III FZ 455/25

III FZ 455/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-10-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-08-28
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Sławomir Presnarowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 85, art. 86, 87 § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 9 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 31 marca 2025 r., sygn. akt I SPP/Gd 261/24 w przedmiocie przywrócenia terminu w sprawie ze skargi Z. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 5 sierpnia 2024 r., nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie. NSA/post.1 - postanowienie "ogólne"
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (dalej: "WSA", "Sąd I instancji") postanowieniem z 31 marca 2025 r., sygn. akt I SPP/Gd 261/24, odmówił Z. B. (dalej: "Skarżący", "Strona") przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu na postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia
9 stycznia 2025 r., w którym referendarz odmówił przyznania prawa pomocy
w sprawie ze skargi Strony na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej: "Dyrektor", "DIAS", "Organ") z dnia 5 sierpnia 2024 r.,
w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych.
Uzasadniając odmowę przywrócenia terminu do złożenia sprzeciwu, WSA wskazał, że Strona nie uprawdopodobniła braku winy w jego uchybieniu. WSA stwierdził, że argumenty przedstawione przez Skarżącego wskazują na uchybienie terminu, które w żaden sposób nie zostało udokumentowane. Brak jest w sprawie jakichkolwiek okoliczności wskazujących na problemy z komunikacją, czy wadliwe działanie systemu ePuap, uniemożliwiających Stronie wniesienie sprzeciwu
w przepisanym terminie.
W zażaleniu na powyższe postanowienie, Skarżący wniósł o jego uchylenie
w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA.
Strona zarzuciła błędne zastosowanie przepisów dotyczących podstawy prawnej wniosku o przywrócenie terminu, albowiem wystarczającą przesłanką do przywrócenia terminu, jest uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, a nie ich udowodnienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 1925 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") czynność w postępowaniu administracyjnym podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie jednak do art. 86 § 1 p.p.s.a, sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności
w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Jak stanowi art. 87 § 1 p.p.s.a pismo
z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).
Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej, należy brać pod rozwagę także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się
w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 6 października 1998 r., II CKN 8/98, LEX nr 50679; postanowienie NSA z 30 listopada 2023 r., II GZ 413/23, publ. CBOSA).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w tym konkretnym przypadku Skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do wniesienia sprzeciwu na postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 9 stycznia 2025 r., miało charakter niezawiniony. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie ulega bowiem wątpliwości, że Strona nie uprawdopodobniła, by przekroczenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia, było spowodowane problemami technicznymi wynikającymi z awarii platformy ePuap. Skarżący, jak słusznie zauważył WSA,
w żaden sposób wskazanej okoliczności nie udokumentował. Kwestia związana
z ewentualną awarią systemu ePuap mogła zostać uprawdopodobniona załączonym wydrukiem, dokumentującym występujące problemy techniczne. Przedmiotowy wydruk stanowiłby dostateczne uprawdopodobnienie podnoszonych przez Skarżącego tez, w zakresie wadliwego działania elektronicznego systemu doręczeń. Przedstawienie wydruku nie może być uznane za udowodnienie problemów technicznych, a jedynie uwiarygodnienie okoliczności wskazującej na brak winy
w terminowym wniesieniu pisma. Skarżący, aby wykazać ponad wszelką wątpliwość (która w warunkach związanych z wniesionym wnioskiem o przywrócenie terminu nie jest wymagana), powinien był w tym zakresie dokonać reklamacji, poprzez złożenie stosownego wniosku do właściwego podmiotu publicznego. Uwzględnienie tak złożonej reklamacji dałaby możliwość stwierdzenia ponad wszelką wątpliwość zaistnienia okoliczności związanych z zaistnieniem awarii systemu ePuap.
Naczelny Sąd Administracyjny nie może przyjąć, że Skarżący podjął odpowiednie środki w celu uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na nieprawidłowe działanie skrzynki ePuap, a tym samym nie uprawdopodobnił
w należyty sposób braku winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184
w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji