III FSK 1489/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. WSA uchylił decyzję SKO, która stwierdzała nieważność decyzji Prezydenta Miasta Szczecin. Prezydent Miasta Szczecin wcześniej stwierdził wygaśnięcie ostatecznej decyzji ustalającej skarżącym M. D. i J. D. zobowiązanie z tytułu podatku od nieruchomości za 2019 r., powołując się na art. 258 § 1 pkt 1) Ordynacji podatkowej (o.p.), wskazując na rzekomą bezprzedmiotowość decyzji po złożeniu przez podatników korekty informacji podatkowej. SKO uznało tę decyzję Prezydenta za wydaną z rażącym naruszeniem prawa (art. 247 § 1 pkt 3) o.p.). WSA natomiast uznał, że zastosowanie art. 258 § 1 pkt 1) o.p. wymagało interpretacji, a błąd interpretacyjny nie stanowi rażącego naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną organu, uznał ją za zasadną. Sąd podkreślił, że stwierdzenie wygaśnięcia decyzji na podstawie art. 258 § 1 pkt 1) o.p. wymaga, aby decyzja stała się bezprzedmiotowa po jej wydaniu, a nie była wadliwa już w momencie wydania. NSA stwierdził, że Prezydent Miasta Szczecin nie wykazał zaistnienia przesłanek do wygaśnięcia decyzji, a samo stwierdzenie bezprzedmiotowości było błędne, zwłaszcza że organ jednocześnie wszczął postępowanie wznowieniowe i wydał nową decyzję ustalającą podatek. NSA uznał, że takie działanie stanowi rażące naruszenie prawa (art. 247 § 1 pkt 3) o.p.), niezależnie od tego, czy przepis wymagał interpretacji, a także od ewentualnych skutków społecznych czy gospodarczych. W konsekwencji NSA uchylił wyrok WSA i oddalił skargę podatników, zasądzając koszty postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja pojęcia rażącego naruszenia prawa w kontekście stwierdzania wygaśnięcia decyzji podatkowych oraz stosowania art. 258 o.p.
Dotyczy specyficznej sytuacji wygaśnięcia decyzji podatkowej na podstawie art. 258 § 1 pkt 1) o.p. i stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 247 § 1 pkt 3) o.p.
Zagadnienia prawne (2)
Czy stwierdzenie wygaśnięcia decyzji podatkowej na podstawie art. 258 § 1 pkt 1) Ordynacji podatkowej, gdy nie zaistniały przesłanki bezprzedmiotowości, stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 247 § 1 pkt 3) o.p.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, stwierdzenie wygaśnięcia decyzji w trybie art. 258 § 1 pkt 1) o.p. mimo braku zaktualizowania się przesłanek warunkujących stwierdzenie wygaśnięcia decyzji stanowi rażące naruszenie prawa.
Uzasadnienie
NSA uznał, że naruszenie prawa, nawet wymagające interpretacji, może być rażące, jeśli jest sprzeczne z wykładnią językową i prowadzi do nieakceptowalnych skutków, eliminując wadliwą decyzję wadliwą decyzją. Przepis art. 258 § 1 pkt 1) o.p. jest jasny, a bezprzedmiotowość decyzji oznacza ustanie elementu stosunku prawnego po jej wydaniu, a nie wadliwość samej decyzji.
Czy ocena rażącego naruszenia prawa (art. 247 § 1 pkt 3) o.p.) powinna uwzględniać skutki społeczne i gospodarcze decyzji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, ocena rażącego naruszenia prawa nie powinna być uzależniona od skutków społecznych lub gospodarczych decyzji. Należy interpretować przepisy ściśle i brać pod uwagę wyłącznie okoliczności w nich wymienione.
Uzasadnienie
NSA odrzucił pogląd, że rażące naruszenie prawa wymaga oceny skutków społecznych lub gospodarczych. Podkreślono, że przepisy dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji powinny być interpretowane ściśle, a decyzja w oczywisty sposób sprzeczna z prawem nie może pozostać w obrocie prawnym.
Przepisy (16)
Główne
o.p. art. 247 § § 1 pkt 3)
Ordynacja podatkowa
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
o.p. art. 258 § § 1 pkt 1)
Ordynacja podatkowa
Przesłanka wygaśnięcia decyzji z powodu jej bezprzedmiotowości.
Pomocnicze
t. j. art. 247 § § 1 pkt 3)
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
t. j. art. 258 § § 1 pkt 1)
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
t. j. art. 120
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
t. j. art. 240
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
t. j. art. 233 § § 1 pkt 2 lit. a)
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 188
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 203 § pkt 2)
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 205 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 z późn. zm. art. 14 § ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c)
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych
o podatkach i opłatach lokalnych art. 2 § ust. 2
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Stwierdzenie wygaśnięcia decyzji podatkowej w trybie art. 258 § 1 pkt 1) o.p. bez zaistnienia przesłanek bezprzedmiotowości stanowi rażące naruszenie prawa. • Rażące naruszenie prawa nie wymaga oceny skutków społecznych lub gospodarczych, a jedynie oczywistej sprzeczności z prawem.
Odrzucone argumenty
Zastosowanie art. 258 § 1 pkt 1) o.p. wymagało interpretacji, a błąd interpretacyjny nie jest rażącym naruszeniem prawa (argument WSA). • Wygaśnięcie decyzji było uzasadnione, gdyż stała się ona bezprzedmiotowa po złożeniu korekty informacji podatkowej.
Godne uwagi sformułowania
stwierdzenie wygaśnięcia decyzji w trybie art. 258 o.p. mimo nie spełnienia się żadnej z przesłanek warunkujących wydanie takiej decyzji • rażące naruszenie prawa to takie kwalifikowane naruszenie normy prawnej (konkretnego przepisu prawa), które występuje wówczas, gdy istnieje oczywista sprzeczność między treścią przepisu a rozstrzygnięciem zawartym w decyzji • nie można mówić o rażącym naruszeniu prawa, gdy na gruncie danego przepisu możliwy jest wybór różnych jego interpretacji
Skład orzekający
Jan Rudowski
przewodniczący sprawozdawca
Krzysztof Winiarski
członek
Bogusław Dauter
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia rażącego naruszenia prawa w kontekście stwierdzania wygaśnięcia decyzji podatkowych oraz stosowania art. 258 o.p."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wygaśnięcia decyzji podatkowej na podstawie art. 258 § 1 pkt 1) o.p. i stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 247 § 1 pkt 3) o.p.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej w prawie podatkowym – kiedy błąd organu przy wygaszaniu decyzji może być uznany za rażące naruszenie prawa, co ma znaczenie dla stabilności decyzji podatkowych.
“Błąd organu podatkowego przy wygaszaniu decyzji – kiedy staje się rażącym naruszeniem prawa?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Ta sprawa stanowi część linii orzeczniczej omawianej w naszych syntezach.
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.