III FZ 436/26

III FZ 436/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-09-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-08-13
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jacek Pruszyński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 259 par. 1, art. 258 par. 2 pkt 6-8, art. 260
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 8 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 lutego 2026 r. sygn. akt I SPP/Kr 102/25 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi P. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 17 czerwca 2022 r. nr 1201-IEW-1.4123.5.2022.17 w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 2 lutego 2026 r., I SPP/Kr 102/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie P. G. (dalej: skarżący) na postanowienie tego sądu z 12 listopada 2025 r. w sprawie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie skargi strony na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 17 czerwca 2022 r., nr 1201-IEW-1.4123.5.2022.17 w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że stosownie do treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że sprzeciw można wnieść jedynie od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, a więc tych wydawanych przez referendarza sądowego. Z kolei art. 260 § 2 zd. 2 p.p.s.a. wprost wskazuje, iż w przypadku wniesienia sprzeciwu sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Wobec tego zażalenie nie przysługuje od postanowienia sądu, mocą którego sąd ten rozstrzygał już postanowienie referendarza sądowego, ponieważ p.p.s.a. nie przewiduje środka zaskarżenia w tym przypadku.
Pismem z 8 kwietnia 2026 r. skarżący złożył zażalenie na ww. postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 260 § 1 p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (zdanie drugie § 2 art. 260 p.p.s.a.). Artykuł 194 § 1 p.p.s.a. stanowi, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu nie zostały ujęte w ww. katalogu.
W konsekwencji, mając na uwadze art. 260 § 1 i 2 p.p.s.a., przyjąć należało, że na postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego o oddaleniu wniosku dotyczącego przyznania prawa pomocy zażalenie nie przysługuje, gdyż w tym przypadku WSA w Krakowie działał jako sąd drugiej instancji. Wniesienie takiego zażalenia jest niedopuszczalne, co w konsekwencji skutkowało jego odrzuceniem.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.