III CZP 84/19

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej podjął uchwałę w sprawie dotyczącej przedawnienia należności komornika z tytułu opłat egzekucyjnych. Sprawa dotyczyła powództwa S. sp. z o.o. przeciwko komornikowi A. Ł. o zapłatę kwoty 48.127,90 zł, którą pozwany wyegzekwował z rachunku bankowego powoda jako opłatę egzekucyjną, mimo że zdaniem powoda obowiązek jej uiszczenia wygasł na skutek przedawnienia. Sąd Rejonowy oddalił powództwo, uznając, że należności te nie podlegają przedawnieniu. Sąd Okręgowy, rozpoznając apelację, przedstawił Sądowi Najwyższemu zagadnienie prawne, czy należności komornika z tytułu opłat egzekucyjnych podlegają przedawnieniu i w jakim terminie. Sąd Okręgowy zauważył, że ani obecna, ani uchylona ustawa o komornikach sądowych nie normuje przedawnienia tych należności, sugerując analogię do przepisów o przedawnieniu kosztów sądowych (3 lata) lub podatkowych (5 lat). Sąd Najwyższy, analizując charakter opłat egzekucyjnych, uznał je za daninę publiczną, świadczenie publicznoprawne uiszczane z tytułu realizacji zadań publicznych państwa. Wskazał, że opłaty te stanowią jedyne źródło utrzymania systemu egzekucji sądowej prowadzonej przez komorników. W związku z tym, Sąd Najwyższy stwierdził, że opłaty egzekucyjne podlegają przedawnieniu w terminie właściwym dla przedawnienia kosztów sądowych, odwołując się do art. 116 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, który przewiduje trzyletni termin przedawnienia.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający