Pełny tekst orzeczenia

III CO 1049/25

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

SN
III CO 1049/25
POSTANOWIENIE
22 października 2025 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Małgorzata Manowska
na posiedzeniu niejawnym 22 października 2025 r. w Warszawie
‎
w sprawie z powództwa N.N.
‎
przeciwko M.N.
‎
o rozwód,
‎
na skutek wystąpienia przez Sąd Okręgowy we Włocławku
‎
postanowieniem z 2 lipca 2025 r., I C 408/25,
‎
o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy,
odmawia oznaczenia sądu, przed który należy wytoczyć powództwo.
(R.N.)
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 2 lipca 2025 r. Sąd Okręgowy we Włocławku zwrócił się do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy z powództwa N.N. przeciwko M.N. o rozwód.
Sąd Okręgowy wskazał, że zgodnie z art. 45 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy oznacza sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli na podstawie okoliczności sprawy nie można ustalić właściwości miejscowej.
Zdaniem Sądu Okręgowego, w niniejszej sprawie z treści pozwu jednoznacznie wynika, że żadna ze stron nie ma miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i nie jest możliwe ustalenie właściwości miejscowej sądu na podstawie art. 41 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W sprawie o rozwód właściwość miejscową należy ustalić na podstawie art. 41 k.p.c., zgodnie z którym powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed sądem, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie wspólne miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w tym okręgu ma jeszcze miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu. Z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i tej podstawy nie ma – sąd miejsca zamieszkania powoda.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniano już, że oznaczenie na podstawie art. 45 k.p.c. sądu właściwego do rozpoznania powództwa, będzie uzasadnione dopiero w razie jednoznacznego stwierdzenia, że żadna ze stron nie ma miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej i nie jest możliwe ustalenie właściwości miejscowej sądu na podstawie art. 41 k.p.c. (m.in. postanowienia SN: z 26 stycznia 2022 r., III CO 125/22, z 11 stycznia 2024 r., III CO 1098/23 i z 7 lutego 2025 r., III CO 59/25).
Wbrew ocenie Sądu Okręgowego w rozpoznawanej sprawie nie ma potrzeby oznaczenia sądu właściwego. Z treści pozwu wynika, że pozwany zamieszkuje na terenie Rzeczpospolitej Polskiej w I. Można zatem ustalić sąd właściwy, na podstawie miejsca zamieszkania strony pozwanej, zgodnie z art. 41 zd. 2 k.p.c.
Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
Małgorzata Manowska
(M.M.)
[SOP]
‎