III CZ 201/23

SN
III CZ 201/23
POSTANOWIENIE
12 sierpnia 2024 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Zawistowski
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 12 sierpnia 2024 r. w Warszawie
‎
zażalenia I. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K.
i M. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K.
‎
na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie
‎
z 3 stycznia 2023 r., XXIII Zs 83/22, XXIII WSC 33/22,
‎
w sprawie ze skargi wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: I. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K.
‎
i M. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K.
‎
z udziałem przeciwnika skargi zamawiającego P. spółki akcyjnej w W.
przy udziale przystępujących po stronie zamawiającego: I.,
‎
spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W., I. w B. (Hiszpania), H.
‎
spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. oraz S. w N. (Francja)
od postanowienia Krajowej Izby Odwoławczej w Warszawie
z 27 kwietnia 2022 r., KIO 1049/22
1. uchyla zaskarżone postanowienie
2. orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego pozostawia do rozstrzygnięcia w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Warszawie postanowieniem z 3 stycznia 2023 r.  odrzucił skargą kasacyjną I. spółki z o.o. i M. spółki z o.o. od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 7 września 2022 r.
Wskazał, że zgodnie z art. 590 ust 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych ( dalej- p.z.p.) od wyroku sądu lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna. Jednocześnie w świetle art. 590 ust 2 p.z.p. do skargi kasacyjnej stosuje się przepisy części pierwszej księgi pierwszej tytułu VI działu Va Kodeksu postępowania cywilnego. Z treści art. 398
1
§ 1 k.p.c. wynika dopuszczalność skargi kasacyjnej jedynie od postanowień w przedmiocie odrzucenia pozwu oraz umorzenia postępowania. Postanowienie o odrzuceniu apelacji nie podlega zatem zaskarżeniu skargą kasacyjną. Z mocy art. 579 ust. 2 p.z.p. w postępowaniu toczącym się na skutek skargi stosuje się odpowiednio przepisy k.p.c. o apelacji. Powyższe oznacza, że do postanowienia o odrzuceniu skargi na orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej należy stosować przepisy dotyczące zaskarżenia postanowienia o odrzuceniu apelacji. Zatem od postanowienia sądu w przedmiocie odrzucenia skargi na orzeczenie Krajowej Izby Gospodarczej nie przysługuje skarga kasacyjna. Skarżący wnieśli skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 7 września 2022 r., którym odrzucono ich skargę od postanowienia Krajowej Izby odwoławczej. Z tego względu skarga kasacyjna, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 398
6
w zw. z art. 590 ust. 2 zdanie drugie p.z.p.
W zażaleniu skarżący zarzucili naruszenia art. 590 ust. 1 i ust. 2 p.z.p. oraz art. 579 ust. 2 p.z.p.  Wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Sąd Okręgowy, powołując się na treść art. 579 ust. 2  p.z.p., niezasadnie przyjął, że zawarte w tym przepisie odesłanie do odpowiedniego stosowania przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o apelacji nakazuje stwierdzić, że ocena dopuszczalności skargi kasacyjnej od postanowienia o odrzuceniu skargi wniesionej od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej powinna być dokonana tak samo, jak w przypadku postanowienia o odrzuceniu apelacji. Stanowisko to
p
omija, że art. 590 ust. 1 p.z.p. zawiera regulację szczególną w zakresie dopuszczalności skargi kasacyjnej od orzeczeń wydanych w postępowaniu uregulowanym w p.z.p. Dopuszcza on możliwość wniesienia skargi kasacyjnej od postanowień kończących postępowanie w sprawie. Skarżący w zażaleniu podnieśli zasadnie, że art. 590 ust. 1 p.z.p. w żaden sposób nie ogranicza katalogu postanowień kończących postępowanie, od których przysługuje skarga kasacyjna, odmiennie niż wynika to z regulacji dotyczącej dopuszczalności skargi kasacyjnej zawartej w k.p.c. Sąd Okręgowy oceniając dopuszczalność skargi kasacyjnej od postanowienia z 7 września 2022 r. o odrzuceniu skargi od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z 27 kwietnia 2022 r. nie stwierdził zaś, że powyższe postanowienie nie ma charakteru postanowienia kończącego postępowanie. Powyższe rozstrzygnięcie było wyłącznie wynikiem wykładni art. 590 ust 2 p.z.p.
Z tych względów zażalenie było uzasadnione i zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu na podstawie art. 394
1
§ 3 w zw. z art. 398
15
§ 1 k.p.c.
[SOP]
[ał]
‎