SN III CZ 23/23 POSTANOWIENIE Dnia 29 marca 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: Pierwszy Prezes SN Małgorzata Manowska (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Tomasz Szanciło SSN Jacek Widło w sprawie z powództwa Gminy L. przeciwko P. D. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 29 marca 2023 r. w Izbie Cywilnej w Warszawie, zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Lublinie z 22 września 2022 r., sygn. akt II Ca 1319/21 (WSC 30/22), odrzuca zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 22 września 2022 r. Sąd Okręgowy w Lublinie odrzucił jako niedopuszczalną ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia skargę kasacyjną P. D. od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 22 czerwca 2022 r. Zażalenie na wskazane postanowienie z dnia 22 września 2022 r. pozwany P. D. wniósł osobiście. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest niedopuszczalne z powodu niezachowania wymagania przewidzianego w art. 87 1 § 1 k.p.c. Przytoczony przepis stanowi, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Zacytowanego przepisu nie stosuje się jedynie w postępowaniu o zwolnienie o kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu lub radcy prawnego oraz gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat lub radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 87 1 § 2 k.p.c.). Przepisu art. 87 1 § 1 k.p.c. nie stosuje się także wtedy, gdy zastępstwo procesowe Skarbu Państwa jest wykonywane przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa (art. 87 1 § 3 k.p.c.). Żaden z wyjątków przewidzianych w art. 87 1 § 2 i 3 k.p.c. nie odnosi się do niniejszej sprawy. Wyklucza to przedmiot postępowania. Skarżący nie wykazał także aby należał do kręgu wymienionych wyżej osób, które posiadają zdolność postulacyjną i są zwolnione od zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Wniesione przez skarżącego zażalenie, sporządzone osobiście, podlegało zatem odrzuceniu jako niedopuszczalne (art. 398 6 § 3 w związku z art. 394 1 § 3 k.p.c.). Z przedstawionej przyczyny Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. [SOP] [as]
Pełny tekst orzeczenia
III CZ 23/23
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.