Pełny tekst orzeczenia

III CZ 117/23

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

SN
III CZ 117/23
POSTANOWIENIE
20 czerwca 2023 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
Pierwszy Prezes SN Małgorzata Manowska (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Maciej Kowalski
‎
SSN Marcin Krajewski
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 20 czerwca 2023 r. w Warszawie,
‎
zażalenia R.K.
‎
na postanowienie Sądu Okręgowego w Słupsku
‎
z 18 stycznia 2023 r., IV WSC 1/23 (IV Ca 81/22),
‎
w sprawie z powództwa R.K.
‎
przeciwko A.Z.
‎
o ustalenie,
odrzuca zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 18 stycznia 2023 r. Sąd Okręgowy w Słupsku odrzucił jako niedopuszczalną ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia skargę kasacyjną powódki R.K. od wyroku Sądu Okręgowego w Słupsku
‎
z 2 sierpnia 2022 r.
Zażalenie na wskazane postanowienie z 18 stycznia 2022 r. powódka wniosła osobiście.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest niedopuszczalne z powodu niezachowania wymagania przewidzianego w art. 87
1
§ 1 k.p.c. Przytoczony przepis stanowi, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Wskazanego przepisu nie stosuje się jedynie w postępowaniu o zwolnienie o kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu lub radcy prawnego oraz gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat lub radca prawny lub radca
Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art.  87
1
§ 2 k.p.c.). Przepisu art. 87
1
§ 1 k.p.c. nie stosuje się także wtedy, gdy zastępstwo procesowe Skarbu Państwa jest wykonywane przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa (art. 87
1
§ 3 k.p.c.).
Żaden z wyjątków przewidzianych w art. 87
1
§ 2 i 3 k.p.c. nie odnosi się do niniejszej sprawy. Wyklucza to przedmiot postępowania. Skarżąca nie wykazała także aby należała do kręgu wymienionych wyżej osób, które posiadają zdolność postulacyjną i są zwolnione od zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Wniesione przez skarżącego zażalenie, sporządzone osobiście, podlegało zatem odrzuceniu jako niedopuszczalne (art. 398
6
§ 3 w związku z art. 394
1
§ 3 k.p.c.).
Z przedstawionej przyczyny Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
(R.N.)
[ł.n]