III FZ 341/23

Sprawa dotyczyła zażalenia A. K. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącej Wydziału III WSA w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 3759/17, w przedmiocie opłaty kancelaryjnej. Zarządzeniem tym ściągnięto od skarżącej kwotę 100 złotych tytułem nieuiszczonej opłaty za sporządzenie uzasadnienia wyroku WSA z dnia 20 czerwca 2018 r. oraz doręczenie jego odpisu. Skarżąca podniosła zarzut przedawnienia roszczenia o zapłatę opłaty kancelaryjnej, powołując się na art. 226 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za zasadne. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a., opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem pobierana jest przy zgłoszeniu wniosku, a w przypadku jej nieuiszczenia, sąd wzywa do zapłaty. Prawo do żądania kosztów sądowych, w tym opłaty kancelaryjnej, przedawnia się z upływem trzech lat od dnia, w którym koszty należało uiścić (art. 226 § 1 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie wniosek o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie wyroku wraz z nim został złożony, a wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej doręczono skarżącej 28 lipca 2018 r. Termin przedawnienia upłynął zatem z dniem 28 lipca 2021 r. Wydanie zaskarżonego zarządzenia w dniu 28 kwietnia 2023 r. nastąpiło po upływie tego terminu, co czyniło je bezprzedmiotowym. Sąd stwierdził naruszenie art. 226 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 234 § 2 zd. 2 p.p.s.a. i na tej podstawie uchylił zaskarżone zarządzenie.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający