III FZ 508/25

III FZ 508/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-10-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-09-18
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Sławomir Presnarowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone zarządzenie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 220 § 1 i 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 9 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. C. na zarządzenie Przewodniczącego I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 sierpnia 2025 r., sygn. akt I SA/Sz 462/25 w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia 30 czerwca 2025 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2024 r. postanawia uchylić zaskarżone zarządzenie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie.
Uzasadnienie
M. C. (dalej: "Skarżący", "Strona") złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie (dalej: "Organ", "Organ odwoławczy", "SKO")
z dnia 30 czerwca 2025 r. utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy P. (dalej: "Wójt", "Organ I instancji") z dnia 24 marca 2025 r., o ustaleniu wymiar podatku od nieruchomości za rok 2024, w kwocie 57.182 zł. Jednocześnie Skarżący podał, że decyzję SKO zaskarża w całości i wnosi o jej całościowe uchylenie, nie podając jednocześnie wartości przedmiotu zaskarżenia.
Zarządzeniem z dnia 27 sierpnia 2025 r. Przewodnicząca Wydziału
I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie (dalej: "Przewodnicząca Wydziału", "WSA", "sąd I instancji"), działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy
z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") wezwała Stronę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1500 zł stosownie do § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2021 r., poz. 535, dalej: "Rozporządzenie").
Na powyższe zarządzenie Skarżący wniósł pismo, w którym sprecyzował, że zaskarża decyzję jedynie częściowo, tj. ponad kwotę 40.125 zł, co oznacza że prawidłowa wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi kwota 17.057 zł i taka kwota jest właściwa, celem ustalenia prawidłowej wysokości wpisu od skargi. Jednocześnie, na poczet opłaty sądowej, Skarżący uiścił kwotę 512 zł (k. 14 akt sądowych).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.
Stosownie do art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Oznacza to, że strona jest obowiązana ponosić koszty spowodowane swoim działaniem, w tym uiszczać należne opłaty sądowe.
Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1 wskazanego przepisu są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. 230 § 2 p.p.s.a). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Kwestię wysokości wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy wykonawcze zawarte w cytowanym na wstępuje Rozporządzeniu.
Wniesiona w rozpoznawanej sprawie przez Stronę skarga na decyzję Organu odwoławczego jest pismem wszczynającym postępowanie sądowoadministracyjne,
a zatem podlega ona obowiązkowi wpisu sądowego. W sprawie nie jest sporne, że należny od skargi wpis powinien być wpisem stosunkowym, gdyż decyzja skarżona przez Stronę ma charakter decyzji wymiarowej obejmującej konkretną należność pieniężną. Sporna natomiast jest wysokość wartości przedmiotu zaskarżenia.
Z treści zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego (k. 7 akt sądowych) wynika, że Przewodnicząca Wydziału ustaliła wpis od przedmiotowej skargi w wysokości 57.182 zł. W aktach sprawy brak jest natomiast zarządzenia Przewodniczącej, wydanego w trybie art. 218 p.p.s.a. Zasadą jest, że wartość przedmiotu zaskarżenia określa skarżący w skardze (art. 215 § 1 p.p.s.a.). Natomiast
w sytuacji, gdy Sąd poweźmie wątpliwości co do podanej wartości przedmiotu zaskarżenia, ma możliwość sprawdzenia z urzędu wartości przedmiotu zaskarżenia
i zarządzenia w tym zakresie dochodzenia celem ustalenia zarówno wartości przedmiotu zaskarżenia, jak i wysokości wpisu. Jak wynika z akt sprawy, pomimo określenia przez Stronę w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu innej, zmodyfikowanej wartości przedmiotu zaskarżenia w niższej kwocie niż wskazała początkowo Strona, Przewodnicząca Wydziału nie skorzystała z powyższej możliwości, podtrzymując przyjętą uprzednio wartość przedmiotu zaskarżenia. W doktrynie prawa przyjmuje się, że strona może wybrać, którą decyzję skarżyć; może więc zaskarżyć także tę jej część z określoną kwotą podatku (por. M. Kuligowska, M. Piłaszewicz, Koszty w ustawie o postępowaniu przed sądem administracyjnym – zagadnienia wybrane, Glosa z 2004, nr 2, s. 9). W przypadku wątpliwości co do poprawności określonej w piśmie wartości przedmiotu zaskarżenia, przewodniczący może dokonać jej weryfikacji w trybie art. 218 p.p.s.a. Przepis art. 218 p.p.s.a. daje bowiem przewodniczącemu wydziału sądu administracyjnego uprawnienie do sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia, podanego w piśmie wszczynającym postępowanie
w danej instancji (art. 215 § 1 p.p.s.a.). Ustalenie wysokości wpisu stosunkowego jest możliwe dopiero po prawidłowym określeniu wartości przedmiotu zaskarżenia, do czego zobowiązany jest sąd I instancji.
Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 i art. 198 p.p.s.a., orzekł
o uchyleniu zaskarżonego zarządzenia.