przedmiotowej decyzji nie wynikało nałożenie na Skarżącego żadnych obowiązków podlegających wykonaniu w sposób dobrowolny czy też przymusowy. Negatywne ustosunkowanie się organu do starań o rozłożenie na raty powstałej już wcześniej należności, nie wykreowało nowej sytuacji w sferze obowiązków Skarżącego.
Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko Sądu pierwszej instancji, że zaskarżonej decyzji brak przymiotu wykonalności, co z kolei uniemożliwia wstrzymanie jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.