Pełny tekst orzeczenia

III FZ 310/25

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

III FZ 310/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-10-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-07-02
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Anna Dalkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Podatek od nieruchomości
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 218
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Dalkowska po rozpoznaniu 3 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. H. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 maja 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 273/25 w przedmiocie ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawie ze skargi J. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 17 lutego 2025 r. nr SKO Gd/3122/24 w przedmiocie podatku od nieruchomości za okres od stycznia do kwietnia 2023 r. oraz łącznego zobowiązania pieniężnego za okres od maja do grudnia 2023 r. postanawia oddalić zażalenie
Uzasadnienie
1.1. Zarządzeniem z 9 maja 2025 r., Zastępca Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 273/25, zarządził dochodzenie w celu sprawdzenia wartości przedmiot zaskarżenia i ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 60.158 zł, w sprawie ze skargi J. H. (dalej: "Skarżący", "Strona") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 17 lutego 2025 r., w przedmiocie podatku od nieruchomości za okres od 1 stycznia 2023 r. do 30 kwietnia 2023 r. oraz łącznego zobowiązania pieniężnego za 2023 r.
1.2. Na powyższe zarządzenie skarżący wywiódł zażalenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego zarządzenia oraz przekazanie skargi do merytorycznego rozpoznania.
2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
2.1. Zażalenie należało oddalić.
2.2. Stosownie do art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty, przy czym jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 216 p.p.s.a.). Z powyższego tym samym wynika nałożony mocą ustawy obowiązek strony do określenia wartości przedmiotu zaskarżenia, zgodnie z określonymi w ustawie wymaganiami. Wskazanie przez stronę wartości nie jest przy tym wiążące dla sądu, wszakże w myśl art. 218 p.p.s.a. przewodniczący może sprawdzić wartość przedmiotu zaskarżenia oznaczoną w piśmie i zarządzić w tym celu dochodzenie.
Z przytoczonej regulacji art. 218 p.p.s.a. wynika, że jeżeli podana przez stronę wartość przedmiotu sporu wzbudzi wątpliwości przewodniczącego wydziału, należy przeprowadzić badanie prawidłowości określenia wartości przedmiotu sporu. Powyższe następuje w ściśle określony sposób - winno zostać wydane zarządzenie w trybie art. 218 p.p.s.a., opatrzone stosownym uzasadnieniem zgodnie z art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 166 i 167 p.p.s.a. Dopiero po zakończeniu dochodzenia przewodniczący zarządzeniem wydanym na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. wzywa stronę do uiszczenia stosownego wpisu sądowego, uzależnionego od ustalonej w toku dochodzenia wartości przedmiotu zaskarżenia. Zarządzenie to, jeśli ustalona wartość przedmiotu zaskarżenia jest inna niż podana w skardze, wymaga uzasadnienia (postanowienie NSA z 24 października 2012 r., I FZ 293/12; por. postanowienie NSA z 13 czerwca 2008 r., II FSK 582/07).
2.3. Z akt sprawy wynika, że skarżący wartość przedmiotu zaskarżenia określił na 100 zł. W przedmiotowej sprawie Zastępca Przewodniczącego Wydziału I WSA w Gdańsku - nie będąc związany wartością podaną przez stronę skarżącą i mając wątpliwości co do rzetelności tej wartości - na podstawie przesłanych akt sprawy ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 60.158 zł, na którą składa się ustalona przez organ podatkowy wysokość podatku od nieruchomości za okres od 1 stycznia 2023 r. do 30 kwietnia 2023 r. oraz łącznego zobowiązania pieniężnego za 2023 r. Od tak ustalonej wartości, na podstawie § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), dokonano obliczenia wysokości wpisu od skargi w kwocie 1500 zł.
2.4. Skarżący w zażaleniu wskazał, że powyższa kwota jest oderwana od stanu faktycznego. Należy jednak wskazać, że zgodnie z decyzją Burmistrza Gminy Z. z 9 kwietnia 2024 r. ustalono skarżącemu wysokość podatku od nieruchomości za okres od 1 stycznia 2023 r. do 30 kwietnia 2023 r. oraz łącznego zobowiązania pieniężnego za 2023 r. w łącznej kwocie 60.158 zł. Powyższa decyzja została utrzymana w mocy przez decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego Gdańsku z 17 lutego 2025 r. Zatem należy uznać, że wskazana przez Zastępcę Przewodniczącego Wydziału I WSA w Gdańsku kwota jest prawidłowa. Podkreślenia wymaga fakt, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji zostanie zweryfikowana na posiedzeniu rozpoznającym skargę strony skarżącej. Zarządzenie ustalające wartość przedmiotu zaskarżenia nie weryfikuje zgodności z prawem decyzji ostatecznej.
2.5. Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 i art. 198 p.p.s.a.