Orzeczenie · 2020-11-12

III CSK 75/18

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2020-11-12
SNCywilneprawo rzeczoweWysokanajwyższy
zasiedzenienieruchomośćSkarb Państwaprzejęcie mieniadobra wiarazła wiaraprzerwanie biegu zasiedzeniapostępowanie administracyjnedekretyakcja W.

Sprawa dotyczyła wniosku Skarbu Państwa o zasiedzenie nieruchomości, które zostały przejęte w latach 50. XX wieku od osób narodowości (...) w ramach akcji przesiedleńczej. Pierwotni właściciele, w tym przodek uczestników postępowania, zostali przymusowo wysiedleni, a ich majątek przejęty przez Skarb Państwa na podstawie dekretów. Sądy niższych instancji oddaliły wniosek o zasiedzenie, uznając posiadanie Skarbu Państwa za samoistne w złej wierze oraz wskazując, że bieg zasiedzenia został przerwany przez działania pierwotnych właścicieli zmierzające do odzyskania nieruchomości. Sąd Okręgowy dodatkowo argumentował, że nawet przy założeniu dobrej wiary, okres posiadania nie upłynął z powodu konieczności stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnych i późniejszych postępowań. Sąd Najwyższy, rozpoznając skargę kasacyjną Skarbu Państwa, uchylił postanowienie sądu okręgowego. Kluczowe zarzuty dotyczyły błędnego ustalenia złej wiary posiadacza w momencie objęcia nieruchomości w posiadanie oraz nieprawidłowej oceny, czy i kiedy nastąpiło przerwanie biegu zasiedzenia. Sąd Najwyższy podkreślił, że ciężar dowodu złej wiary spoczywa na stronie negującej dobrą wiarę, a ocena ta dotyczy chwili objęcia rzeczy w posiadanie. Ponadto, Sąd Najwyższy wskazał, że samo wystąpienie z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej nie zawsze przerywa bieg zasiedzenia, a kluczowe jest, czy czynność ta była bezpośrednio skierowana na odzyskanie posiadania. Sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania sądowi okręgowemu.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących zasiedzenia nieruchomości przez Skarb Państwa, w szczególności kwestii dobrej/złej wiary posiadacza oraz przerwania biegu zasiedzenia przez czynności administracyjne.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji przejęcia mienia w okresie PRL i późniejszych postępowań administracyjnych. Ocena indywidualnej sytuacji właściciela jest kluczowa dla zastosowania zasady zawieszenia biegu zasiedzenia.

Zagadnienia prawne (5)

Czy posiadanie nieruchomości przez Skarb Państwa, uzyskane w ramach sprawowania władztwa publicznego, może prowadzić do zasiedzenia?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, władanie cudzą nieruchomością przez Skarb Państwa, uzyskane w ramach sprawowania władztwa publicznego, może być posiadaniem samoistnym prowadzącym do zasiedzenia.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołuje się na uchwałę III CZP 30/07, potwierdzającą, że władztwo publiczne może stanowić podstawę samoistnego posiadania prowadzącego do zasiedzenia.

Kiedy zasiedzenie nie biegnie, jeżeli właściciel nie mógł skutecznie dochodzić wydania nieruchomości?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Zasiedzenie nie biegnie, jeżeli właściciel nie mógł skutecznie dochodzić wydania nieruchomości (art. 121 pkt 4 k.c. w zw. z art. 175 k.c.). Niemożność ta podlega ocenie w okolicznościach faktycznych i prawnych konkretnej sprawy, a nie na ogólnych wnioskach.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy podkreśla konieczność indywidualnej oceny sytuacji właściciela, a nie opierania się na ogólnych stwierdzeniach o sytuacji politycznej. Stan siły wyższej uzasadniający zawieszenie biegu zasiedzenia musi być wykazany indywidualnie.

Czy wystąpienie z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej przerywa bieg zasiedzenia?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, która stanowi podstawę przejęcia przez Państwo własności nieruchomości, nie stanowi czynności przerywającej bieg zasiedzenia w rozumieniu art. 123 § 1 pkt 1 k.c. w zw. z art. 175 k.c.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wyjaśnia, że wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji ma na celu jej eliminację z obrotu prawnego, a nie bezpośrednie pozbawienie posiadacza władania nieruchomością, co jest wymogiem do przerwania biegu zasiedzenia.

