Pełny tekst orzeczenia

III CZ 15/11

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

Sygn. akt III CZ 15/11 POSTANOWIENIE Dnia 15 kwietnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Katarzyna Tyczka-Rote SSN Kazimierz Zawada w sprawie z wniosku D. B. i innych, przy uczestnictwie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddziału w K., Skarbu Państwa Urzędu Skarbowego i T. S. przeciwko dłużnikowi P. M. o świadczenie pieniężne, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 kwietnia 2011 r., zażalenia uczestnika T. S. na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 18 maja 2010 r., oddala zażalenie; nie obciąża żalącego kosztami postępowania zażaleniowego. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 maja 2010 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił zażalenie licytanta T. S. i zasądził od niego na rzecz W. V. Spółki z o.o. a także solidarnie na rzecz A. M. i M. M. kwotę po 900 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. W zażaleniu skarżący zażądał uchylenia rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zasądzonych solidarnie na rzecz A. M. i M. M. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c., strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie 2 koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Natomiast § 3 tegoż artykułu stanowi, że do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Brak jest podstaw do przyjęcia, że w niniejszej sprawie wskazane przepisy zostały naruszone. Argumenty podnoszone przez skarżącego nie podlegają uwzględnieniu w ramach kontroli zażaleniowej sprawowanej przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 k.p.c. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).