III FZ 525/25

III FZ 525/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-12-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-10-01
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Paweł Borszowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 220 § 1 i 3, art. 230 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. D. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 czerwca 2025 r., sygn. akt I SA/Wr 371/25, w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi R. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 7 lutego 2025 r., nr SKO/PO-413/216/2024 w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 2019-2021 postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Zarządzeniem z 12 czerwca 2025 r., sygn. akt I SA/Wr 371/25 Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał R. D. (dalej: "Skarżący") do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy w kwocie 963 zł, stosownie do art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a.") w związku z § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535).
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł Skarżący, wnosząc o jego zmianę. W uzasadnieniu zażalenia wskazał, iż uiścił wpis od skargi w zakresie określonego przez siebie przedmiotu zaskarżenia w kwocie 482 zł. Z daleko idącej ostrożności procesowej wniósł o zwolnienie go z obowiązku uiszczenia wpisu ponad uiszczoną kwotę wskazując, iż w orzeczeniu kończącym postępowanie Sąd, na mocy art. 223 § 2 p.p.s.a. będzie uprawniony obciążyć go nieuiszczoną pierwotnie częścią wpisu, o której zwolnienie wnosi.
Sąd I instancji potraktował wniosek o zwolnienie z części opłaty jako wniosek o udzielenie prawa pomocy. Postanowieniem z 19 sierpnia 2025 r. sygn. akt I SPP/Wr 55/25 odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia z kosztów sądowych. Na powyższe Skarżący złożył zażalenie, które nie zostało jeszcze rozpoznane przez WSA.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3).
Przepis art. 230 § 1 p.p.s.a. wyraźnie stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne; w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.). Pismami zaś, o których mowa w art. 230 § 1 p.p.s.a., są skarga, sprzeciw od decyzji, sprzeciw od postanowienia, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania - art. 230 § 2 p.p.s.a.
W związku z powyższym Skarżący wobec braku uiszczenia wpisu od skargi został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 963 zł, bowiem zaskarżył decyzję wymiarową. Wezwanie zawierało właściwą podstawę prawną jego nałożenia, termin wykonania obowiązku i konsekwencję nieuiszczenia kwoty wpisu. Okoliczności podnoszone w zażaleniu nie mogły uzasadniać uchylenia zaskarżonego zarządzenia.
Odnosząc się do podniesionej w zażaleniu kwestii, iż "Skarżący nie kwestionuje, iż jest zobowiązany do zapłaty 50% należności podatkowej określonej w zaskarżonej decyzji i w tym zakresie rozstrzygnięcie sądu jest całkowicie zbędne" wskazać należy, iż w skardze na decyzję wniesioną do Sądu I instancji Skarżący nie wskazał, aby zaskarżał decyzję w części. Wobec powyższego Sąd potraktował skargę tak, jakby skarżący zaskarżył przedmiotową decyzji w całości.
Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.