III CO 441/26

III CO 441/26 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
  
29 maja 2026 r. 
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: 
  
SSN Paweł Grzegorczyk 
  
na posiedzeniu niejawnym 29 maja 2026 r. w Warszawie 
w sprawie z powództwa J.K. 
o zapłatę, 
na skutek wystąpienia przez Sąd Apelacyjny w Gdańsku 
postanowieniem z 9 stycznia 2026 r., V ACz 615/23, 
o wyznaczenie innego sądu równorzędnego,  
  
odmawia wyznaczenia innego sądu równorzędnego.  
  
  
  
UZASADNIENIE 
 
Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2026 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku 
zwrócił się do Sądu Najwyższego na podstawie art. 44 § 2 k.p.c. o wyznaczenie do 
rozpoznania sprawy innego sądu równorzędnego. Wskazał, że nie może 
podejmować dalszych czynności w sprawie wobec złożenia przez wszystkich 
sędziów żądań wyłączenia od rozpoznania sprawy. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zgodnie z art. 44 § 1 k.p.c., jeżeli sąd właściwy nie może z powodu 
przeszkody rozpoznać sprawy lub podjąć innej czynności, sąd nad nim przełożony 
wyznaczy inny sąd równorzędny. W myśl art. 44 § 2 k.p.c. o wyznaczenie innego 
sądu równorzędnego występuje sąd właściwy. 

III CO 441/26              
2 
 
 
Do przeszkód w rozpoznaniu sprawy należy m.in. przypadek wyłączenia na 
podstawie art. 48 lub art. 49 k.p.c. wszystkich sędziów danego sądu od 
rozpoznania sprawy (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 11 września 2004 r., 
III CZP 66/14, OSNC 2015, nr 6, poz. 71). Z uzasadnienia postanowienia Sądu 
Apelacyjnego nie wynikało jednak, aby sytuacja taka in casu wystąpiła. Podstawy 
do zastosowania art. 44 k.p.c. nie stanowi natomiast złożenie przez wszystkich 
sędziów danego sądu żądań ich wyłączenia od rozpoznania sprawy. Żądania te 
powinny podlegać rozpoznaniu zgodnie z art. 52 § 1 k.p.c., a wyniku ich 
rozpoznania nie można uprzedzać, odwołując się do art. 44 k.p.c.  
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. 
  
  
Paweł Grzegorczyk 
 
 
(K.G.) 
[SOP]