III CZ 69/10

Sprawa dotyczyła zażalenia pozwanego A. K. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 13 października 2010 r., które odrzuciło jego skargę kasacyjną jako niedopuszczalną z mocy ustawy oraz oddaliło wniosek o zwolnienie od opłaty. Skarga kasacyjna była wniesiona od postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 28 czerwca 2010 r., które oddalało zażalenie pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego – Sądu Gospodarczego z dnia 9 lutego 2010 r. w przedmiocie odrzucenia zarzutów pozwanego od nakazu zapłaty z dnia 12 sierpnia 2009 r. Pozwany w zażaleniu podnosił obrazę art. 3981 § 1 k.p.c., argumentując, że wniesienie zarzutów od nakazu zapłaty stanowiło pierwszy przejaw jego aktywności procesowej, a zaskarżone postanowienie można traktować jako postanowienie o odrzuceniu pozwu lub prawomocne orzeczenie kończące postępowanie. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę, zważył, że możliwość zaskarżenia orzeczenia sądowego jest ograniczona przepisami Kodeksu postępowania cywilnego. Skarga kasacyjna, jako środek nadzwyczajny, ma zastosowanie tylko do orzeczeń o największym znaczeniu procesowym, w tym postanowień o odrzuceniu pozwu lub umorzeniu postępowania, które kończą sprawę. Sąd Najwyższy uznał, że postanowienie oddalające zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zarzutów od nakazu zapłaty nie należy do tych kategorii orzeczeń. Podkreślono, że możliwość zaskarżenia zażaleniem postanowienia sądu pierwszej instancji o odrzuceniu zarzutów od nakazu zapłaty realizuje konstytucyjną zasadę dwuinstancyjności postępowania. W związku z tym Sąd Najwyższy oddalił zażalenie pozwanego jako nieuzasadnione.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający