Pełny tekst orzeczenia

III CZ 1043/16

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

Sygn. akt III Cz 1043/16 POSTANOWIENIE Dnia 21 września 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Henryk Brzyżkiewicz Sędziowie: SO Leszek Dąbek (spr.) SR (del.) Maryla Majewska - Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 21 września 2016 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w W. przeciwko A. S. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 postanowienia Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 28 września 2015 r., sygn. akt I Nc 5382/14 postanawia: 1. uchylić rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 1 zaskarżonego postanowienia i w tym zakresie sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w Tarnowskich Górach do ponownego rozpoznania; 2. zmienić rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 zaskarżonego postanowienia przez jego uchylenie; 3. na zasadzie art. 172 zd. 2 kpc wstrzymać wykonanie nakazu zapłaty z dnia 26 stycznia 2015 r. na czas trwania postępowania prowadzonego na skutek wniosku pozwanego o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od tego nakazu. SSR del. Maryla Majewska - Lewandowska SSO Henryk Brzyżkiewicz SSO Leszek Dąbek Sygn. akt III Cz 1043/16 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach w postanowieniu wydanym z dniu 28 09 2015r. oddalił wniosek pozwanego A. S. o przywrócenie mu terminu do złożenia sprzeciwu od sporządzonego w dniu 26 01 2015r. nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym oraz odrzucił jego sprzeciw od tego nakazu. W uzasadnieniu postanowienia ocenił, że nie każda choroba jest przeszkodą do dokonania określonej czynności procesowej. Pozwany mimo swojego stanu zdrowia był w stanie podjąć czynności zmierzające do złożenia środka odwoławczego, choćby dzięki pomocy opiekującej się nim pani M. B. . Pozwany nie wskazał także w jaki sposób konkretnie jego stan zdrowia uniemożliwił mu dokonanie czynności procesowej. W konsekwencji powyższego uznał, że sprzeciw został wniesiony po upływie terminy do jego wniesienia i dlatego jako spóźniony - na podstawie art. 504 § 1 k.p.c. - podlega on odrzuceniu. Orzeczenie zaskarżył pozwany A. S. , w zakresie odrzucającym jego sprzeciw od nakazu zapłaty, jednocześnie wnosząc na podstawie art. 380 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. o rozpoznanie postanowienia o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu. Wnosił o zmianę zaskarżonego postanowienia, przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty i przyjecie sprzeciwu do rozpoznania, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa prawnego. Zarzucał, błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę postanowienia, mający wpływ na treść orzeczenia, tj. błędne ustalenie, że pozwany ponosi winę w uchybieniu terminowi do złożenia sprzeciwy od nakazu zapłaty, co skutkowało oddalenie wniosku pozwanego o przywrócenie terminu. Ponadto zarzucił, że przy ferowaniu orzeczenia naruszono przepisy postępowania: - art. 233 § 1 k.p.c. poprzez nierozważenie całości materiału dowodowego, dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego oraz zaniechanie przeprowadzenia stosownego dochodzenia; - art. 217 § 1 k.p.c. w zw. z art. 227 k.p.c. poprzez ich niezastosowanie i ani chanie przeprowadzenia dowodów wnioskowanych przez pozwanego we wniosku o przywrócenie terminu które to dowody miały dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie; W uzasadnieniu zażalenia między innymi podnosił, że brak zrozumienia treści nakazu i treści pouczenia, a także niezwrócenie się pomoc do innych nie wynikał z winy pozwanego, cz też jego lekkomyślności, a był wynikiem schorzeń na które cierpki pozwany. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Odpis nakazu zapłaty został doręczony pozwanemu na adres wskazany w pozwie oraz odebrany przez niego osobiście w dniu 25 02 2015r., co potwierdza złożony przez niego podpis i sporządzona w dowodzie doręczenia adnotacja doręczyciela, iż został on doręczony adresatowi. Od dnia następnego rozpoczął zatem biec przewidziany w regulacji art. 502 k.p.c. dwutygodniowy termin do wniesienia sprzeciwu, który upłynął z dniem 11 03 2015r. Pozwany wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty do Sądu Rejonowego dopiero w dniu 9 07 2015r., tj. już po upływie powyższego terminu. W uzasadnieniu wniosku do przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu podniósł, iż nie ponosi winy za uchybienie terminowi, gdyż cierpi na zaburzenia mowy, czytania i pisania, zaburzenia pamięci, koncentracji i napadowe problemu z rozumieniem mowy, w konsekwencji czego pomimo odebrania nakazu zapłaty nie był w stanie zrozumieć jego treści ani pouczenia, a po jego odebraniu odłożył go a następnie zapomniał o nim pozostawiając go w mieszkaniu. W celu uprawdopodobnienia tych okoliczności zaoferował Sądowi między innymi „dowody” z jego przesłuchania i przesłuchania M. B. a „z ostrożności procesowej” także z opinii biegłego. Dlatego Sąd pierwszej instancji mając wątpliwości co do zgodności powyższych twierdzeń pozwanego z rzeczywistym stanem rzeczy powinien był przed wydaniem orzeczenia o zasadności wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty osoby te wysłuchać, czego zaniechał. Powoduje to, iż orzeczenie o oddaleniu wniosku skarżącego o przywróceniu mu terminu do wniesienie sprzeciwu i co za tym idzie także zaskarżone rozstrzygnięcie o odrzuceniu wniesionego przez niego sprzeciwu od nakazu zapłaty są przedwczesne, co czyni zażalenie uzasadnionym. Z podanych względów zażalenie pozwanych jako uzasadnione uwzględniono uchylając zawarte w zaskarżonym postanowieniu rozstrzygnięcie o oddaleniu wniosku pozwanego o przywrócenie mu terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty i przekazując w tym zakresie sprawę Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania w oparciu o regulację art. 386 § 4 k.p.c. związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 380 k.p.c. oraz skasowano zawarte w tym postanowieniu rozstrzygnięcie o odrzuceniu wniesionego przez niego sprzeciwu od nakazu zapłaty w oparciu o regulację art. art. 386 § 1 k.p.c. związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. Sąd Rejonowy ponownie rozpoznając wniosek pozwanego o przywróceniu mu terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty wyznaczy posiedzenie niejawne (ewentualnie rozważy konieczność wyznaczenia rozprawy) na którym wysłucha pozwanego oraz M. B. oraz w przypadku podtrzymania przez skarżącego wniosku o przeprowadzenie „dowodu” z opinii biegłego wniosek ten formalnie rozpozna. Następnie w razie uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty nada bieg sprzeciwowi, bądź w przypadku jego oddalenia ponownie podejmie decyzję o skuteczności jego wniesienia. SSR del. Maryla Majewska - Lewandowska SSO Henryk Brzyżkiewicz SSO Leszek Dąbek