Pełny tekst orzeczenia

III CZ 33/12

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

Sygn. akt III CZ 33/12 POSTANOWIENIE Dnia 21 czerwca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący) SSN Marian Kocon (sprawozdawca) SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z wniosku H. M. i M. P. przy uczestnictwie B. G., J. G. i J. M. o wpis, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 czerwca 2012 r., zażalenia uczestników B. G. i J. G. na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 22 grudnia 2011 r., oraz na postanowienie z dnia 27 lutego 2012 r., oddala oba zażalenia. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2011 r. Sąd Okręgowy odrzucił wniosek uczestników B. G. i J. G. o sporządzenie uzasadnienia postanowienia. Postanowieniem z dnia 27 lutego 2012 r. tenże Sąd odrzucił skargę kasacyjną uczestników B. G. i J. G., w sprawie o wpis. W zażaleniu na postanowienie z dnia 22 grudnia 2011 r. pełnomocnik procesowy uczestników wniósł o jego zmianę i uchylenie w całości, w zażaleniu na postanowienie z dnia 27 lutego 2012 r. pełnomocnik procesowy uczestników wniósł o jego uchylenie, ewentualnie uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Oba zażalenia podlegają oddaleniu. Co do zażalenia na postanowienie z dnia 22 grudnia 2011 r. trzeba wskazać, że postanowienie w przedmiocie odrzucenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem sądu II instancji jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 3941 § 2 k.p.c., i jako takie podlega zaskarżeniu do Sądu Najwyższego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2008 r., IV CZ 110/07, niepubl.). Przechodząc do oceny zarzutów zawartych w zażaleniu należy przypomnieć pogląd przedstawiony w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 2001 r. (I CZ 50/01, nie publ.), iż wydanie postanowienia o sprostowaniu orzeczenia nie ma wpływu na bieg terminu do zaskarżenia tego orzeczenia. Tym samym doręczenie żalącym postanowienia o sprostowaniu wcześniejszego postanowienia nie spowodowało rozpoczęcia na nowo biegu terminu do wniesienia przez żalących wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Trzeba podkreślić, że postanowienie sprostowane zawierało dane pozwalające na przyjęcie, że dotyczy sprawy żalących, zaś interwencja pełnomocnika żalących nastąpiła już po upływie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia postanowienia następnie sprostowanego. Co do zażalenia na postanowienie z dnia 27 lutego 2012 r. trzeba wskazać, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego zgodnie przyjmuje się, iż warunkiem 3 dopuszczalności skargi kasacyjnej jest skuteczne doręczenie orzeczenia wraz z uzasadnieniem, skuteczność ta zaś wymaga uprzedniego złożenia przez stronę skarżącą wniosku o doręczenie, stosownie do art. 387 § 3 k.p.c. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie zatem od doręczenia dokonanego prawidłowo, czyli zgodnie z wymaganiami art. 387 § 3 k.p.c., zaś w sytuacji gdy z żądaniem takim strona nie wystąpiła, przewidziany w art. 3985 § 1 k.p.c. termin nie może w ogóle rozpocząć biegu, a tym samym wniesienie skargi kasacyjnej jest niemożliwe (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2009 r., I PZ 36/08, nie publ., z dnia 26 sierpnia 2008 r., I CSK 342/08, nie publ., z dnia 16 kwietnia 2008 r., I CZ 31/08, nie publ.). W sprawie nie nastąpiło skuteczne doręczenie orzeczenia wraz z uzasadnieniem, stąd też skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.