III FSK 909/23

Sprawa dotyczyła wykładni art. 73 ust. 1 pkt 4 ustawy o grach hazardowych, który określa podstawę opodatkowania podatkiem od gier w zakładach wzajemnych jako 'sumę wpłaconych stawek'. Spółka S. S.A. prowadząca działalność w zakresie zakładów wzajemnych wnioskowała o interpretację, czy do podstawy opodatkowania należy zaliczać kwoty prowizji potrącone przez operatorów płatności. Spółka stała na stanowisku, że prowizje te nie powinny być wliczane, ponieważ nie trafiają do niej i nie finansują systemu gier. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał to stanowisko za nieprawidłowe, argumentując, że stawka jest kwotą wpłaconą przez gracza, a prowizja operatora jest kosztem spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę spółki, podzielając stanowisko organu. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną spółki, która zarzucała m.in. błędną wykładnię przepisów prawa materialnego i naruszenie przepisów postępowania. NSA oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że 'suma wpłaconych stawek' oznacza kwotę faktycznie uiszczoną przez gracza, a prowizja operatora płatności, choć pomniejsza kwotę otrzymaną przez spółkę, nie wpływa na podstawę opodatkowania. Sąd podkreślił, że sposób pobierania prowizji przez operatorów płatności, wynikający z umów cywilnoprawnych, nie ma znaczenia dla ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od gier. NSA uznał również, że uzasadnienie wyroku WSA oraz interpretacja organu były prawidłowe i nie naruszały przepisów postępowania.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający