III CZ 207/25

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie G.B. na wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 12 czerwca 2025 r. w sprawie o ustalenie i zapłatę. Powód, pismem z 24 października 2025 r., cofnął swoje zażalenie, które dotyczyło uchylenia części wyroku Sądu Apelacyjnego i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania w zakresie roszczenia ewentualnego. Pozwany B. spółka akcyjna w G. pierwotnie wniósł o zasądzenie od powoda kosztów postępowania zażaleniowego, jednak w piśmie z 6 listopada 2025 r. cofnął ten wniosek. Sąd Najwyższy, powołując się na ugruntowaną praktykę orzeczniczą (m.in. postanowienie SN z 3 września 1998 r., I CKN 820/97), stwierdził, że cofnięcie zażalenia jest czynnością procesową niewymagającą zgody strony przeciwnej i prowadzącą do umorzenia postępowania. W związku z tym, na podstawie art. 391 § 2 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c. w zw. z art. 394^1 k.p.c. w zw. z art. 398^21 k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił umorzyć postępowanie zażaleniowe. Nie orzeczono o kosztach postępowania zażaleniowego, ponieważ pozwany cofnął wniosek w tym zakresie. Zwrot odpowiedniej części opłaty od zażalenia zostanie rozstrzygnięty przez Sąd Apelacyjny.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający