III FZ 170/26

III FZ 170/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-04-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-03-10
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jan Rudowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
III SA/Wa 1762/25 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2025-10-21
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 1762/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. Ś. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2025 r. nr KOC/6897/Ni/22 w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 21 października 2025 r., III SA/Wa 1762/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. Ś. (dalej: "skarżąca", "strona") decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 29 kwietnia 2025 r. w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Jako podstawę tego rozstrzygnięcia podano art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "p.p.s.a.").
2. W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia wskazano, że skarżąca została wezwana do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia oraz podania numeru PESEL. W wezwaniu zawarto pouczenie, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Wskazane wcześniej wezwanie zostało wysłane do skarżącej 7 sierpnia 2025 r. Doręczający przesyłkę nie zastał jednak skarżącej pod wskazanym adresem, a przedmiotową przesyłkę, jak wynika z adnotacji na kopercie, umieścił w placówce pocztowej. Mimo dwukrotnego awizowania przesyłki tj. 13 i 21 sierpnia 2025 r. skarżąca przesyłki nie podjęła. Przysyłka została zwrócona do sądu i w trybie art. 73 p.p.s.a. została uznana za doręczoną z dniem 27 sierpnia 2025 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi rozpoczął więc bieg 28 sierpnia 2025 r. i upłynął z dniem 3 września 2025 r. (środa). Braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, co obligowało sąd do jej odrzucenia (pełny tekst zaskarżonego orzeczenia oraz inne orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w niniejszym uzasadnieniu dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
3. Strona pismem z 12 listopada 2025 r. wniosła zażalenie na wskazane wcześniej postanowienie sądu wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu podniesiono, że strona od 11 sierpnia do 6 października 2025 r. przebywała na zwolnieniach lekarskich z powodu złamania żebra i urazu podudzia skutkujących poważnym ograniczeniem w poruszaniu. O wezwaniu dowiedziała się z postanowienia o odrzuceniu skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
4. Zgodnie z art. 57 § 1 in principio p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Winna zatem odpowiadać wymaganiom, stawianym przez art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Stosownie do 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. W myśl zaś art. 46 § 2 pkt 1 lit. b pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
Z treści art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej
Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, bowiem skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w przewidzianym do tego terminie. Skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawierała braki formalne w postaci niewskazania wartości przedmiotu zaskarżenia. Ponadto nie podano numeru PESEL skarżącej. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał stronę do uzupełnienia braków, jednocześnie wskazując, iż nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie do skutecznego doręczenia pisma wzywającego do uzupełnienia braków skargi doszło w trybie doręczenia zastępczego, o którym stanowi art. 73 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie zaś z art. 73 § 2 p.p.s.a. zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3). Stosownie do art. 73 § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Wskazane wcześniej przepisy stwarzają możliwość skorzystania przez sąd administracyjny z instytucji tzw. "fikcji" doręczenia. Oznacza to, że pismo "fizycznie" nie dociera do adresata, ale doręczyciel podejmuje odpowiednie, przewidziane powołanymi przepisami, próby doręczenia przesyłki, o czym informuje sąd w postaci właściwych adnotacji na zwróconej do nadawcy przesyłce. W takiej sytuacji sąd może ustalić, że pismo zostało skutecznie doręczone.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarżąca w złożonym zażaleniu nie kwestionuje skuteczności doręczenia zastępczego. Przesyłkę zawierającą odpis wezwania awizowano: 13 i 21 sierpnia 2025 r., a zatem, stosownie do art. 73 § 4 p.p.s.a., prawidłowo uznano ją za doręczoną stronie z dniem 27 sierpnia 2025 r. W zakreślonym w wezwaniu terminie skarżąca nie uzupełniła braku formalnego w nim wskazanego.
Mając na względnie przytoczone wcześniej regulacje, stwierdzić należy, że postanowienie sądu pierwszej instancji odrzucające skargę strony odpowiadało prawu. Podnoszone natomiast przez skarżącą okoliczności związane z jej stanem zdrowia nie mogą wpłynąć na treść podjętego rozstrzygnięcia w przedmiocie zażalenia na postanowienie o odrzucenie skargi, mogą jednak zostać wzięte pod uwagę przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Ze względu na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.