III CZ 124/26

III CZ 124/26 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
  
22 czerwca 2026 r. 
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: 
  
SSN Tomasz Szanciło 
  
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 22 czerwca 2026 r. w Warszawie 
zażalenia M.K. 
na postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa - Krowodrzy w Krakowie 
z 30 kwietnia 2026 r., I WSC 1/26/K (I C 2385/22/K), 
w sprawie ze skargi M.K. o stwierdzenie niezgodności z prawem 
prawomocnych orzeczeń w postaci wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa-
Krowodrzy w Krakowie wydanego 7 listopada 2023 r. w sprawie I C 2385/22/K, 
bliżej niesprecyzowanego orzeczenia z 20 października 2023 r. oraz bliżej 
niesprecyzowanego orzeczenia z 4 sierpnia 2023 r. 
w sprawie z powództwa […]Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej "[…]." w K. 
przeciwko M.K. 
o zapłatę,  
  
odrzuca zażalenie.  
  
[P.L.]  
  
UZASADNIENIE 
Postanowieniem z 30 kwietnia 2026 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa-
Krowodrzy w Krakowie odrzucił skargę pozwanej M.K. o stwierdzenie niezgodności 
z prawem wyroku tego Sądu z 7 listopada 2023 r. oraz dwóch innych „bliżej 
niesprecyzowanych orzeczeń tego Sądu z 4 sierpnia 2023 r. i 20 października 2023 
r.”. 
 
Pismem z 15 maja 2026 r. pozwana wniosła osobiście zażalenie do Sądu 
Najwyższego na powyższe postanowienie. 

III CZ 124/26              
2 
 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym 
obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. 
Przymus adwokacki ustanowiony w powyższym przepisie obejmuje 
wszystkie postępowania należące do właściwości Sądu Najwyższego. Pisma 
procesowe sporządzone z naruszeniem art. 871 k.c. podlegają zwrotowi bez 
wzywania do usunięcia braków, chyba że ustawa stanowi inaczej, a środki 
zaskarżenia, w tym skarga kasacyjna i zażalenie, podlegają – na zasadach 
ogólnych i również bez wdrażania procedury naprawczej – odrzuceniu, 
na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c., a w wypadku zażaleń – w związku także 
z art. 3941 § 3 k.p.c. (zob. m.in. postanowienia SN: z 28 marca 2018 r., V CZ 16/18; 
z 29 czerwca 2021 r., I CZ 39/21; z 28 stycznia 2022 r., III CZ 44/22; z 30 listopada 
2023 r., II UZ 71/22; z 5 sierpnia 2024 r., III CZ 105/24; z 10 września 2024 r., III CZ 
139/24). 
W rozpoznawanej sprawie pozwana nie miała zdolności postulacyjnej 
na podstawie art. 871 § 2 k.p.c., a więc nie mogła wnieść osobiście skargi 
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, a następnie 
zażalenia na postanowienie Sądu Rejonowego odrzucającego tę skargę. 
W postępowaniu przed Sądem Najwyższym bowiem, z uwagi na obowiązujący 
przymus adwokacko-radcowski, o którym mowa w art. 871 § 1 k.p.c., wykluczona 
jest możliwość składnia pism procesowych, w tym przedmiotowego zażalenia, 
sporządzonych przez stronę osobiście, właśnie ze względu na brak zdolności 
postulacyjnej. 
Z tych względów, na podstawie wskazanych przepisów w związku z art. 3986 
§ 3 i art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. 
  
  
Tomasz Szanciło 
 
  
[P.L.] 

III CZ 124/26              
3 
 
 
[a.ł]