III FSK 1760/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego od wyroku WSA w Warszawie, który uchylił decyzję SKO w sprawie podatku od nieruchomości za garaż wielostanowiskowy. WSA uznał, że SKO naruszyło zasadę dwuinstancyjności, nie odnosząc się do argumentacji skarżącego dotyczącej wysokości garażu (2,20 m), która miała wpływ na ustalenie powierzchni użytkowej i stawki podatku. Skarżący organ zarzucił WSA m.in. naruszenie przepisów postępowania poprzez niezasadne uchylenie decyzji i błędne uznanie, że dane z ewidencji gruntów nie są wystarczające. NSA oddalił skargę kasacyjną. Sąd podkreślił, że podstawę opodatkowania budynków stanowi powierzchnia użytkowa, a przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (art. 4 ust. 2) oraz ustawy o ochronie praw lokatorów (art. 2 ust. 2) określają zasady obliczania tej powierzchni w zależności od wysokości pomieszczenia. NSA stwierdził, że WSA prawidłowo uznał, iż organ podatkowy nie może opierać się wyłącznie na danych z ewidencji gruntów, jeśli mogłoby to prowadzić do błędnego ustalenia wymiaru podatku, a organ ma obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Sąd odrzucił również zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania sądowoadministracyjnego, w tym dotyczące kompletności akt sprawy i sposobu sporządzenia uzasadnienia wyroku WSA.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących ustalania powierzchni użytkowej garaży wielostanowiskowych na potrzeby podatku od nieruchomości oraz relacji między danymi ewidencyjnymi a przepisami prawa podatkowego.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji ustalania powierzchni użytkowej garażu wielostanowiskowego i jego wpływu na podatek od nieruchomości. Interpretacja przepisów o wysokości pomieszczeń może mieć szersze zastosowanie.
Zagadnienia prawne (3)
Czy dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków dotyczące powierzchni użytkowej lokalu (garażu) są wiążące dla organów podatkowych przy ustalaniu wymiaru podatku od nieruchomości, nawet jeśli sposób obliczenia tej powierzchni w ewidencji różni się od zasad określonych w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, dane z ewidencji gruntów nie są bezwzględnie wiążące dla organów podatkowych, jeśli ich zastosowanie prowadziłoby do błędnego ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości zgodnie z przepisami ustawy podatkowej.
Uzasadnienie
NSA podkreślił, że organ podatkowy ma obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i zastosowania przepisów prawa podatkowego. Nie może opierać się wyłącznie na danych ewidencyjnych, jeśli sposób ich ustalenia (np. obliczenie powierzchni użytkowej garażu) jest sprzeczny z przepisami ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, które mają pierwszeństwo w ustalaniu podstawy opodatkowania.
Jak należy interpretować i stosować przepisy dotyczące obliczania powierzchni użytkowej budynku lub jego części (w tym garaży) na potrzeby podatku od nieruchomości, w szczególności w kontekście wysokości pomieszczeń?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Powierzchnię pomieszczenia lub jego części o wysokości w świetle od 1,40 m do 2,20 m zalicza się do powierzchni użytkowej w 50%, a poniżej 1,40 m pomija się. Wysokość równa lub większa od 2,20 m zalicza się w 100%.
Uzasadnienie
Sąd odniósł się do art. 4 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz art. 2 ust. 2 ustawy o ochronie praw lokatorów, wskazując na różnice w ich stosowaniu i konieczność prawidłowego ustalenia powierzchni użytkowej dla celów podatkowych, co może wymagać od organu podatkowego podjęcia dodatkowych działań.
Czy naruszenie zasady dwuinstancyjności przez organ odwoławczy, polegające na pominięciu istotnych argumentów strony, uzasadnia uchylenie decyzji przez sąd administracyjny pierwszej instancji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, naruszenie zasady dwuinstancyjności, gdy organ odwoławczy nie odnosi się do kluczowych zarzutów odwołania, stanowi istotne naruszenie przepisów postępowania, które może skutkować uchyleniem decyzji.
Uzasadnienie
WSA uchylił decyzję SKO, uznając, że organ pominął argumentację skarżącego dotyczącą wysokości garażu, co było kluczowe dla ustalenia podstawy opodatkowania. NSA nie zakwestionował tej oceny w kontekście skargi kasacyjnej.
