III FSK 317/25

III FSK 317/25 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2026-05-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-03-10
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Agnieszka Olesińska
Dominik Gajewski /przewodniczący/
Paweł Borszowski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Podatek od nieruchomości
Sygn. powiązane
I SA/Bd 704/24 - Wyrok WSA w Bydgoszczy z 2024-12-04
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2025 poz 111
art. 122, art. 123, art. 187 § 1, art. 200 § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j.)
Dz.U. 2026 poz 143
art. 141 § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Dominik Gajewski, Sędzia NSA Paweł Borszowski (sprawozdawca), Sędzia WSA (del.) Agnieszka Olesińska, Protokolant asystent sędziego, Aleksandra Borowiec-Krawczyk, po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2026 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Włocławku od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 4 grudnia 2024 r., sygn. akt I SA/Bd 704/24 w sprawie ze skargi O. [...] S.A. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Włocławku z dnia 20 sierpnia 2024 r., nr KO.411.889.2024 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2023 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Włocławku na rzecz O. [...] S.A. z siedzibą w W. kwotę 11250 (słownie: jedenaście tysięcy dwieście pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z 4 grudnia 2024 r., sygn. akt I SA/Bd 704/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w sprawie ze skargi O. S.A. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca") uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Włocławku (dalej: "Organ") z 20 sierpnia 2024 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2023 r.
Wymieniony wyrok, jak również inne przytoczone w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych, publikowane są na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego (http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Organ reprezentowany przez radcę prawnego zaskarżył powyższe rozstrzygnięcie w całości zarzucając orzeczeniu na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy tj.:
1. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 122, art. 123, art. 187 § 1 oraz art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm., dalej: "O.p.") poprzez uznanie przez Sąd, że niewykonanie przez organ odwoławczy obowiązku, o którym mowa w art. 200 § 1 O.p. stanowiło naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, chociaż złożone przez Skarżącą wraz ze skargą pismo z 30 września 2024 r. dotyczące funkcjonowania T. w żaden sposób nie zmieniało oceny zebranego materiału odwodowego w sprawie, gdyż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy był wystarczający do określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za 2023 r.,
2. art. 141 § 4 p.p.s.a. polegające na wadliwymi uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, w szczególności poprzez brak wystarczającego uprawdopodobnienia by naruszenie art. 200 § 1 O.p., a w związku z tym również naruszenie art. 122, art. 123, art. 187 § 1 O.p. miało istotny wpływ na wynik sprawy.
W oparciu o tak postawione zarzuty, Organ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy, o zasądzenie od Skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych, a także o rozpoznanie sprawy na rozprawie.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną pełnomocnik Skarżącej wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej w całości oraz o zasądzenie od Organu na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Naczelny Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W badanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się okoliczności uzasadniających nieważność postępowania (art. 183 § 2 p.p.s.a.) i rozpoznał skargę kasacyjną w podstawach w niej wskazanych.
Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił zarzutu naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 122, art. 123, art. 187 § 1 oraz art. 200 § 1 O.p. poprzez uznanie przez Sąd, że niewykonanie przez organ odwoławczy obowiązku, o którym mowa w art. 200 § 1 O.p. stanowiło naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
Należy bowiem zauważyć, że stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Normodawca, określając jedną z podstaw uchylenia decyzji lub postanowienia przez sąd administracyjny, wskazał na stwierdzenie innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tak wyrażonej normatywnie podstawie kluczowa staje się kwestia stwierdzenia, że konkretne naruszenie mogło mieć nie tylko jakikolwiek wpływ, ale wpływ kwalifikowany poprzez jego istotność. Wpływ ten bowiem należy określić jako warunek zastosowania wymienionego unormowania. Przy czym wpływ ten trzeba ocenić w kontekście wyniku sprawy, a zatem jego istotności w relacji do wyniku rozpoznawanej sprawy.
Z tego punktu widzenia trzeba poddać ocenie naruszenie odnoszące się do art. 200 O.p. Stosownie do przywołanej regulacji art. 200 § 1 O.p. przed wydaniem decyzji organ podatkowy wyznacza stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Innymi słowy, brak wypełnienia wymogu sprowadzającego się do wyznaczenia stronie wskazanego ustawowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego należy ocenić poprzez istotność wpływu na wynik rozpoznawanej sprawy.
