III FZ 442/25

III FZ 442/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-09-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-08-25
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Stanisław Bogucki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
III SA/Wa 207/25 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2025-07-24
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Dnia 4 września 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 4 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia F. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lipca 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 207/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi F. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 13 listopada 2024 r., nr KOA/1642/Fi/21 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r. postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 24.07.2025 r. o sygn. III SA/Wa 207/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę F. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 13.11.2024 r., nr KOA/1642/Fi/21, wydaną w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 58 § 3 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
2. Przebieg postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.
2.1. W celu wykonania pkt V zarządzenia Zastępcy Przewodniczącej Wydziału III z 23.01.2025 r., wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez własnoręczne podpisanie skargi przez uprawnioną do tego osobę lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, bądź też nadesłanie egzemplarza skargi w formie dokumentu elektronicznego opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Stosowne wezwanie skarżąca otrzymała 11.02.2025 r. Korespondencją nadaną w placówce pocztowej 17.02.2025 r. skarżąca odpowiedziała na powyższe wezwanie i przesłała do SKO w Warszawie podpisany przez Prezesa Zarządu egzemplarz skargi z 23.12.2024 r. Z kolei SKO w Warszawie 25.02.2025 r. wniosło powyższy egzemplarz skargi do WSA w Warszawie.
2.2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając skargę wskazał, że przyczyną jej odrzucenia było nieuzupełnienie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a). Wyjaśnił, że skarżąca otrzymała wezwanie 11.02.2025 r., tak więc termin na wniesienie do Sądu lub nadanie w placówce pocztowej skargi pozbawionej stwierdzonego braku formalnego, liczony w oparciu o art. 83 p.p.s.a. upłynął wraz z końcem 18.02.2025 r. Korespondencją nadaną w placówce pocztowej 17.02.2025 r. skarżąca odpowiedziała na powyższe wezwanie i przesłała do SKO podpisany przez Prezesa Zarządu egzemplarz skargi z 23.12.2024 r. Z kolei SKO w Warszawie 25.02.2025 r. wniosło powyższy egzemplarz skargi do WSA w Warszawie. W konsekwencji Sąd pierwszej instancji uznał, że mimo nadania przez skarżącą w ustawowym terminie w placówce pocztowej korespondencji zawierającej podpisany egzemplarz skargi, to braku formalnego skargi w terminie nie uzupełniła.
Sąd zauważył, że moment wniesienia pisma został przez prawodawcę utożsamiony z momentem oddania pisma w placówce pocztowej, ale aby to oddanie pisma w placówce pocztowej odniosło skutek prawnoprocesowy, niezbędne jest jego prawidłowe zaadresowanie do właściwego organu lub sądu. W sytuacji błędnego (nieprawidłowego) zaadresowania i skierowania przesyłki do organu odwoławczego zamiast do sądu, za datę wniesienia pisma skarżącego do sądu należało uznać datę przekazania tego pisma przez organ na adres sądu.
W niniejszej sprawie skarga zawierająca uzupełniony brak formalny została przekazana do WSA w Warszawie dopiero 25.02.2025 r., w związku z tym dopiero tę datę należało uznać za datę, w którym uzupełniono brak formalny skargi. Przyjąć zatem należy, że uzupełnienie braków formalnych skargi nastąpiło po upływie terminu i jako takie nie wywołuje skutku.
3. Stanowisko skarżącej w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
3.1. Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła skarżąca, zaskarżając je w całości i wnosząc o uchylenie postanowienia w całości oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postepowania, tj.:
1) art. 49 § 1 p.p.s.a. przez niepełne i niejednoznaczne sformułowanie treści wezwania z 29.01.2025 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi w szczególności niewskazanie gdzie należy nadesłać własnoręcznie popisany egzemplarz skargi;
2) art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 p.p.s.a. przez odrzucenie skargi z uwagi na rzekome niewykonanie zobowiązania do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie;
3) art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 oraz art. 57 § 1 i art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. przez odrzucenie skargi ze względu na rzekome niewykonanie zobowiązania do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej niepodpisanie w terminie.
W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podniosła, że w jej ocenie z wezwania i znajdującego się w nim pouczenia o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie wynika, gdzie własnoręcznie podpisany egzemplarz skargi należało nadesłać. W wezwaniu bowiem nie wskazano, że korespondencję należy nadesłać bezpośrednio na adres WSA w Warszawie, ograniczając się w tym zakresie jedynie do sformułowania o "nadesłaniu", bez sprecyzowania adresata korespondencji.
4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
4.1. Zażalenie wniesione przez skarżącą nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu.
4.2. W rozpatrywanej sprawie WSA w Warszawie odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia jej w terminie. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że warunki formalne skargi, nieuzupełnienie których w terminie – stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – skutkuje jej odrzuceniem, zostały określone w art. 57 § 1 tej ustawy. Zgodnie z ostatnio powołanym przepisem, skarga powinna zawierać elementy wymienione w pkt 1-3 omawianej regulacji, a ponadto powinna czynić zadość wymaganiom dla każdego pisma w postępowaniu sądowym przewidzianym w art. 46 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie skarga wniesiona przez skarżącą zawierała braki formalne (nie została podpisana), a zatem właściwie wezwano skarżącą do nadesłania odpisu skargi. W ustawowym terminie wyznaczonym w zarządzeniu z 23.01.2025 r. nie uzupełniono ww. braków formalnych, a zatem zaistniała obligatoryjna przesłanka do odrzucenia skargi wskazana w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko WSA w Warszawie, że moment wniesienia pisma został przez prawodawcę utożsamiony z momentem oddania pisma w placówce pocztowej, ale aby to oddanie pisma w placówce pocztowej odniosło skutek prawnoprocesowy, niezbędne jest jego prawidłowe zaadresowanie do właściwego organu lub sądu. W sytuacji błędnego (nieprawidłowego) zaadresowania i skierowania przesyłki do organu odwoławczego zamiast do sądu, za datę wniesienia pisma skarżącego do sądu należy uznać datę przekazania tego pisma przez organ na adres sądu. W rozpoznawanej sprawie skarżąca otrzymała 11.02.2025 r. wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Ustawowy termin na wniesienie do WSA w Warszawie skargi pozbawionej stwierdzonego braku formalnego lub jej nadanie w placówce pocztowej, liczony w oparciu o art. 83 p.p.s.a. upłynął zatem wraz z końcem 18.02.2025 r. W dniu 17.02.2025 r. skarżąca odpowiedziała na powyższe wezwanie, kierując do SKO w Warszawie, zamiast WSA w Warszawie, podpisany przez Prezesa Zarządu egzemplarz skargi. Następnie SKO w Warszawie 25.02.2025 r. w ślad za wysłanymi aktami sprawy przekazało do WSA w Warszawie otrzymaną korespondencję od skarżącej. Z uwagi na powyższe prawidłowo WSA w Warszawie uznał, że uzupełnienie braków formalnych skargi nastąpiło 25.02.2025 r., tj. po upływie terminu ustawowego i jako takie nie wywołuje skutku.
Odnosząc się do poniesionych w zażaleniu zarzutów, że brak było w wezwaniu do usunięcia braków formalnych zażalenia informacji gdzie należy nadesłać uzupełnioną skargę, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że na wezwaniu wprost wskazano nadawcę korespondencji w lewym górnym rogu wezwania, tuż pod tabelką z danymi Sądu, tj.: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Wydział III, ul. Jasna 6, 00-013 Warszawa. Również treść wezwania bezpośrednio wskazuje, kto wzywa do usunięcia braków formalnych skargi: "w wykonania zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 23 stycznia 2025 r. sekretariat Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wzywa (...)". Natomiast w żadnym fragmencie wezwania oraz w pouczeniu nie jest wskazane, że uzupełnienie braków formalnych skargi należy nadesłać za pośrednictwem organu odwoławczego. Zwrócić należy uwagę na art. 54 § 1 p.p.s.a., który wskazuje, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Paragraf 2 tego artykułu stanowi, że organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (...). Tym samym, już po przekazaniu przez organ skargi wraz z aktami sprawy, to sąd administracyjny staje się gospodarzem postępowania zapoczątkowanego skargą skarżącej, tym samym podmiot wszczynający postępowanie przed sądem administracyjnym musi się poddać w trakcie tego postępowania zarówno przepisom regulującym postępowanie przed tym sądem, jak i zarządzeniom wydawanym przez przewodniczącego (sędziego sprawozdawcę, referendarza sądowego).
4.3. Uwzględniając powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. o oddaleniu zażalenia skarżącej. Odnosząc się do wniosku zawartego w zażaleniu w zakresie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, należy stwierdzić, że zgodnie z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, co do zasady nie jest uprawniony do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w orzeczeniu, które nie jest jednym z orzeczeń, o których mowa w art. 209 p.p.s.a. Brak jest w tym przepisie podstaw do zamieszczania orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w tym przepisie (zob. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 4.02.2008 r., I OPS 4/07).
Sędzia NSA Stanisław Bogucki