Pełny tekst orzeczenia

III CZ 251/23

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

SN
III CZ 251/23
POSTANOWIENIE
28 marca 2024 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Maciej Kowalski
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 28 marca 2024 r. w Warszawie
‎
zażalenia P. D.
‎
na postanowienie Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
‎
z 29 marca 2023 r., III CZ 23/23,
‎
w sprawie z powództwa Gminy L.
‎
przeciwko P. D.
‎
o zapłatę,
odrzuca zażalenie.
[SOP]
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 29 marca 2023 r. Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie pozwanego P.D. na postanowienie Sądu Okręgowego w Lublinie z 22 września 2022 r. Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu Najwyższego wniósł osobiście pozwany.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu.
Katalog postanowień, które podlegają zaskarżeniu zażaleniem do Sądu Najwyższego jest określony w art. 394
1
§ 1 i 1
1
k.p.c. Wyliczenie to ma charakter wyczerpujący (zob. np. postanowienie SN z 14 września 2023 r., III CZ 182/23).
Postanowienie, które zostało zaskarżone przez pozwanego, nie zostało wymienione w powyżej powołanych przepisach, co skutkuje jego niedopuszczalnością, niezależnie od tego, jakie zarzuty żalący w nim podnosi. Zauważyć należy, że zarówno przywołany art. 394
1
§ 1, jak i art. 394
1
§ 1
1
k.p.c., odnoszą się do orzeczeń sądów pierwszej i drugiej instancji. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono natomiast, że nie podlegają zaskarżeniu postanowienia Sądu Najwyższego co wynika z ustrojowej pozycji tego Sądu (zob. np. postanowienie SN z 26 stycznia 2024 r., III CZ 457/22).
Zażalenie pozwanego zostało złożone ponadto z naruszeniem wymagania przewidzianego w art. 87
1
§ 1 k.p.c. Przywołany przepis stanowi, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji.
Wskazana regulacja nie znajduje zastosowania jedynie w postępowaniu o zwolnienie o kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu oraz gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat lub radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art.  87
1
§ 2 k.p.c.). Przepisu art. 87
1
§ 1 k.p.c. nie stosuje się także wtedy, gdy zastępstwo procesowe Skarbu Państwa jest wykonywane przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa (art. 87
1
§ 3 k.p.c.).
Żaden ze wskazanych wyjątków nie zachodzi w badanej sprawie (art. 87
1
§ 2 i 3 k.p.c.); skarżący nie wykazał także, aby należał do grupy podmiotów, które posiadają zdolność postulacyjną i są zwolnione od zachowania przymusu adwokacko - radcowskiego. Wniesione przez pozwanego zażalenie - sporządzone osobiście - podlegało zatem odrzuceniu jako niedopuszczalne.
Z przytoczonych względów, na podstawie art. 398
6
§ 3 w zw. z art. 394
1
§ 3 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.
(M.M.)
[ms]
‎