III FZ 380/26

III FZ 380/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-09-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-07-06
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Sławomir Presnarowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
I SA/Go 311/25 - Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z 2025-12-29
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 230
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 9 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 29 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/Go 311/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A.G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 30 czerwca 2025 r., nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/Go 311/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim (dalej: "WSA", "Sąd I instancji") odrzucił skargę A.G. (dalej: "Skarżący") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze (dalej: "Dyrektor") z dnia 30 czerwca 2025 r. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Podstawę rozstrzygnięcia stanowił art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz., 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 września 2025 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 2 miesięcy od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). Wezwanie doręczono Skarżącemu dnia 9 października 2025 r. (k. 30 akt sądowych). W terminie otwartym do uiszczenia wpisu sądowego nie opłacono skargi, co potwierdzono w informacji Oddziału Finansowo – Budżetowego.
Pismem z dnia 22 stycznia 2026 r. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie wskazując, że przedmiotową opłatę uiściła w sposób wskazany przez Ministerstwo Sprawiedliwości poprzez zakup znaków opłaty sądowej bezpośrednio ze stron MS.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od skargi jako pisma wszczynającego postępowanie pobierany jest wpis, który należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu (art. 219 § 1 w zw. z art. 212 § 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 219 § 2 p.p.s.a. opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, że opłatę sądową opłaconą w formie znaków opłaty sądowej traktuje się jako niebyłą (tytułem przykładu: postanowienie NSA z 16 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 1094/10; postanowienie NSA z 13 stycznia 2022 r., sygn. akt II GZ 472/21).
Z treści powołanego wyżej art. 219 § 2 p.p.s.a. jednoznacznie wynika, że w procedurze sądowoadministracyjnej dopuszczalne są dwie formy uiszczenia należnej wpłaty z tytułu wpisu sądowego od skargi - gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu, co wyklucza uiszczenie opłaty sądowej w jakiejkolwiek innej formie, w tym np. przez wykupienie znaków opłaty sądowej Ministerstwa Sprawiedliwości. Ustawodawca nie przewidział możliwości opłacenia pism sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym znakami opłaty sądowej, jak to uczynił Skarżący w rozpatrywanej sprawie. Należy w tym miejscu dodatkowo podkreślić, że doręczone Stronie zarządzenie z dnia 25 września 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej zawierało wyraźne pouczenie o sposobie i terminie uiszczenia wpisu, jak również o konsekwencjach jego niewykonania.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego odrzucenie skargi przez Sąd I instancji było zasadne. Analiza akt sprawy nie pozostawia wątpliwości, że stan faktyczny przedmiotowej sprawy wypełniał przesłankę z art. 220 § 3 p.p.s.a. z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego w wyznaczonym terminie.
W tożsamej sprawie Skarżącego wypowiadał się Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 8 września 2026 r., sygn. akt III FSK 293/26, które to stanowisko w pełni podziela Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrujący obecne zażalenie Skarżącego.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.