III FSK 282/23

III FSK 282/23 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2023-07-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-02-27
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Bogusław Woźniak
Jolanta Sokołowska /przewodniczący/
Sławomir Presnarowicz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Sygn. powiązane
III SA/Wa 2421/21 - Wyrok WSA w Warszawie z 2022-09-30
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1427
art. 160 § 1.
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sokołowska, Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz (sprawozdawca), Sędzia WSA (del.) Bogusław Woźniak, po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej W. S.A. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 września 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 2421/21 w sprawie ze skargi W. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 20 sierpnia 2021 r., nr 1401-IEE2.711.1.108.2021.5.KS w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązań podatkowych oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z 30 września 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 2421/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "WSA"), oddalił skargę W. S.A. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca spółka") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: "Dyrektor") z dnia 20 sierpnia 2021 r. w przedmiocie skargi na czynności zabezpieczające. Wymieniony wyrok, jak również inne przytoczone w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych, publikowane są na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego (www.nsa.orzeczenia.gov.pl).
W skardze kasacyjnej wywiedzionej od tego wyroku, Skarżąca spółka żądając przeprowadzenia rozprawy, zaskarżyła go w całości wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy WSA do ponownego rozpoznania a także zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") naruszenie:
- art. 134 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 133 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 13 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r., Nr 61, poz. 284 ze zm.; dalej jako: "EKPC"), w związku z art. 1 Protokołu nr 1 do EKPC, poprzez odmowę kontroli sądowoadministracyjnej w zakresie dokonanej przez organ w dniu 20 listopada 2020 r. czynności polegającej na przelewie środków z rachunku Skarżącej spółki na "rachunek techniczny" należący do organu, pozbawiając ją mienia bez możliwości zakwestionowania zniweczenia wierzytelności z rachunku bankowego, a tym samym uniemożliwienie skorzystania Skarżącej spółce z prawa do skutecznego zaskarżenia, co miało istotny wpływ na wynik sprawy;
- art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 133 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., poprzez brak odniesienia się do argumentów Skarżącej spółki zawartych w skardze w tym w szczególności przez mającą istotny wpływ na wynik sprawy "niemą" akceptację naruszenia przez organy art. 160 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2020 r., poz. 1427 ze zm.; dalej jako: "u.p.e.a."), w związku z art. 165 § 5 u.p.e.a. w związku z art. 81 § 4 u.p.e.a., art. 81 § 5 u.p.e.a. oraz art. 166a § 2 u.p.e.a., poprzez zastosowanie w niniejszej sprawie konstrukcji przekazania środków na rachunek techniczny przy jednoczesnym braku istnienia po stronie Skarżącej spółki, prawnej możliwości skorzystania przez nią z instytucji pozwalającej na zwolnienie z zabezpieczenia środków na wprost określone w ustawie cele, co w efekcie doprowadziło do pozbawienia Skarżącej spółki prawa do sądu zagwarantowanego art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE C 303 z 14 grudnia 2007 r., s. 1; dalej: "Karty Praw"), której zastosowanie, w przypadku kolizji winno być zagwarantowane przed przepisami ustawy krajowej;
- art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 133 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., poprzez akceptację naruszenia przez organy art. 160 § 1 u.p.e.a. w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (dalej: "Konstytucja RP") w związku z art. 64 ust. 3 Konstytucji RP w związku z art. 17 ust. 1 Karty Praw oraz art. 1 protokołu numer 1 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, poprzez aprobatę bezpodstawnej egzekucji środków z rachunku bankowego Skarżącej spółki, a także nie odniesienie się do tego przez WSA w skarżonym wyroku, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Dyrektor nie wniósł odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy wyjaśnić, że skarga kasacyjna została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 w zw. z ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 95 z późn. zm.). Strony zostały powiadomione o skierowaniu skargi kasacyjnej do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym z jednoczesnym pouczeniem o możliwości uzupełnienia argumentacji uzasadnienia skargi kasacyjnej albo żądania jej oddalenia.
W myśl art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, a mianowicie sytuacje enumeratywnie wymienione w § 2 tego przepisu, które w niniejszej sprawie nie wystąpiły.
Naczelny Sąd Administracyjny za nieusprawiedliwiony uznaje zarzut naruszenia przez WSA przepisów art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 133 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., poprzez akceptację naruszenia przez organy art. 160 § 1 u.p.e.a. w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucji RP oraz w zw. z art. 64 ust. 3 Konstytucji RP w związku z art. 17 ust. 1 Karty Praw oraz art. 1 protokołu numer 1 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, poprzez aprobatę bezpodstawnej egzekucji środków z rachunku bankowego Skarżącej spółki, a także nie odniesienie się do tego przez WSA w skarżonym wyroku, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Słusznie bowiem wywodził WSA w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że należy dokonywać rozróżnienia pomiędzy dokonaniem czynności zajęcia, która w niniejszej sprawie miała miejsce 2 listopada 2020 r., a realizacją samego zajęcia, która miała miejsce w dniu 20 stycznia 2021 r., poprzez przekazanie środków z rachunku Skarżącej spółki na rachunek techniczny. Z akt administracyjnych wynika ponadto, że Skarżąca spółka złożyła odrębna skargę na czynność przekazania środków na rachunek techniczny w dniu 5 lutego 2021 r. (akta adm. k. 124-126). Tym samym sformułowany przez Skarżącą spółkę zarzut naruszenia art. 160 § 1 u.p.e.a. w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucji RP z art. 64 ust. 3 Konstytucji RP w związku z art. 17 ust. 1 Karty Praw oraz art. 1 protokołu numer 1 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności jest chybiony. WSA bowiem zakresem kontroli objął czynność zajęcia dokonaną w dniu 2 listopada 2020 r., a nie realizację tego zajęcia. Jednocześnie należy podkreślić, że w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, jej autor wskazuje na "nieodniesienie się przez WSA do czynności przelewu środków z 20 listopada 2020 r." (zob. s. 8 skargi kasacyjnej), nie wyjaśniając bliżej, jaki ma na uwadze rodzaj przelewu "środków z 20 listopada 2020 r." Tym samy Naczelny Sąd Administracyjny nie może odnieść się do zarzutu naruszenia przez WSA przepisów art. 134 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 133 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 13 EKPC, w związku z art. 1 Protokołu nr 1 do EKPC, poprzez odmowę kontroli sądowoadministracyjnej w zakresie dokonanej przez organ w dniu "20 listopada 2020 r." czynności polegającej na przelewie środków z rachunku Skarżącej spółki na "rachunek techniczny" należący do organu.
Mając na uwadze powyższe wywody, Naczelny Sąd Administracyjny za nie trafny uznaje także zarzut naruszenia przepisów art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 133 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., poprzez brak odniesienia się do argumentów Skarżącej spółki zawartych w skardze w tym w szczególności przez mającą istotny wpływ na wynik sprawy "niemą" akceptację naruszenia przez organy art. 160 § 1 u.p.e.a., w związku z art. 165 § 5 u.p.e.a. w związku z art. 81 § 4 u.p.e.a., art. 81 § 5 u.p.e.a. oraz art. 166a § 2 u.p.e.a.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny nie uwzględnił skargi kasacyjnej, jako nie mającej usprawiedliwionych podstaw, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a.
s. Bogusław Woźniak s. Jolanta Sokołowska s. Sławomir Presnarowicz (spr.)