III Cz 1882/15

Sygn. III Cz 1882/15 POSTANOWIENIE Dnia 22 grudnia 2015r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia SO Magdalena Hupa-Dębska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa G. L. przeciwko J. P. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie zawarte w punkcie 2 wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 6 marca 2015 r., sygn. akt II C 2654/14 postanawia: 1. oddalić zażalenie; 2. oddalić wniosek pozwanego o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego. SSO Magdalena Hupa- Dębska UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem, po uprzednim uwzględnieniu powództwa o zapłatę kwoty 11 zł, Sąd Rejonowy w G. zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 150 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Jako podstawę rozstrzygnięcia wskazał art. 98 § 1 i 2 kpc w związku z § 6 pkt 1 i § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu , zaliczając do kosztów podlegających zwrotowi poniesione przez powoda opłatę od pozwu w kwocie 30 zł oraz po 60 zł tytułem zwrotu kosztów dojazdu i utraconego zarobku w postępowaniach przed obiema instancjami. Z zażaleniem na to postanowienie wystąpił powód zarzucając, iż zostało wydane z pominięciem lub niewłaściwym zastosowaniem przepisów prawa, a przede wszystkim z naruszeniem art. 98 § 1 i 2 kpc oraz art. 85, art. 86 i art. 91 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia przez zasądzenie na jego rzecz od pozwanego kwoty 337,57zł tytułem zwrotu kosztów procesu oraz kosztów postępowania odwoławczego, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Argumentował, że właściwe prowadzenie sprawy wymagało poniesienia kosztów w wyższej kwocie, niż przyznane, niemniej mieszczących się w wielokrotności stawki minimalnej zawodowego pełnomocnika. Pozwany w odpowiedzi na zażalenie wniósł o jego oddalenie i zasądzenie na jego rzecz od powoda kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie nie mogło odnieść skutku, gdyż zaskarżone postanowienie jest prawidłowe. Wbrew zarzutom skarżącego, Sąd pierwszej instancji nie naruszył wskazanych regulacji prawnych. Art. 91 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych stanowiący o należnościach strony w związku z udziałem w postępowaniu sądowym, odsyła wprawdzie do regulacji odnoszących się do należności świadków - art. 85 i art. 86 cytowanej ustawy, które wskazują sposób ich wykazania oraz górną granicę, niemniej przepisy te znajdą ograniczone zastosowanie wówczas, gdy obliczone na ich podstawie należności przekroczą granicę ustanowioną w art. 98 § 2 kpc . Zgodnie z ostatnio wskazanym przepisem, do niezbędnych kosztów procesu podlegających zwrotowi stosownie do art. 98 § 1 kpc , zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie, jednak suma kosztów przejazdów i równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu procesowego. Ograniczenie to odnosi się wyłącznie do kosztów przejazdów i równowartości utraconego zarobku (poniesione koszty sądowe podlegają zwrotowi w pełnej wysokości) i nastąpiło poprzez odwołanie się do regulacji prawnej normującej zasady wynagradzania adwokatów, tj. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu . Strona podejmując decyzję o zainicjowaniu postępowania, ma zatem możliwość oceny jego kosztowności oraz zakresu, w jakim koszty te mogą zostać zwrócone przez przeciwnika. Przy wartości przedmiotu sporu wynoszącej 11 zł, właściwie Sąd Rejonowy zastosował przywołane regulacje w związku z § 6 pkt 1 oraz § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu , określając wysokość należnych powodowi kwot z tytułu kosztów przejazdu i utraconego zarobku na 60 zł za instancję. Wraz z uiszczoną opłatą sądową w kwocie 30 zł, powodowi należne było 150 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, co należycie odzwierciedlił Sąd pierwszej instancji w swym orzeczeniu. Natomiast wskazywany przez powoda koszt sformułowania i wniesienia środka odwoławczego nie mieści się w katalogu niezbędnych kosztów podlegających zwrotowi, zakreślonym przepisem art. 98 § 2 kpc . Dlatego bezzasadne zażalenia powoda podlegało oddaleniu, stosownie do cytowanych przepisów oraz art. 385 kpc w związku z art. 397 § 2 kpc . Ponieważ pozwany nie poniósł żadnych kosztów postępowania zażaleniowego, oddalono jego wniosek o ich zasądzenie jako bezprzedmiotowy. SSO Magdalena Hupa-Dębska