Na kim spoczywa ciężar dowodu złej wiary posiadacza w sprawie o zasiedzenie?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Ciężar dowodu złej wiary spoczywa na uczestniku postępowania, który neguje istnienie po stronie posiadacza dobrej wiary. Domniemywa się istnienie dobrej wiary (art. 7 k.c.).

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy przypomina o domniemaniu dobrej wiary i wskazuje, że posiadacz nie musi wykazywać swojej dobrej wiary, a ciężar dowodu przeciwny spoczywa na drugiej stronie.

Czy późniejsza świadomość okoliczności przemawiających za złą wiarą wpływa na ocenę skuteczności zasiedzenia?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, późniejsza świadomość okoliczności, które przemawiają za przypisaniem posiadaczowi przymiotu osoby działającej ex mala fide, pozostaje dla oceny skuteczności zasiedzenia nieruchomości irrelewantna.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wskazuje, że dla oceny zasiedzenia kluczowe jest, czy posiadanie zostało uzyskane w dobrej wierze. Późniejsza zmiana statusu wiary posiadacza jest bez znaczenia (mala fides supenveniens non nocet).

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
Skarb Państwa - Nadleśnictwo N.

Strony

NazwaTypRola
Skarb Państwa - Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe - Nadleśnictwo N.organ_państwowywnioskodawca
P. O.osoba_fizycznauczestnik
P. O.osoba_fizycznauczestnik
M. O.osoba_fizycznauczestnik
S. N.osoba_fizycznauczestnik

Przepisy (13)

Główne

k.c. art. 172 § § 1

Kodeks cywilny

Pomocnicze

k.c. art. 121 § pkt 4

Kodeks cywilny

k.c. art. 175

Kodeks cywilny

k.c. art. 7

Kodeks cywilny

k.c. art. 123 § § 1

Kodeks cywilny

Dekret z dnia 11 października 1946 r. - Prawo rzeczowe

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Przepisy wprowadzające kodeks cywilny art. XLI § § 2

Dekret z dnia 12 listopada 1946 r. - Przepisy ogólne prawa cywilnego art. 8

Ustawa z dnia 18 lipca 1950 r. - Przepisy ogólne prawa cywilnego art. 5

Ustawa z dnia 31 stycznia 1980 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym oraz o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 378 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 13 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398 § 15 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Błędne ustalenie przez sądy niższych instancji złej wiary posiadacza w momencie objęcia nieruchomości w posiadanie. • Nieprawidłowa ocena, czy i kiedy nastąpiło przerwanie biegu zasiedzenia, w szczególności poprzez uznanie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej za czynność przerywającą bieg zasiedzenia. • Niewłaściwe zastosowanie przepisów dotyczących dobrej/złej wiary i przerwania biegu zasiedzenia.

Godne uwagi sformułowania

mala fides supenveniens non nocet • ciężar dowodu złej wiary spoczywa na uczestniku • domniemywa się istnienie dobrej wiary • ocena odnosi się nie do całego okresu posiadania, lecz jedynie do chwili, w której posiadacz objął rzecz we władanie • stan siły wyższej jako przeszkoda w dochodzeniu przez właściciela zwrotu nieruchomości przejętej bezprawnie przez Państwo można przyjąć wówczas, gdy wykazane zostanie, że właściciel ze względu na swoją indywidualną sytuację nie mógł skutecznie lub w ogóle dochodzić swoich roszczeń • wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej [...] nie stanowi czynności przerywającej bieg zasiedzenia

Skład orzekający

Jacek Grela

przewodniczący

Beata Janiszewska

członek

Kamil Zaradkiewicz

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zasiedzenia nieruchomości przez Skarb Państwa, w szczególności kwestii dobrej/złej wiary posiadacza oraz przerwania biegu zasiedzenia przez czynności administracyjne."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji przejęcia mienia w okresie PRL i późniejszych postępowań administracyjnych. Ocena indywidualnej sytuacji właściciela jest kluczowa dla zastosowania zasady zawieszenia biegu zasiedzenia.

Wartość merytoryczna

Ocena: 8/10

Sprawa dotyczy historycznego przejęcia mienia przez państwo i długotrwałych sporów o jego zwrot, co ma silny wymiar społeczny i prawny. Interpretacja kluczowych przepisów o zasiedzeniu jest istotna dla wielu podobnych przypadków.

Czy Skarb Państwa może zasiedzieć ziemię przejętą siłą? Sąd Najwyższy wyjaśnia kluczowe zasady.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Cytowane w odpowiedziach

Ta sprawa stanowi część linii orzeczniczej omawianej w naszych syntezach.

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst