Pełny tekst orzeczenia

III CZ 19/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

SN
III CZ 19/26
POSTANOWIENIE
27 marca 2026 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Piotr Telusiewicz
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 27 marca 2026 r. w Warszawie
‎
zażalenia Fundacji C. w J.
‎
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach
‎
z 3 grudnia 2025 r., V ACa 930/22 (V WSC 96/25),
‎
w sprawie z powództwa Fundacji C. w J.
‎
przeciwko K. K. w Z.
‎
o zapłatę i ustalenie,
odrzuca zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 3 grudnia 2025 r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach,
w sprawie
z powództwa Fundacji C. w J.
przeciwko K. K. w Z.,
na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 6 sierpnia 2025 r., odrzucił skargę kasacyjną.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła powódka.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W sprawie związanej z wniesieniem zażalenia powódka nie była zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika.
W praktyce Sądu Najwyższego dominuje pogląd, iż w tego typu przypadku zażalenie powinno podlegać odrzuceniu. W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje bowiem zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych (art. 87
1
§ 1 k.p.c.). Dotyczy to także postępowania toczącego się na skutek wniesienia do Sądu Najwyższego zażalenia (zob. np. postanowienie SN z 14 kwietnia 2021 r., I CZ 33/20). Sporządzenie zażalenia do Sądu Najwyższego osobiście przez stronę (uczestnika postępowania nieprocesowego) pozbawioną zdolności postulacyjnej jest dotknięte brakiem nieusuwalnym i powoduje konieczność odrzucenia takiego zażalenia wprost, jako niedopuszczalnego, bez wzywania do uzupełnienia tego braku. Niemożliwe również jest usunięcie takiego braku samodzielnie przez stronę, ani jej pełnomocnika w jakiejkolwiek formie (zob. m.in. postanowienia SN z 9 lipca 2021 r., IV CZ 26/21; z 16 lipca 2021 r., I CZ 21/21; z 25 lutego 2022 r., III CZ 46/22; z 14 czerwca 2022 r., III CZ 197/22).
Na marginesie należy zasygnalizować, że stanowisko wyrażone w postanowieniu Sądu Apelacyjnego w Katowicach było zasadne. Wywód przedstawiony powyżej jest aktualny również w tym przypadku.
Uwzględniając przywołaną argumentację Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie na podstawie art. 394
1
§ 1 i 3 k.p.c. w zw. art. 398
6
§ 2 i 3 k.p.c.
Piotr Telusiewicz
[a.ł]
‎