III CZ 258/25

III CZ 258/25 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
  
27 lutego 2026 r. 
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: 
  
SSN Kamil Zaradkiewicz 
  
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 27 lutego 2026 r. w Warszawie 
zażalenia M.R. 
na postanowienie Sądu Rejonowego w Olsztynie 
z 19 listopada 2025 r., I WSC 1/25, 
w sprawie z wniosku Z. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. 
z udziałem M.R. i M.R.1 
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia,  
  
odrzuca zażalenie.  
  
[M.O.]  
  
UZASADNIENIE 
 
Postanowieniem z 19 listopada 2025 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie w sprawie 
z wniosku wierzyciela Z. sp. z o.o. w W. z udziałem dłużnika M.R., M.R.1, 
prowadzonej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w O. M.K., 
odrzucił skargę M.R. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego 
orzeczenia. 
Dłużnik M.R. wniosła samodzielnie zażalenie na wskazane wyżej 
postanowienie Sądu Rejonowego w Olsztynie. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zażalenie podlegało odrzuceniu. 

III CZ 258/25              
2 
 
 
Skarżąca nie wykazała, iż dysponuje uprawnieniami, które skutkują 
dopuszczalnością samodzielnego wniesienia zażalenia do Sądu Najwyższego. 
Tymczasem zgodnie z art.  871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem 
Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, 
a w sprawach własności intelektualnej także przez rzeczników patentowych. 
Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem 
przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji.  
Zgodnie z § 2 art.  871 § 1 k.p.c., powyższe, tj. tzw. przymus adwokacko-
radcowski, nie znajduje zastosowania w postępowaniu o zwolnienie od kosztów 
sądowych oraz o ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub rzecznika 
patentowego oraz gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub 
pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor 
habilitowany 
nauk prawnych, a także gdy 
stroną, 
jej organem 
lub 
jej 
przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii 
Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a w sprawach własności intelektualnej 
rzecznik patentowy.  
Wreszcie, zgodnie z art. 871 § 3 k.p.c., przepisu § 1 nie stosuje się także 
wtedy, gdy zastępstwo procesowe Skarbu Państwa albo państwowej osoby 
prawnej jest wykonywane przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej. 
Środek odwoławczy wniesiony do Sądu Najwyższego z naruszeniem art. 
871 § 1 k.p.c. należy kwalifikować jako niedopuszczalny a uchybienie to ma 
charakter nieusuwalny. Oznacza to, że zażalenie sporządzone i podpisane przez 
stronę niemającą zdolności postulacyjnej przed Sądem Najwyższym jest dotknięte 
brakiem formalnym nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem tego środka 
odwoławczego jako niedopuszczalnego, bez wzywania do uzupełniania tego braku 
i bez możliwości jego usunięcia przez pełnomocnika (zob. zamiast wielu 
postanowienia SN: z 6 listopada 2008 r. III CZ 35/08; z 23 lutego 2012 r., V CZ 
132/11; z 21 września 2011 r., I CZ 59/11).  
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 3986 § 3 oraz 
art. 871 § 1 k.p.c., orzeczono jak w sentencji postanowienia. 
  

III CZ 258/25              
3 
 
 
  
                                                   SSN Kamil Zaradkiewicz 
 
  
[M.O.] 
[a.ł]