III FSK 1007/24

III FSK 1007/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-11-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-08-22
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Anna Dalkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne
Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich
Sygn. powiązane
I SA/Gl 1148/23 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2024-03-11
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono wniosek o zmianę postanowienia Sądu
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 61 § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Dalkowska po rozpoznaniu 25 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o zmianę postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2025 r., sygn. akt III FSK 1007/24 w sprawie ze skargi kasacyjnej K. F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 marca 2024 r. sygn. akt I SA/Gl 1148/23 w sprawie ze skargi K. F. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 9 czerwca 2023 r. nr 2401-IEW3.4123.1.2023.23 UNP: 2401-23-130764 w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia oddalić wniosek
Uzasadnienie
1.1. Postanowieniem z 16 września 2024 r., sygn. akt III FSK 1007/24, Naczelny Sąd Administracyjny odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej K. F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 1148/23 sprawy ze skargi K. F. (dalej: "Skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 9 czerwca 2023 r. w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich.
1.2. Pismem z 20 listopada 2024 r. skarżąca wniosła ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem z 12 lutego 2025 r., sygn. akt III FSK 1007/24, Naczelny Sąd Administracyjny ponownie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
1.3. Pismem datowanym na 5 listopada 2025 r., skarżąca wniosła o zmianę przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia z 12 lutego 2025 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji poprzez wstrzymanie w całości wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 9 czerwca 2023 r., na podstawie art. 61 § 4 p.p.s.a. wobec zaistnienia zmiany okoliczności sprawy. We wniosku skarżąca wskazała, że prowadzone jest wobec niej postępowanie egzekucyjne. Przedmiotem egzekucji jest nieruchomość skarżącej. Zajęcie nieruchomości nastąpiło w dniu 25 września 2024 r. Następnie w dniu 28 maja 2025 r. przeprowadzony został opis i oszacowanie nieruchomości. Na dzień 27 listopada 2025 r. wyznaczony został termin pierwszej licytacji nieruchomości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
2.1. Wniosek podlegał oddaleniu.
2.2. Zgodnie z art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Warunkiem dokonania zmiany jest stwierdzenie zmiany okoliczności uzasadniających uprzednie rozstrzygnięcie, zaistnienie którejś z przesłanek uzasadniających wstrzymanie lub też jej odpadnięcie. Bez takiej zmiany okoliczności, tryb zmiany postanowienia nie może zostać zastosowany. Podstawą do zmiany nie jest natomiast kwestionowanie stanowiska zajętego przez sąd, wniosek strony o zmianę postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie może być traktowany jak środek zaskarżenia takiego postanowienia.
2.3. Okoliczności podniesione w złożonym wniosku nie wskazują na żadne okoliczności, które uległy zmianie, w związku z czym zaistniała podstawa do zmiany dotychczasowego postanowienia. Złożony wniosek nie zawiera żadnego argumentu wskazującego na wystąpienie przesłanki z art. 61 § 4 p.p.s.a., nie wynika z niego, aby nastąpiła zmiana okoliczności faktycznych sprawy uzasadniająca odmienne rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Z akt sprawy wynika, że na 27 listopada 2025 r. został wyznaczony pierwszy termin licytacji zajętej nieruchomości skarżącej. Niemniej, zajęcie nieruchomości w postępowaniu egzekucyjnym jak i jej sprzedaż w wyniku licytacji mają charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu decyzji zajęta w postępowaniu egzekucyjnym nieruchomość zostaje zwolniona z pod egzekucji, a należność pieniężna uzyskana poprzez sprzedaż w wyniku licytacji zostaje zwrócona. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku. Tym samym wniosek pozbawiony jest uzasadnionych podstaw, bowiem skarżący nie uprawdopodobnił zaistnienia przesłanek, które dawałyby podstawę do zastosowania środka ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek skarżącej nie zawiera bowiem argumentów uzasadniających zawarte w nim żądanie.
2.4. Należy zauważyć, że sądy administracyjne są właściwe w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonych do nich orzeczeń organów administracji, natomiast nie wywierają wpływu na postępowanie egzekucyjne. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w postępowaniu administracyjnym, pozostaje bez wpływu na toczące się postępowanie egzekucyjne, jako że jego przedmiotem jest zobowiązanie podatkowe ukształtowane w ostatecznej decyzji wymiarowej. Obawa przed zaniżeniem ceny nieruchomości w wyniku sprzedaży licytacyjnej może być ewentualnie zniweczona przez dobrowolne wykonanie egzekwowanego obowiązku po korzystniejszym zbyciu nieruchomości przez samą zobowiązaną.
2.5. Z tych względów złożenie rozpoznanego wniosku nie mogło doradzić do zmiany dotychczasowego rozstrzygnięcia, a NSA orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 4 w zw. z art. 193 p.p.s.a.