Pełny tekst orzeczenia

III FSK 2872/21

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

III FSK 2872/21 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-09-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-01-01
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jan Rudowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I SA/Łd 843/19 - Wyrok WSA w Łodzi z 2020-07-28
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono wniosek
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 165, art. 58 par. 1 pkt 6 w zw. z art. 193
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu 4 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku G. A. o reasumpcję postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartego w punkcie 3 wyroku z dnia 19 lutego 2025 r., sygn. akt III FSK 2872/21 w sprawie ze skargi kasacyjnej G. A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 lipca 2020 r. sygn. akt I SA/Łd 843/19 w sprawie ze skargi G. A. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 4 października 2019 r. nr 1001-IEW1.4123.20.2019.27.U71.DP UNP: 1001-19-100300 w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia: odrzucić wniosek.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 19 lutego 2025 r., III FSK 2872/21, Naczelny Sad Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej G. A. (dalej: "skarżąca", "strona") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 28 lipca 2020 r. I SA/Łd 843/19 w sprawie ze skargi strony na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 4 października 2019 r. w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki uchylił zaskarżony wyrok w całości oraz uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 4 października 2019 r. Dodatkowo w punkcie 3) wyroku postanowiono o zasądzeniu od organu na rzecz strony kwoty 1.690 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
2. Pismem z 30 lipca 2025 r. strona wniosła o reasumpcje postanowienia zawartego w punkcie 3) przywołanego wcześniej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 lutego 2025 r. poprzez zmianę postanowienia i zasądzenie od organu na rzecz strony kwoty 44.600 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu I i II instancyjnym.
W uzasadnieniu wniosku odwołano się do wysokości kwoty zaległości podatkowych, za które strona została pociągnięta do odpowiedzialności solidarnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek o reasumpcje postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 lutego 2025 r. w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania należało odrzucić.
3. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") nie przewiduje środków zaskarżenia od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skoro od orzeczeń tych nie przysługuje środek odwoławczy to, stosownie do przepisu art. 168 § 1 p.p.s.a., są one prawomocne.
Prawomocność polegająca na wyłączeniu dalszego postępowania w sprawie jest założeniem mocy wiążącej orzeczenia sprowadzającej się do tego, że nikt nie może negować faktu wydania, jak i treści orzeczenia (art. 170 p.p.s.a.) oraz jego powagi rzeczy osądzonej (art. 171 p.p.s.a.). Prawomocnością orzeczeń objęto zarówno wyroki, postanowienia, jak i w określonym zakresie zarządzenia przewodniczącego. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego są prawomocne z chwilą ich podjęcia, bowiem nie przysługują od nich żadne środki zaskarżenia. Wyjątek od powyższej zasady wprowadza art. 168 § 2 p.p.s.a., który wskazuje, że mimo niedopuszczalności odrębnego zaskarżenia nie stają się prawomocne postanowienia podlegające rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny, gdy sąd ten rozpoznaje sprawę, w której je wydano.
Zatem w niniejszej sprawie skarżąca nie ma możliwości skutecznego zaskarżenia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 lutego 2025 r., mając na względzie regulację art. 165 p.p.s.a.
Nadto przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują w katalogu środków zaskarżenia reasumpcji mającej na celu ponowną weryfikacje prawomocnego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, a tym samym nie istnieje żadna podstawa prawna umożliwiająca przeprowadzenie postępowania sądowego pozwalającego na merytoryczne rozpoznanie wniosku skarżącej.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.