W uchwale składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 kwietnia 2005 r., sygn. akt FPS 6/04, potwierdzono, że "2. Naruszenie przez organ odwoławczy art. 200 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa jest naruszeniem przepisów postępowania, które może doprowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli wspomniane naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy".
Z tego też względu, a zatem potencjalnego istotnego wpływu na wynik sprawy należy ocenić brak zastosowania przez Organ art. 200 §1 O.p. w kontekście złożonego pisma z 30 września 2024 dotyczące funkcjonowania T. Biorąc to pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny za wystarczające uznał stwierdzenie przez Sąd pierwszej instancji, że nie można więc wykluczyć, iż po uzyskaniu informacji, że postępowanie przed organem zostało zakończone, Skarżąca – znając zakres tego postępowania i podjętych w jego ramach czynności procesowych – przedłożyłaby ten dokument w organie. Tak się nie stało, a dowód ten nie był oceniany przez Organ. Jak sam WSA wskazuje, z uwagi na przeprowadzenie dowodu, dane zawarte w tym dokumencie dotyczą ilości dni roboczych przepracowanych przez agregaty w rozbiciu rocznym, wolumenu gazu przetłoczonych przez tłocznię w porównaniu do ilości gazu przesłanego przez węzeł oraz raportów rocznych dotyczących przepływu gazu przez T. w podziale na poszczególne miesiące.
Dlatego też, mając na względzie wymóg istotności wpływu naruszenia art. 200 § 1 O.p. jako miarodajny, Naczelny Sąd Administracyjny uznał stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy dotyczące tego, że informacje te mogą mieć znaczenie przy ocenie roli agregatów sprężających w procesie przesyłu gazu – z punktu widzenia zebranego materiału w sprawie, a zatem oceny tych urządzeń będących agregatem jako budowli w rozumieniu podatku od nieruchomości – za słuszne.
Chybiony jest także zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., gdzie Organ podnosi wadliwie uzasadnienie zaskarżonego wyroku. Trzeba bowiem nadmienić, że w przywołanym w zarzucie skargi kasacyjnej art. 141 § 4 p.p.s.a. ustawodawca wskazał, że uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi sprawa ma być ponownie rozpatrzona przez organ administracji, uzasadnienie powinno ponadto zawierać wskazania co do dalszego postępowania.
Regulacja ta określa zatem elementy, które zawiera uzasadnienie wyroku sądu administracyjnego. Ocena zasadności zarzutu naruszenia tej regulacji sprowadza się do uznania, że uzasadnienie nie zawiera wskazanych elementów i nie poddaje się kontroli sprawowanej przez Naczelny Sąd Administracyjny. Ponadto trzeba nadmienić, że w orzecznictwie wskazano sposób rozumienia tego unormowania jako podstawy zarzutu skargi kasacyjnej, przyjmując, że "zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. może być skutecznie postawiony w dwóch przypadkach: gdy uzasadnienie wyroku nie zawiera wszystkich elementów, wymienionych w tym przepisie i gdy w ramach przedstawienia stanu sprawy, wojewódzki sąd administracyjny nie wskaże, jaki stan faktyczny i dlaczego przyjął za podstawę orzekania (por. uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09, wyrok NSA z 20 sierpnia 2009 r., sygn. akt II FSK 568/08). Naruszenie to musi być przy tym na tyle istotne, aby mogło mieć wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.)" – wyrok NSA z 14 czerwca 2024 r., sygn. akt III OSK 2040/22.
Uwzględniając zatem treść art. 141 p.p.s.a., a także sposób rozumienia tej regulacji wskazywany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy stwierdzić, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku zawiera wszystkie ustawowo określone elementy i poddaje się kontroli instancyjnej, także w zakresie uprawdopodobnienia, by naruszenie art. 200 § 1 O.p., a w związku z tym również naruszenie art. 122, art. 123, art. 187 § 1 O.p. miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2, art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a.
Agnieszka Olesińska Paweł Borszowski (spr.) Dominik Gajewski