Pełny tekst orzeczenia

III FZ 341/23

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

III FZ 341/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2023-08-01
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-06-29
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Bogusław Dauter /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Sygn. powiązane
III SA/Wa 3759/17 - Wyrok WSA w Warszawie z 2018-06-20
III FSK 1092/21 - Postanowienie NSA z 2022-06-22
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone zarządzenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 226 § 1, art. 234 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Dnia 1 sierpnia 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. K. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 3759/17 w przedmiocie opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi A. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 25 września 2017 r., nr 1401-IEE-1.711.1.309.2017.2.OM w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia uchylić zaskarżone zarządzenie w całości.
Uzasadnienie
Zarządzeniem z 28 kwietnia 2023 r., III SA/Wa 3759/17 Zastępca Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządził ściągnięcie od A. K. kwotę 100 złotych tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 czerwca 2018 r., III SA/Wa 3759/17, w sprawie ze skargi skarżącej na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 25 września 2017 r. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych.
Z uzasadnienia zarządzenia wynika, że do dnia wydania zaskarżonego zarządzenia skarżąca nie uiściła opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku, pomimo doręczenia skarżącej 28 lipca 2018 r., odpisu zarządzenia z 16 lipca 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej.
W zażaleniu skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości wskazując, że obowiązek uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie odpisu tego wyroku wraz z uzasadnieniem uległ przedawnieniu stosownie do art. 226 § 1 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.), zaś poprzez opłaty sądowe rozumieć należy wpisy oraz opłaty kancelaryjne (art. 212 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a., opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Przepisów art. 220 nie stosuje się. Zgodnie natomiast z art. 226 § 1 p.p.s.a. prawo do żądania kosztów sądowych, a takim jest niewątpliwie opłata kancelaryjna (art. 211 w zw. z art. 212 § 1 p.p.s.a.) przedawnia się z upływem trzech lat licząc od dnia, w którym koszty należało uiścić, czyli w tym przypadku od dnia zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie (art. 234 § 2 zd. 1 p.p.s.a.).
Z akt niniejszej sprawy wynika, że wyrokiem z 20 czerwca 2018 r., III SA/Wa 3759/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę skarżącej, która następnie zwróciła się o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie. Wobec braku uiszczenia wraz z wnioskiem należnej opłaty kancelaryjnej, zarządzeniem z 16 lipca 2018 r., (prawidłowo doręczonym skarżącej 28 lipca 2018 r.) skarżąca została wezwana do jej uiszczenia. W przedmiotowej sprawie termin przedawnienia upłynął z dniem 28 lipca 2021 r. W konsekwencji bezprzedmiotowym było wydanie zaskarżonego zarządzenia 28 kwietnia 2023 r., skoro w tej dacie nie przysługiwało już sądowi pierwszej instancji roszczenie o zapłatę kwoty 100 złotych tytułem opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku.
W sprawie niniejszej należało przyznać rację skarżącej, że wydanie 28 kwietnia 2023 r. zarządzenia w przedmiocie ściągnięcia opłaty kancelaryjnej, z uwagi na przedawnienie roszczenia, nastąpiło z naruszeniem art. 226 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 234 § 2 zd. 2 p.p.s.a.
Z tego względu, Naczelny Sąd Administracyjny, stosując odpowiednio art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 oraz art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.