III FZ 630/25

III FZ 630/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-12-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-11-14
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Krzysztof Winiarski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 49 § 1; art. 61 § 2 pkt 1 i § 3; art. 133 § 1; art. 166; art. 184; art. 197.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Dnia 16 grudnia 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k. z siedzibą w Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 sierpnia 2025 r., sygn. akt I SA/Wr 422/25 w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k. z siedzibą w Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 14 kwietnia 2025 r., nr SKO.P/41/184/24 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2022 r. postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 19 sierpnia 2025 r., I SA/Wr 422/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w sprawie ze skargi P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k. z siedzibą w Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z 14 kwietnia 2025 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2022 r., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że Spółka nie wykazała ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu Skarżąca nie przedstawiła we wniosku szczegółowych danych i okoliczności dotyczących jej możliwości finansowych i sytuacji majątkowej oraz możliwości zewnętrznego finansowania. Spółka nie podała co wchodzi w skład jej majątku, w tym nie opisała posiadanych nieruchomości; nie podała, z jakich źródeł pochodzą środki, z których utrzymuje nieruchomość, której opodatkowania dotyczy niniejsza sprawa – i to w sytuacji, w której z treści zaskarżonej decyzji wynika, że budynek jest remontowany; pomijając opis, nie załączyła też do wniosku dokumentów obrazujących jej sytuację finansową i majątkową.
Na powyższe postanowienie pismem z 28 sierpnia 2025 r. Spółka złożyła zażalenie, w którym wniosła o zmianę postanowienia i wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji. W zażaleniu, zarzuciła naruszenie przepisów procedury administracyjnej, tj.:
a) art. 80 w zw. z art. 85 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm., dalej: k.p.a.) poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę dowodów;
b) art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie całego materiału dowodowego;
c) art. 7 k.p.a. poprzez brak podjęcia działań zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy;
d) art. 8 k.p.a. poprzez brak równego traktowania strony i bezstronności organu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 61 § 2 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego możliwości złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Rozstrzygając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd orzeka na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a.). Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie okoliczności określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przepis ten wskazuje przesłanki pozytywne uwzględnienia wniosku, które stanowią: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie przeważa pogląd, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Twierdzenia uzasadniające przyznanie stronie ochrony tymczasowej powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej (zob. postanowienie NSA z 12 sierpnia 2015 r., I FSK 1347/15). Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, strona skarżąca musi wykazać istnienie przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a., podając konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Wniosek powinien zawierać spójną argumentację, opartą na okolicznościach faktycznych danej sprawy. Nie ma podstaw, aby żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu. Jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności strona nie wykaże okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., to nie można tego uznać za brak formalny wniosku (art. 49 § 1 p.p.s.a.), lecz za brak przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej przez sąd, uzasadniający oddalenie wniosku (zob. postanowienia NSA: z 14 stycznia 2015 r., II OZ 1399/14 i z 3 kwietnia 2014 r., I FZ 64/14).
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że Spółka, składając w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, sformułowała w nim jedynie ogólne stwierdzenie, nie przedkładając żadnych dokumentów źródłowych, które mogłyby potwierdzić jego zasadność. Spółka wskazała jedynie, że zapłata podatku może grozić niewypłacalnością Spółki z uwagi na istniejącą sytuację gospodarczą i brak prowadzenia przez nią działalności. Skarżąca nie wykazała wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. przez co Sąd pierwszej instancji nie miał podstaw by wstrzymać wykonanie decyzji. Strona oczekująca uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, powinna przedstawić stosowne dokumenty, których analiza umożliwiłaby Sądowi ocenę skutków wykonania określonego aktu w kontekście sytuacji majątkowej Spółki. W tej sprawie oprócz sformułowania samego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Spółka nie przedłożyła żadnych dokumentów uprawdopodobniających wystąpienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tym samym uniemożliwiła sądowi ocenę czy na skutek wykonania decyzji powstanie szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności.
Podsumowując, Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że wniosek Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji był sformułowany w sposób niewystarczający dla jego uwzględnienia. Skarżąca nie przedłożyła dokumentów uprawdopodobniających wystąpienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Natomiast, odnosząc się do podniesionych w zażaleniu zarzutów dotyczących naruszenia przepisów k.p.a., należy podkreślić, że przepisy te nie miały zastosowania w postępowaniu mającym na celu jedynie kontrolę zasadności odmowy wstrzymania wykonania aktu. WSA nie rozstrzygał wniosku na podstawie przepisów k.p.a., tym samym nie mógł ich naruszyć.
Przypomnieć należy, że przy rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji sąd bada jedynie zaistnienie przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 9 lipca 2004 r., sygn. akt FZ 163/04). Nie zasługuje na uwzględnienie podnoszona w zażaleniu argumentacja o wadliwości zaskarżonej decyzji. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem jest niemożliwe, a rozstrzygnięcie sądu w tym zakresie niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej (por. postanowienia NSA: z 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05; z 12 lipca 2018 r., II OZ 749/18; z 13 kwietnia 2021 r., II GSK 433/21).
Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji.