III FSK 4713/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpatrywał skargę kasacyjną spółki deweloperskiej dotyczącą opodatkowania podatkiem od nieruchomości lokali usługowych i garażu wielostanowiskowego, które stanowiły własność spółki i znajdowały się w budynku mieszkalnym. Spółka twierdziła, że ponieważ lokale te nie były jeszcze sprzedane i nie były faktycznie wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej, powinny być opodatkowane stawką właściwą dla budynków pozostałych. Organy podatkowe oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uznały jednak, że ze względu na charakter działalności spółki (deweloperska, polegająca na budowaniu i sprzedaży nieruchomości) oraz fakt wyodrębnienia tych lokali, należy je uznać za 'zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej' i opodatkować wyższą stawką, przewidzianą dla budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. NSA, oddalając skargę kasacyjną, potwierdził tę interpretację. Sąd podkreślił, że kluczowe jest przeznaczenie lokali do obrotu gospodarczego w ramach działalności deweloperskiej, co implikuje zastosowanie wyższej stawki, nawet jeśli lokale te nie są jeszcze fizycznie wykorzystywane przez spółkę do prowadzenia innej działalności.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja pojęcia 'zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej' w kontekście lokali deweloperskich w budynkach mieszkalnych na potrzeby podatku od nieruchomości.
Dotyczy specyficznej sytuacji dewelopera sprzedającego lokale w budynku mieszkalnym; nie dotyczy sytuacji, gdy lokale mieszkalne są faktycznie zamieszkiwane.
Zagadnienia prawne (3)
Czy lokale usługowe i garaże wielostanowiskowe, stanowiące własność spółki deweloperskiej i znajdujące się w budynku mieszkalnym, które zostały wybudowane w celu sprzedaży i nie są jeszcze faktycznie wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej, podlegają opodatkowaniu wyższą stawką podatku od nieruchomości jako 'zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej'?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, lokale te podlegają wyższej stawce podatku od nieruchomości jako zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej, ponieważ ich przeznaczenie do obrotu gospodarczego w ramach działalności deweloperskiej jest wystarczające do zastosowania tej stawki.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że kluczowe jest przeznaczenie lokali do obrotu gospodarczego w ramach działalności deweloperskiej. Fakt, że spółka wybudowała je w celu sprzedaży, a nie do faktycznego wykorzystania w innej działalności, przesądza o ich związku z działalnością gospodarczą i zastosowaniu wyższej stawki podatku, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b u.p.o.l.
Czy art. 1a ust. 2a pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, wyłączający budynki mieszkalne z definicji 'związane z prowadzeniem działalności gospodarczej', uniemożliwia zastosowanie wyższej stawki podatku od nieruchomości do lokali usługowych i garaży znajdujących się w budynku mieszkalnym, nawet jeśli są one zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, wyłączenie to dotyczy budynków mieszkalnych i gruntów z nimi związanych, ale nie wyklucza zastosowania wyższej stawki, jeśli te części budynku mieszkalnego są faktycznie 'zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej'.
Uzasadnienie
Sąd rozróżnił pojęcia 'związane z prowadzeniem działalności gospodarczej' i 'zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej'. Podczas gdy budynki mieszkalne są wyłączone z pierwszej definicji, to faktyczne zajęcie ich części na działalność gospodarczą (np. sprzedaż przez dewelopera) uzasadnia zastosowanie wyższej stawki podatku.
Czy naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a.) mogło mieć wpływ na wynik sprawy rozpatrywanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, skoro postępowanie podatkowe było regulowane przepisami Ordynacji podatkowej?
Odpowiedź sądu
Nie, przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie miały zastosowania w postępowaniu podatkowym, a zatem Sąd pierwszej instancji nie mógł ich naruszyć.
Uzasadnienie
NSA stwierdził, że zarzuty naruszenia przepisów k.p.a. przez WSA były chybione, ponieważ w postępowaniu podatkowym stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej, a nie k.p.a. Brak wskazania naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej skutkował uznaniem ustaleń faktycznych za kompletne.
Przepisy (13)
Główne
u.p.o.l. art. 1a § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych
Definicja gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, która nie ma zastosowania do budynków mieszkalnych (art. 1a ust. 2a pkt 1).
u.p.o.l. art. 1a § 2a pkt 1
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych
Wyłączenie budynków mieszkalnych oraz gruntów z nimi związanych z definicji 'związane z prowadzeniem działalności gospodarczej'.
u.p.o.l. art. 5 § 1 pkt 2 lit. b
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych
Stawka podatku od nieruchomości dla budynków lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej.
Pomocnicze
u.p.o.l. art. 5 § 1 pkt 2 lit. e
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych
Stawka podatku od nieruchomości dla budynków lub ich części pozostałych (argumentacja strony skarżącej).
p.p.s.a. art. 174 § pkt 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy kasacyjne (naruszenie prawa materialnego lub przepisów postępowania).
p.p.s.a. art. 183 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Granice rozpoznania skargi kasacyjnej.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 75 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Zarzut naruszenia przez WSA (niezasadny).
k.p.a. art. 77 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Zarzut naruszenia przez WSA (niezasadny).
k.p.a. art. 80
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Zarzut naruszenia przez WSA (niezasadny).
O.p.
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne art. 21 § 1
Klasyfikacja budynków w ewidencji gruntów i budynków.
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych art. 15zzs4 § 3
Podstawa do skierowania sprawy na posiedzenie niejawne.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Lokale usługowe i garaże w budynku mieszkalnym, wybudowane przez dewelopera w celu sprzedaży, są 'zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej' i podlegają wyższej stawce podatku od nieruchomości.
Odrzucone argumenty
Lokale usługowe i garaże, niebędące jeszcze faktycznie wykorzystywane do działalności gospodarczej, powinny być opodatkowane niższą stawką dla budynków pozostałych, ponieważ stanowią jedynie towar do sprzedaży. • Naruszenie przez WSA przepisów k.p.a. dotyczących postępowania dowodowego.
Godne uwagi sformułowania
przesłanka 'zajęcia na prowadzenie działalności gospodarczej' ma w tym kontekście autonomiczny i zakresowo węższy charakter w stosunku do pojęcia 'związany z prowadzeniem działalności gospodarczej' • Wytworzenie i przeznaczenie do obrotu gospodarczego, stanowiących własność dewelopera, przygotowanych do sprzedaży i wyodrębnionych prawnie lokali budynku mieszkalnego, determinuje zastosowanie stawek opodatkowania przewidzianych w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b u.p.o.l.
Skład orzekający
Krzysztof Winiarski
przewodniczący sprawozdawca
Sławomir Presnarowicz
członek
Anna Sokołowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej' w kontekście lokali deweloperskich w budynkach mieszkalnych na potrzeby podatku od nieruchomości."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji dewelopera sprzedającego lokale w budynku mieszkalnym; nie dotyczy sytuacji, gdy lokale mieszkalne są faktycznie zamieszkiwane.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego podatku od nieruchomości i jego interpretacji w kontekście działalności deweloperskiej, co jest istotne dla wielu przedsiębiorców z branży nieruchomości.
“Deweloper zapłaci wyższy podatek od nieruchomości za lokale, których jeszcze nie sprzedał?”
Dane finansowe
WPS: 65 965 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Ta sprawa stanowi część linii orzeczniczej omawianej w naszych syntezach.
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.