Pełny tekst orzeczenia

III Cz 933/19

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

Sygn. akt III Cz 933/19 POSTANOWIENIE Dnia 15 maja 2020 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: Sądu Okręgowego Leszek Dąbek Sędziowie: Sądu Okręgowego Gabriela Sobczyk Sądu Okręgowego Artur Żymełka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 maja 2020 r. w G. sprawy z powództwa G. S. przeciwko A. K. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie zawarte w punkcie 2 postanowienia Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 11 stycznia 2018 r., sygn. akt I C 1111/17 postanawia: 1. oddalić zażalenie; 2. zasądzić od pozwanej na rzecz powoda kwotę 900 zł (dziewięćset złotych) z tytułu zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. SSO Artur Żymełka SSO Leszek Dąbek SSO Gabriela Sobczyk Sygn. akt III Cz 933/19 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Gliwicach w postanowieniu z dnia 11 01 2019r. oddalił w punkcie 1 wniosek pozwanej A. K. o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji i w punkcie 2 odrzucił apelację pozwanej od wyroku z dnia 11 06 2018r.. W uzasadnieniu postanowienia ocenił, że pozwana została w sposób prawidłowy zawiadomiona o terminie rozprawy, podczas której został wydany wyrok. W konsekwencji powyższego uznał, że apelacja została wniesiona po terminie i jako spóźniona na podstawie art. 370 k.p.c. - podlega ona odrzuceniu. Orzeczenie zaskarżyła pozwana A. K. , która wniosła o „ uchylenie zaskarżonego postanowienia przez sąd I instancji, ewentualnie o jego zmianę lub uchylenie przez sąd II instancji ”. W uzasadnieniu podnosiła, iż nie ponosi winy w uchybieniu terminowi do wniesienia apelacji, albowiem nie została zawiadomiona o terminie rozprawy podczas której został wydany wyrok. Wskazywała, że przesyłka zawierająca zawiadomienie została przesłana pod niewłaściwy adres. W odpowiedzi na zażalenie powód G. S. wniósł o oddalenie zażalenia oraz zasądzenie od pozwanej na swoja rzecz kosztów postępowania zażaleniowego. Na uzasadnienie podał, że przesyłka zawierająca zawiadomienie o terminie rozprawy została wysłana pod właściwy adres, pod którym pozwana wielokrotnie podejmowała korespondencję. Sąd Odwoławczy zważył co następuje: Zarządzeniem z dnia 12 03 2018r. m.in. wezwano pozwaną na termin rozprawy wyznaczony na dzień 11 06 2018r. na adres G. , ul. (...) . Przesyła zawierająca wezwanie została dwukrotnie awizowana, wskutek czego została zwrócona do sądu z adnotacją, że nie została podjęta w terminie. W konsekwencji powyższego pozwana została prawidłowo wezwana na termin rozprawy w trybie art. 139§ 1 k.p.c. w dniu 15 05 2018r.. Apelację wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia pozwana wniosła do Sądu Rejonowego dopiero w dniu 02 11 2018r. (k. 142), twierdząc, że nie ponosi ona winy w niedochowaniu terminu do wniesienia apelacji, gdyż nie została prawidłowo wezwana na termin rozprawy, podczas której został ogłoszony wyrok. Z dotychczasowego przebiegu postępowania wynika jednak, że pozwana podejmowała adresowane do niej na powyższy adres przesyłki (k. 29, 58, 108). Pozwana określała miejsce swojego zamieszkania wskazując adres G. , ul. (...) (k. 30,54). Stosownie do art. 135 § 1 k.p.c. doręczenia dokonuje się w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie. Skoro pozwana podejmowała uprzednio adresowane do niej przesyłki, to znaczy, że były one prawidłowo doręczne. Doręczając przesyłkę osobie fizycznej w miejscu jej pracy nie jest konieczne wskazywanie na przesyłce firmy przedsiębiorstwa, w której jest zatrudniony adresat, albowiem stroną postępowania jest osoba fizyczna, a nie osoba prawna, bądź osoba reprezentująca osobę prawną. Pozwana została pouczona o obowiązku zawiadomienia sądu o każdej zamienia swojego zamieszkania oraz o konsekwencji zaniedbania tego obowiązku (k. 27), pozwana nie zawiadomiła sądu o zmianie miejsca zamieszkania. Konsekwencją braku działania pozwanej było – stosowanie do art. 136 § 1 i 2 k.p.c. – pozostawienie wezwania w aktach ze skutkiem doręczenia w trybie art. 139 § 1 k.p.c. . Powoduje to, że w materiale sprawy brak jest podstaw do przyjęcia, iż skarżąca nie poniosła winy za niedochowanie terminu do wniesienia apelacji i w świetle regulacji art. 168 § 1 k.p.c. jej wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji jest bezzasadny. W następstwie tego apelacja została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, co stosownie do regulacji art. 370 k.p.c. , obligowało Sąd pierwszej instancji do odrzucenia apelacji. Znalazło to prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym orzeczeniu i zażalenie skarżącej jest bezzasadne w rozumieniu art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 3 k.p.c. i jako takie z mocy zawartej w nim regulacji podlegało ono oddaleniu. Reasumując zaskarżone postanowienie jest prawidłowe i dlatego zażalenie pozwanego jako bezzasadne oddalono w oparciu o przepis art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 3 k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono stosując regulację art. 98 § 1 i 3 k.p.c. , biorąc pod uwagę, że pozwana uległa w całości w postępowaniu zażaleniowym i dlatego powinna zwrócić powodowi poniesione przez niego w tym postępowaniu koszty zastępstwa procesowego. Wysokość kosztów zastępstwa procesowego została określona na podstawie § 2 pkt 5 w zw. § 10 ust. 2 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 10 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. SSO Artur Żymełka SSO Leszek Dąbek SSO Gabriela Sobczyk