Przepisy (11)
Główne
u.p.o.l. art. 4 § ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych
Podstawę opodatkowania budynków lub ich części stanowi powierzchnia użytkowa. Przy ustalaniu podstawy opodatkowania powierzchnię pomieszczeń lub ich części oraz część kondygnacji o wysokości w świetle od 1,40 m do 2,20 m zalicza się do powierzchni użytkowej budynku w 50%, a jeżeli wysokość jest mniejsza niż 1,40 m, powierzchnię tę pomija się.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądamiami administracyjnymi
Pomocnicze
u.p.o.l. art. 1a § ust. 1 pkt 5
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych
Powierzchnia użytkowa budynku lub jego części to powierzchnia mierzona po wewnętrznej długości ścian na wszystkich kondygnacjach, z wyjątkiem powierzchni klatek schodowych oraz szybów dźwigowych; za kondygnację uważa się również garaże podziemne, piwnice, sutereny i poddasza użytkowe.
Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego art. 2 § ust. 1 pkt 7
Przez powierzchnię użytkową lokalu rozumie się powierzchnię wszystkich pomieszczeń znajdujących się w lokalu, służących mieszkalnym i gospodarczym potrzebom lokatora, bez względu na ich przeznaczenie i sposób używania.
Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego art. 2 § ust. 2
Obmiaru powierzchni użytkowej lokalu dokonuje się w świetle wyprawionych ścian. Powierzchnię pomieszczeń lub ich części o wysokości w świetle równej lub większej od 2,20 m należy zaliczać do obliczeń w 100%, o wysokości równej lub większej od 1,40 m, lecz mniejszej od 2,20 m - w 50%, o wysokości mniejszej od 1,40 m pomija się całkowicie.
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne art. 21 § ust. 1
Podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.
Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków art. 63 § ust. 3
Pole powierzchni użytkowej lokalu oraz pomieszczeń przynależnych do lokalu ustala się zgodnie z zasadami określonymi w art. 2 ust. 1 pkt 7 oraz ust. 2 ustawy o ochronie praw lokatorów i wyraża się w metrach kwadratowych z precyzją zapisu do dwóch miejsc po przecinku.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd administracyjny uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy.
p.p.s.a. art. 141 § § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzuty podniesione w skardze, stanowisko pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie.
o.p. art. 122
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa
Obowiązek organów podatkowych do podejmowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.
o.p. art. 187 § § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa
Obowiązek organów podatkowych do zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
WSA prawidłowo uchylił decyzję SKO z powodu naruszenia zasady dwuinstancyjności i pominięcia przez organ odwoławczy argumentacji skarżącego dotyczącej wysokości garażu. • Organ podatkowy nie może opierać się wyłącznie na danych z ewidencji gruntów, jeśli sposób ich ustalenia jest sprzeczny z przepisami prawa podatkowego dotyczącymi powierzchni użytkowej. • Organ podatkowy ma obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i zastosowania właściwych przepisów prawa materialnego.
Odrzucone argumenty
Zarzuty organu kasacyjnego dotyczące naruszenia przepisów postępowania (m.in. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., art. 54 § 2 p.p.s.a., art. 133 § 1 p.p.s.a.) okazały się bezzasadne. • Zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego (m.in. art. 21 ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, art. 4 ust. 2 u.p.o.l.) okazały się bezzasadne. • Zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. (wada uzasadnienia wyroku WSA) okazał się bezzasadny, gdyż uzasadnienie WSA spełniało wymogi formalne i merytoryczne.
Godne uwagi sformułowania
organ podatkowy nie może się powołać na bezwzględne związanie ewidencją, kiedy działanie takie mogłoby doprowadzić do błędnego ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości. • Rolą organów podatkowych jest podejmowanie w toku postępowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, czemu towarzyszy obowiązek zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego.
Skład orzekający
Anna Dalkowska
przewodniczący sprawozdawca
Sławomir Presnarowicz
członek
Paweł Dąbek
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących ustalania powierzchni użytkowej garaży wielostanowiskowych na potrzeby podatku od nieruchomości oraz relacji między danymi ewidencyjnymi a przepisami prawa podatkowego."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji ustalania powierzchni użytkowej garażu wielostanowiskowego i jego wpływu na podatek od nieruchomości. Interpretacja przepisów o wysokości pomieszczeń może mieć szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego podatku od nieruchomości i pokazuje, jak ważne jest prawidłowe ustalenie powierzchni użytkowej, zwłaszcza w przypadku nietypowych pomieszczeń jak garaże wielostanowiskowe. Pokazuje też konflikt między danymi ewidencyjnymi a przepisami prawa podatkowego.
“Garaż wielostanowiskowy a podatek od nieruchomości: Czy dane z ewidencji zawsze są wiążące?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Ta sprawa stanowi część linii orzeczniczej omawianej w naszych syntezach.
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.