III FZ 570/24

III FZ 570/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-01-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-12-20
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jan Rudowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
III SA/Wa 1178/24 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2024-07-23
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 220 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lipca 2024 r. sygn. akt III SA/Wa 1178/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi T. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 29 lutego 2024 r. nr 1401-IEW4.4123.32.2023.11/MO w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2018 r., 2019 r., 2020 r. postanawia oddalić zażalenie. NSA/post.1 - postanowienie "ogólne"
Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 23 lipca 2024 r., III SA/Wa 1178/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T. J. (dalej: "skarżący", "strona") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 29 lutego 2024 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2018 r., 2019 r., 2020 r. Jako podstawę orzeczenia wskazano art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "p.p.s.a.").
2. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 27 maja 2024 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł. W wezwaniu pouczono, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu 25 czerwca 2024 r. W terminie zakreślonym w wezwaniu, strona nie uiściła należnego wpisu od skargi, co skutkowało odrzuceniem skargi.
3. Skarżący pismem z 20 sierpnia 2024 r. wniósł zażalenie na wskazane wcześniej postanowienie sądu z 23 lipca 2024 r., w którym podniósł zarzut naruszenia art. 233 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego i wskazał, że sąd uznał za udowodnione fakty, które nie miały miejsca oraz niezasadnie oddalił wniosek skarżącego o zwolnienie z uiszczenia wpisu z 1 lipca 2024 r.
4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W rozpoznawanej sprawie prawidłowo wezwano skarżącego do wykonania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu 25 czerwca 2024 r. Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że pomimo wezwania, kwota wpisu nie wpłynęła na rachunek sądu w wyznaczonym terminie. W tej sytuacji należy stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie był obowiązany skargę odrzucić.
Mając na uwadze powyższe, w okolicznościach niniejszej sprawy, ogólna argumentacja skarżącego, że sąd pierwszej instancji uznał za udowodnione fakty, które nie miały miejsca, bez rozwinięcia i uszczegółowienia jakie konkretnie okoliczności związane z wezwaniem do uiszczenia wpisu strona ma na myśli, nie pozwala na uwzględnienie złożonego zażalenia.
Jednocześnie należy wskazać, iż w toku postępowania przed sądami administracyjnymi mają zastosowanie przepisy p.p.s.a. a nie przepisy Kodeksu postępowania cywilnego. Sąd pierwszej instancji nie mógł więc naruszyć art. 233 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego. Dodatkowo zaznaczenia wymaga, że w aktach sprawy brak jest wniosku strony o zwolnienie z uiszczenia wpisu z 1 lipca 2024 r., oprócz kopii tego wniosku, która została załączona do zażalenia. Jak wynika z akt sprawy, w kopercie nadanej do sądu przez skarżącego 2 lipca 2024 r., znajdowało się pismo z sądu a nie wniosek na który powołuje się strona.
Nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.